Γνωρίστηκαν στην ακρογιαλιά, ξάπλωσαν αγκαλιά και ερωτεύτηκαν δίπλα στο κυμα. Κρατήθηκαν χέρι χέρι και περπάτησαν μαζί στη θάλασσα. Εκεί αγαπήθηκαν για ένα μόνο βράδυ. Τώρα είναι ξένοι και σαν περάσουν χρόνια ίσως τη ψάξει για να δει μια φορά ακόμα το χρώμα των ματιών της, τη στιγμή που ανατέλλει ο ήλιος, δε θα ξέρει που να τη βρει, γιατί δε ρώτησε ποτέ το όνομα της κι ας την αγάπησε πολύ κι αυτή έφυγε χωρίς να αφήσει σημάδι γιατί τον αγάπησε πολυ . ΜΣ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
August
Sunday aftenoon, in my little house in the Prairie. It has been more than a month to write and when it takes so long, it feels like a litt...
-
Το Σάββατο το δείλις επήα στον συνοικισμό. Επαραγγείλαμε σουβλάκια που τη Φωτεινή, όπως τον παλιό τζιαιρό. Πότε ήταν ο παλιός τζιαρός; Τό...
-
Χτες ήταν μια μέρα συναισθηματικά αποπνικτική.. σχόλασα και πήγα σπίτι, ήμουν πτώμα από την κούραση και λιώμα από τη ζέστη. Αγόρασα φαί από...
-
20 Αυγούστου 2018 Σήμερα έβγαλα με τη τσιμπίδα δύο άσπρες τριχούλες από το αριστερό μου φρύδι και μια από το δεξί. Δεν ξέρω με τι ρυθ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου