Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Φεβρουάριος, 2015

Εν αρχή ην ο Έρωτας

ΕΝ ΑΡΧΗν ΗΝ Ο ΕΡΩΤΑΣ Εν αρχή ην ο έρωτας
η πρώτη εκείνη ματιά
η στιγμιαία παύση της καρδιάς 
η επιβράδυνση της αναπνοής
εν αρχή ην ο έρωτας
η ενεργειακή εισβολή
πριν ρωτήσεις το όνομα του
πριν ακούσει τη φωνή σου
... πριν γεννηθεί η ανατολή
Εν αρχή ην ο έρωτας
πριν μάθει το όνομα σου
πριν ακούσεις τη φωνή του
αυτή που έχει κιόλας περάσει
Απειροελάχιστη στιγμή
Εν αρχή ην ο έρωτας
Πριν τον παραβιάσουν
οι περιττές πληροφορίες
οι προσυμφωνημένες συγκυρίες
Πριν τον μπασταρδέψουν
οι εγωιστικοί απολογισμοί
οι εξαμηνιαίοι και ετήσιοι ισολογισμοί
Οι αμαρτίες και οι αφορισμοί
Εν αρχήν ην ο έρωτας ΜΣ

Εγώ

Κι αν σου ελεγα πως δε μπορεις ποτε να με εχεις , ειναι που θελω να μη ζεις χωρις εμενα
Κι αν σου ελεγα πως απο αυτα που θελω πολυ απεχεις, ειναι που μοιαζεις τοσο σε μενα
Κι αν με αδιαφορια σου γυριζω την πλατη, ειναι που θελω να μ‘αρπαξεις γερα
Κι αν για τους δυο μας ειναι χαμενο το παιχνιδι, πριν κοιμηθουμε θα το παιζουμε ξανα...
Κι αν σου ελεγα για χαρη μου απ'το Εγω σου να χωρισεις, να αφησεις τον αλλο να κανει συγκρισεις
Να ερθεις τυφλος και χωρις αναμνησεις, στο μισο μου Εγω το δικο σου να κολλησεις

Αντρας

Αν θα θελα να ήμουν Άντρας 
Δε θα ταν για να χω ένα ζευγάρι καρύδια ανάμεσα στα σκέλια 
και ένα φαλλό για πάση χρήση
δε θα ταν για να μαι μάγκας δυνατός 
σκληρός με φαρδιές πλάτες και μπράτσα
αν θα θελα να ήμουν άντρας
θα ήταν μόνο για ένα λόγο
για να βλέπουν και να μαθαίνουν όλα εκείνα τα αντράκια
πόσο δυνατά θα έπρεπε να αγαπάς
πόσο εύκολο είναι να κάνεις ευτυχισμένη
μια γυναίκα !
όταν είσαι Άντρας

16/11/2013

κολλούδες

Ο μπαμπάς και οι κολλούες - ο μπαμπάς μου έφερε μια τσάντα με δύο ντουζίνες φρέσκα αυγά σε μια πλαστική τσάντα με μια τετράγωνη κολλούδα που γράφει επάνω με εκείνα τα χαραχτηριστικά παράξενα καλλιτεχνικά γράμματα του "ΑΥΓΑ" αλλά τα αόρατα γράμματα από κάτω γράφουν σ' αγαπώ !!!! 17/11/2013

Σκέψεις

σκέψου για μια στιγμή να είχε τη δυνατότητα ο άνθρωπος να αξιοποιεί όλες τις δυνατότητες του εγκεφάλου του σκέψου για μια στιγμή τι θα γινόταν αν μπορούσαμε να διαβάσει ο ένας τις σκέψεις του άλλου...... ίσως λέω ίσως το ανθρώπινο είδος να επέλεξε να μην αξιοποιήσει όλες τις δυνατότητες του εγκεφάλου του ίσως λέω ίσως να μην υπήρχε τρόπος συμβίωσης εάν διάβαζε ο ένας τις σκέψεις του άλλου...... απλά σκέψου το !

Σ αγαπάω μαμά

Μαμά , βρες χρόνο και για μας, πάντα ζωγραφίζεις τις πιο όμορφες πεταλούδες. 
Μας λες κουράστηκες μαμά σε μας φωνάζεις και ξεσπάς , μα εμείς σε θυμόμαστε όπως ήσουν χαμογελαστή στις παλιές μαθητικές φωτογραφίες.
Και κάποτε χαμογελούσες ! Χαμογελούσες μαμά , και ήταν το χαμόγελο σου η ζωή μας όλη. Ένα ανθισμένο περιβόλι. Πάντα σε σκέφτομαι μαμά, ακόμα και τις Κυριακές και τα καλοκαίρια. Πάντα η σκέψη μου μαζί σου, μαμά, στα δύο να μοιράζομαι και να αναρωτιέμαι αν είσαι καλά. Περάσανε τα χρόνια και μεγαλώσαμε μαμά !
Μας φωνάζουν τα δικά μας παιδιά και εμείς τρέμουμε να μην κάνουμε τα ίδια μαμά. Να μην δουν το δάκρυ μας ξανά. Πίσω από κλειστές πόρτες να χανόμαστε, πονοκεφάλους προφασιζόμαστε.
Γιατί είναι η ζωή δύσκολη μα δε θέλουμε να το μάθουνε ακόμα και τους λέμε κάθε βράδυ το πιο ωραίο παραμύθι.
Ότι όλα είναι καλά, μαμά και αυτά γυρνάνε το κεφάλι και μας χαμογελάνε λέγοντας «Σ’ αγαπάω μαμά»

18/11/2013

ένα τσιγάρο για το τέλος

πάντα λέγαμε να φυλάξουμε ένα τσιγάρο για το τέλος
πάντα το καπνίζαμε πολύ νωρίς.... 

20/11/2013

Δικαιώματα και υποχρεώσεις

Μου μάθατε δικαιώματα και υποχρεώσεις
Να πληρώνω κάθε μήνα ανεξαίρετα τις δόσεις
Μου δώσατε εφόδια και γνώσεις
Να τηρώ πιστά τις παραδόσεις
Δικαιούμαι να κλάψω μου είπατε 
Μετά τα μεσάνυχτα, όχι μπροστά τους
Δικαιούμαι να φωνάξω μου είπατε
Σε μια ερημιά , που μυρίζει θανάτους
Δικαιούμαι ανεπαίσθητα να τεντώνομαι
Σφικτά τα σχοινιά και δε σπάνε
Δικαιούμαι απ’ τους παλιούς να δηλώνομαι
Τα χρόνια της πείρας μετράνε
Δικαιούμαι στο προσωπικό μου κελί να κλειδώνομαι
Με το κενό να κοιμάμαι αγκαλιά
Δικαιούμαι τα άπιαστα να ερωτεύομαι
όσα είναι πάντα μακριά
Δικαιούμαι γυμνή στον καθρέφτη να κοιτάζομαι
πως πεθαίνω πριν να γεράσω
Δικαιούμαι τις στιγμές να μοιράζομαι
Με φαντάσματα που δε θα ξεπεράσω
Δικαιούμαι να οπισθοχωρήσω
Από υποσχέσεις που πάντα πονάνε
Δικαιούμαι ξανά να αγαπήσω
μα αγάπη εσένα φοβάμαι! 21/11/2013

Μετέωρα βήματα..

Εικόνα
Όσο κι αν λες πως την έχεις συνηθίσει
Και είναι ώρες που αρχίζει να σ΄ αρέσει
Έρχεται μια εικόνα την πληγή να σου ξύσει
Όπως εκείνο το φθινοπωρινό απόγευμα 
που αγκαλιασμένο ένα ζευγαράκι καθόταν 
στην απέναντι στάση
Εκείνος να κάθεται στη διάθεση της
Εκείνη σαν πουλί να κουρνιάζει στην αγκαλιά του
περιμένοντας απ τα χείλη φιλί.. 
Και στα δικά σου χείλη

ένα γλυκόπικρο χαμόγελο
Γλυκό που στην απέναντι όχθη ζει ακόμα
Πικρό που στην απ' εδώ έχει πεθάνει
Τα μάτια σου έχουν κιόλας βουρκώσει
Σκουπίζεις τα μάτια και ανοίγεις το βήμα
να φτάσεις στη δική σου στάση
ο οδηγός πάντα  βιαστικός 
και το λεωφορείο δεν περιμένει.. 

22/11/2013

Μαραθώνιος..

Δεν είναι τα χρέη 
Δεν είναι το τρέξιμο
Δεν είναι η εξάντληση
Δεν είναι η εξόντωση
Είναι εκείνο το παράπονο
Εκείνο το ανάθεμα
Εκείνο το γαμώτο
Να μην έχεις έναν ώμο να κλάψεις πάνω
Και μια φωνή να σου πει
Εγώ είμαι εδώ
Όλα θα πάνε όλα καλά !
Ετούτος ο μαραθώνιος δεν έχει στεφάνια ελιάς

22/11/2013

Η ΧΙΟΝΑΤΗ

ΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟ
Προς
Μεγαλειότατη
Χιονάτη Αγαπητή μεγαλειότατη Έχω μόλις παραλάβει την επιστολή σας και σας απαντώ πάραυτα, προτού όμως σας απαντήσω σας ενημερώνω ότι η περιστέρα σας είναι καλά στην υγεία, την έχουμε ταίσει φρέσκο σιτάρι και μόλις ξεκουραστεί και είναι έτοιμη για το ταξίδι της επιστροφής θα σας φέρει την απάντηση μου.
Λοιπόν σας ευχαριστώ που με έχετε εμπιστευτεί με τον πρόβλημα σας και ελπίζω η απάντηση μου να σας βοηθήσει αν όχι να το επιλύσετε τουλάχιστον να βρείτε κάποιες εναλλακτικές.
Μου εξομολογείστε στην επιστολή σας ότι ο σύζυγος σας δεν επισκέπτεται πια το δικό σας υπνοδωμάτιο. Αχ γλυκό μου και αθώο κορίτσι, αν ξέρατε μόνο, πόσες επιστολές έχω παραλάβει από βασίλισσες και πριγκίπισσες που έχουν το ίδιο πρόβλημα με εσάς. Το θέμα αν και αντιλαμβάνομαι είναι επώδυνο, λόγω του συναισθηματικού μέρους, είναι σχετικά απλό.
Έχετε όλες διδαχτεί από μικρά κοριτσάκια ότι το καθήκον σας είναι να παντρευτείτε τον πρίγκιπα , που θα έρθει με το άσπρο άλογο, και ονειρεύεστε εκείνη τ…

ποτέ δεν ταίριαζαν..

Ποτέ δεν ταίριαζαν , έτσι κατέληξε το πόρισμα, ίσως και ποτέ να μην ερωτεύτηκαν τρελά. Υπήρχαν όμως εκείνα τα βράδια, στο κρεβάτι οι δυο τους, που έπεφτε πολύ γέλιο. 
Ξεκινούσε με μια τρελή ιδέα όπως 
«τι λες να πούμε ηλίθιες ονομασίες επαγγελμάτων;»
«ας πούμε εστιατόριο Τα αποφάγια» έλεγε εκείνη
«Χμ» σκεφτόταν λίγο εκείνος «ορφανοτροφείο Τα πεταξούμενα» και γελούσαν
«Δικηγορικό γραφείο Η αγχόνη» πρόσθετε εκείνη και γελούσαν ξανά
«Φρουταρία Τα σάπια» πρόσθετε και πάλι εκείνος και άκου άκου και το κορυφαίο
«Ψυχιατρείο Τα κλαρίνα» και αυτό της φάνηκε τόσο αστείο που γελούσαν ασταμάτητα ….
Κάποιες άλλες φορές πάλι σήκωνε το χέρι του στο σκοτάδι και έκανε το πουλί που πετά από πάνω της και τότε αυτή του έδινε οδηγίες
Κάνε το μεθυσμένο πουλί , και τότε αυτός έκανε χικ χικ και μπαμ και κάτω
Κάνε το πουλί που είδε γκόμενα και θέλει να την πηδήξει, και τότε έστηνε το χέρι του ψηλά
Κάτι τέτοια έκαναν και πέθαιναν στα γέλια μέχρι που έτρεχαν δάκρυα από τα μάτια της !
Αυτό είναι αγάπη που μένει ! αυτά τα μι…

εγωισμοι

εγωισμοί 
εγωισμοί 
μετά την μεγάλη αγάπη
την μεγάλη αποτυχία
μας μένουν οι εγωισμοί
να κοιταζόμαστε κρυφά
από μακριά
να μη μιλιόμαστε
χαράξαμε πια πορεία
εκ διαμέτρου αντίθετη
με τόση σιγουριά
με τόση αυτοπεποίθηση
πολύ νωρίς για να μαστε φίλοι
πολύ αργά για να μαστε μαζί
κάτι στο ενδιάμεσο
βάλε εσύ μαύρο
θα βάλω εγώ άσπρο
να φτιάξουμε κάτι τελευταίο μαζί
ένα γκρίζο θολό
να σκεπάζει τα λάθη
κι ας ξέρω αν πέσω πρώτος θα τρέξεις
κι ας ξέρεις αν κοπείς πρώτη θα ματώσω
μα τι να συζητάμε τώρα
είναι και αυτοί οι εγωισμοί
και πιάσαμε ήδη κατηφόρα..... 

27/11/2013

Χαμένα

Παιχνιδια του μυαλου
Αυτα ειναι τα πιο σικε
Σκεφτεσαι δηθεν λογικα
Τα ζυγιζεις τα μετρας
Αποφασιζεις λογικα
Και στο τελος
Παλι'τα χεις χαμενα
ΜΣ

Είναι που δεν ξέρουν

Είναι που δεν γνωρίζουν πόσα βράδια αξημέρωτα σου πήρε για να κολλήσεις τα κομμάτια σου τόσο περίτεχνα ώστε να φαίνεσαι και πάλι ολόκληρος. Είναι που δεν γνωρίζουν πως η ψυχή σου είναι τόσο βαριά δηλητηριασμένη που τρίζουν τα γόνατα σου σε κάθε βήμα. Είναι που δεν βλέπουν αυτόν τον θρόμβο από θανάσιμο μίσος που κυλά στις αρτηρίες σου από τότε που θυμάσαι. Αυτό που βλέπουν και γνωρίζουν είναι αυτό που τους δείχνεις. Γιατί τόσα χρόνια φοράς αυτή τη μάσκα που έχει πια γίνει ένα με το πρόσωπο σου. Και όλοι σε θαυμάζουν και σε λένε δυνατό και όλοι σε θέλουν γιατί τους κάνεις πάντα να γελούν και δίνεις τον καλύτερο σου εαυτό. Είναι που δεν γνωρίζουν πόσο καλά έχεις κρυμμένο τον χειρότερο σου εαυτό. Εξάλλου και πιο στυγεροί δολοφόνοι είναι πάντα οι πιο συνηθισμένοι άνθρωποι, άνθρωποι πέραν πάσας υποψίας. Και όλοι δολοφόνοι είμαστε, όλοι κάτι έχουμε σκοτώσει, τη ζωή μας, τα όνειρα μας, τις ελπίδες τις δικές μας ή αυτού που απέθεσε σε μας την ευτυχία του, σκοτώνουμε κάθε μέρα την ώρα μας, ανού…

Ξέρω.

ξέρω ξέρω καρδιά μου 
υπάρχουν και χειρότερα
αλλά το δάκρυ κυλά
το δικό του μοναχικό μονοπάτι 
ΜΣ

Φοβίζουν..

Περισσότερο από όλους με φοβίζουν αυτοί που θέλουν το καλό μου
αυτοί που με πόνεσαν ήταν αυτοί που είπαν πως με αγάπησαν πολύ
με πότισαν νερό, έκαναν το χώμα λάσπη και έμπηξαν τα χέρια τις ρίζες να μου βγάλουν
περισσότερο από όλους με φοβίζουν αυτοί που ζητούν συγνώμη
γιατί ψάχνουν εκείνη τη χαραμάδα για να τρυπώσουν σαν σκουλήκια στη ψυχή μου
να αυγατίσουν μίσος και αμφιβολίες για την ύπαρξη μου
περισσότερο από όλους με φοβίζουν αυτοί που με θέλανε δική τους
αυτοί που ζήτησαν να τους αγαπώ και μετά θάνατον , αφού πρώτα με σκοτώσουν
ΜΣ

Αποσύνθεση..

Συνδεδεμένοι με καλώδια
ακουστικά στα αυτιά μας 
οθόνες στα μάτια
έρωτες με sms
2 ευρώ το μήνυμα
συνδεδεμένοι με φορτιστές
επαναφορτισμένες σκέψεις
επαναπρογραμματισμένα συναισθήματα
καλωδιωμένοι οργασμοί
συνειδήσεις
διαγραμμένες από το σκληρό δίσκο
άνθρωποι δεδομένα
ζωή
σε αποσύνθεση
μέχρι την τελική αποσύνδεση
ΜΣ

Χρόνια..

Για χρόνια αναλωνόμαστε σε τσαλακωμένα σεντόνια
Στην άκρη ενός γκρεμού, πάνω σε στενά μπαλκόνια
Ψάχνοντας
Μια μόνο εποχή
Που θα ναι όλα καθάρια σαν μετά από βροχή
Κορμιά διψασμένα για κορμί
Χείλια διψασμένα για φιλί
Ψυχές ορφανές χωρίς πατρίδα Αιώνες φαίνονται τα σαράντα μας χρόνια
Λευκά σάβανα τα καλοσιδερωμένα παντελόνια
Αναζητώντας
Μια μόνο περιοχή
Που θα ναι απελευθερωμένη από κάθε κατοχή
Ένα άνθρωπο που να σου μοιάζει
Μια πατρίδα που να σε αγκαλιάζει
Για να κουρνιάσει η δική σου ψυχή ΜΣ

Μπροστα στις οθόνες

Μπροστά στις οθόνες μας
Μετράμε τις ψήφους μας
Μα αν υπήρχε ευτυχία
Θα θρηνούσαμε ποιητές
Μπροστά στις οθόνες μας
Μετράμε τα «λάικ» μας
Και θαρρούμε πως υπάρχουμε
Μέσα από κουβέντες φιλικές
Μα αν αυτά που θέλαμε ζούσαμε
Δε θα τα αναζητούσαμε
Σε στιχάκια κι οθόνες
Και εμπνεύσεις ερωτικές
Μπροστά στις οθόνες μας
Παίρνουμε τη δόση μας
Μα ότι κι αν λέμε ο έρωτας
Σε λέξεις δε χωρεί ΜΣ (τα κυνικά)

μονολογοι..

το ανέμενες ;
-το ανέμενα
-το θελες
-όχι δεν το θελα, το απευχήθηκα 
-τότε ;
-δεν γινόταν διαφορετικά
-ποιος το λέει αυτό
-η ζυγαριά, εκείνη που ζυγίζει και αποφασίζει
-αποφάσισε σωστά;
-ναι
-είσαι σίγουρη;
-ναι
-τότε γιατί κλαις;
-γιατί μου λείπει
-τι σου λείπει;
-εκείνο το κομμάτι που αγάπησα
-εκείνου του λείπεις;
-ναι
-μετάνιωσες;
-όχι
-τότε προχώρα
-θα προχωρήσω, αλλά ο δρόμος είναι βράχος και τα δάκρυα ανοίγουν αυλακιές για να περάσω.
-εκείνος ;
-Κι εκείνος θα προχωρήσει.
-πώς το ξέρεις ;
-Ανοίγω δρόμο και για τους δυο μας !


μνημη

η μνήμη είναι μια πουτάνα που σου πουλάει έρωτα όταν δεν έχεις πια στύση

Έλα σε μένα

Έλα σε μένα 
Αιώνιο μου παραμύθι
Χόρεψε για μένα
Θα κρατήσω αναμμένη τη φωτιά
Γίνε φλόγα για μένα
Κάψε βαθιά
Γίνε παιδί να σε γεννήσω
Γίνε πατέρας και δίδαξε με
Από την αρχή ξανά
Γίνε βροχή και ξέπλυνε με
Θα γίνω γη για να σε πιω
Γίνε ήλιος και ζέστανε με
Στη λάμψη σου να παραδοθώ
Έλα σε μένα
Χτύπα καρδιά μέσα στα στήθη
Πέθανε για μένα
Θα δώσω ανάσα ν΄αναστηθείς
Σταμάτα το χρόνο για μένα
Πάμε πίσω ή μπροστά
Γίνε εραστής να σ΄αγαπήσω
Γίνε αέρας πέταξε με
Πάνω απ΄τα βουνά
Γίνε θάλασσα να κολυμπήσω
Θα πλέω πάντα στα βαθιά
Γίνε αυτός που περιμένω
Από την αρχή ξανά
Έλα σε μένα
Μόνο σε μένα
Μόνο για μένα
Και εγώ θα’ ρθω σε σένα
Μόνο σε σένα
Μόνο για σένα
Αποκλειστικά
αφοσιωμένα
Όπως τόσα χρόνια
Τόσους αιώνες
Τόσες ζωές
Μοίρα γραμμένη με αίμα
Αιώνιο μου παραμύθι
Έλα σε μένα

η άλλη όψη της ψυχής

μια σαδιστική δύναμη σκόρπισε τις ψυχές τόσο μακριά τη μια απ' την άλλη ώστε να μην συναντιούνται ποτέ ; έβαλε τη ψυχή στο στερέωμα, τη μοίρασε στα δύο και άφησε τη μνήμη να θυμάται ότι υπήρχε κάποτε η άλλη της όψη, σαν μαγνήτης που περιμένει την έλξη του, απωθεί οποιαδήποτε άλλη επαφή, περιμένοντας στο πίσω μέρος του καθρέφτη να αναγνωρίσει την αντανάκλαση της. Και τότε, μόνον τότε, μπαίνουν όλα τα κομμάτια στη θέση τους, έρχεται η ανάταση, διαφορετικά η ψυχή μένει φυλακισμένη!
ΜΣ

Χαλάλι..

έλα σαν πειρατής
κούρσεψε
και χαλάλι τα ναυάγια
έλα σαν καταχτητής
υπόταξε
και χαλάλι τα λάφηρα
έλα σαν ποιητής
με τις λέξεις σου πλάνεψε
και χαλάλι τα δάκρυα
έλα σαν εραστής
γονάτισε
και χαλάλι τα χρόνια που χάθηκαν

Αποτοξίνωση

Η αποτοξίνωση επιτυχημένη
νοιώθω ολοένα και πιο δυνατή
Ξέρω σαν περάσουν μέρες, μήνες και χρόνια
Πόσο ηλίθια θα νοιώθω για τούτες τις μέρες
που πέρασα να σε σκέφτομαι
Όλες τις κόκκινες γραμμές
Που Θα μπορούσα να τις περάσω
για αυτό το πάθος
Γι αυτό έκανα ολοταχώς μεταβολή
Και δεν κοιτάζω πίσω
γιατί ξέρω σαν τη γυναίκα του Λωτ
θα γίνω μια στήλη από αλάτι
και προχωρώ μακριά σου
σέρνοντας καρδιά και πόδια
σαν περάσω και τον τελευταίο λόφο
και όταν δε θα σε φτάνει πια η φωνή μου
τότε μόνο θα μπορώ να ουρλιάξω
στα γόνατα σκυμμένη
κυλάς μέσα μου ακόμα

χωρις εμπνευση ....

Σ’ είχα σχεδόν ζωγραφίσει, σε ένα καμβά, με έντονα χρώματα και άρχισες να μου μοιάζεις . Μα φοβήθηκα μην σε συνηθίσω και τράβηξα τον εαυτό μου μακριά απ τη σκέψη σου όπως τραβάνε ένα μισοκοιμισμένο βρέφος από το στήθος της μάνας και εκείνο ακόμα ανοιγοκλείνει το στόμα του ψάχνοντας το γάλα. Φοβήθηκα μην σε θελήσω και τράβηξα τον ψυχή μου μακριά από τη δική σου γιατί έμοιαζαν τόσο πολύ οι ψυχές μας που σε λίγο δε θα ξεχώριζα ποια είναι η δική σου και ποια η δική μου και ίσως έπαιρνα τη δική σου φεύγοντας και έμενες εσύ με τη δική μου και η δική μου δεν κάνει για να την κρατήσεις. Φοβήθηκα μην σ’ ερωτευτώ και τράβηξα τη φαντασία μου μακριά από το κορμί σου αν και μου το χάρισες απλόχερα για να φτιάχνω σχεδίες με ζαχαροκάλαμα και κλαδιά φοινικιάς και να αρμενίζω, να σε φιλώ και να βασανίζω….. όχι πια. Φοβήθηκα γιατί πάντα κάτι τόσο δυνατό και απρόσμενο φοβίζει και ο έρωτας είναι δυνατός και απρόσμενος, ένα πουλί αρπαχτικό μα εμείς μάθαμε να μεγαλώνουμε στις παλάμες μας μόνο λευκά περιστέ…

Λυκοι

κάτι νύχτες με πανσέληνο
σαν μοναχικοί λύκοι
αγριεύουν οι ενοχές μου
κραυγάζουν στην κορφή του κεφαλιού 
απειλητικά, καταδικαστικά
θα μου πάρει ώρες να τις ηρεμήσω
να τις ημερέψω ποτέ
κάτι νύχτες με πανσέληνο
θα βγάλουν πάλι νύχια !
ΜΣ

.....ΑΤΙΤΛΟ....

όσο μια μάνα ψάχνει έναν Αλέξανδρο
όσο ένας πατέρας ψάχνει μια Μαντλίν
για μένα μάταιη η γέννηση σου 
δεν είδα αγάπη
δεν είδα ειρήνη
δεν είδα εν ανθρώποις ευδοκία
μόνο μίσος, πόλεμο, παράνοια
και παιδικά κεφάλια να πέφτουν για του κάθε Ηρώδη την ανωμαλία !
17/12/2013

50/50

χωρίσατε περιουσίες
χωρίσατε αντικείμενα
χωρίσατε τα σκυλιά
τα παιδιά
τις δόσεις
τους λογαριασμούς
τις μέρες
την καρδιά
τις αναμνήσεις
όλα ίσα διαμοιρασμένα
πενήντα πενήντα δίκαια διαχωρισμένα τα χρόνια που χάσατε
μαζί
τα δάκρυα που κλάψατε
μαζί
το όνειρο το θάψατε
μαζί
η ευθύνη σας βαραίνει
μαζί Τέλος !
17/12/2013

ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΕΝΟΙ ...

Σήμερα στο λεοφωρείο, προχώρησα όπως πάντα στις τελευταίες θέσεις του λεωφορείου, τέσσερις θέσεις κατηλειμμένες από τέσσερα νεαρά αγόρια, όλα κάθονταν στην έξωτερική θέση, δεν είχαν καμιά διάθεση να μοιραστούν τη θέση τους. αμέσως μου κίνησαν την περιέργεια, φορούσαν τα ίδια μπλε κοστούμια, ήταν όλοι τους λευκοί, με καστανόξανθα μαλλιά, κοντοκουρεμένα, φαίνονταν ξένοι, με ένα βλέμμα παράξενο, απλανές, ψυχρό λες και είχαν όλοι μια ασπίδα προστασίας γύρω τους που να τους αφήνει ανέπαφους με τον γύρω κόσμο. στην αρχή νόμισα πως είναι μαθητές κάποιου ιδιωτικού σχολείου, μετά είδα μια ταμπελίτσα στο σακάκι τους, church of jesus Christ. αυτοί λοιπόν είναι οι σύγχρονοι Απόστολοι ? ποιου Χριστού ? ποιας εκκλησίας ? προσπαθούσα να διανοηθώ τι πλύση εγκεφάλου έχουν υποστεί και για πόσα χρόνια αυτά τα παιδιά. μου φαίνεται ασύλληπτη η σκέψη. το έβλεπες στο βλέμμα τους, ήταν αλλού. ο νεαρός μπροστά μου κοίταζε συνεχώς πίσω του, στο πλάι του, πεταγόταν απότομα λες και είχε τικ, ήταν ανήσυχος, τα χέ…

ΤΣΙΓΑΡΟ

Άναψε με σαν το πρώτο σου τσιγάρο πίσω από τα μαθητικά σου χαλάσματα ……
Κράτησε με και άναψε με, εισέπνευσε με, τοξική νοκιτίνη θα μαι και εγώ, πικρή και θανατηφόρα γεύση , παρανομία κι εθισμός…..
Κάθε μέρα λες πρέπει να με κόψεις, ναι το ξέρω σου κάνω κακό, μα χρόνια περίμενα κλεισμένη σε τούτο το πακέτο, για να το ξετυλίξεις, να με τραβήξεις προσεχτικά από μέσα, να ανάψεις την άκρη μου και να γίνω καπνός στα χείλη σου..... να καίγομαι και να σε καίω, όσο με ποθείς τόσο να θέλεις στα δυο να με κόψεις……..
Κι ενώ θα χαίρεσαι τις αποτοξινωμένες σου μέρες χωρίς μια ρουφηξιά, με καθαρή συνείδηση και διαυγές πνεύμα, πλανημένος και δυνατός όσο ποτέ, ………τότε θα με ψάχνεις σαν τρελός πίσω από τα χαλάσματα …..θα πεθαίνεις να δεις αν είμαι εκεί, κρυφτό θα παίζεις, θα έρχεσαι και θα φεύγεις για να μου δείξεις πως τάχα με ξεπέρασες, ενώ η μύτη σου θα ψάχνει τη μυρωδιά μου, και στη τσέπη σου τα σπίρτα τα ακροδάχτυλα σου θα καίνε, με την αλλοπρόσαλλη σου λογική θα με θέλεις πάντα εκεί, όπως το τσακισ…

Ανευ λόγου και αιτίας

αν δεν έχεις κάνει καιρό μέσα
δεν ξέρεις τι σημαίνει ελευθερία 

περί έρωτος

παρακαλώ όσο θα διαρκεί ο έρωτας, όπως διατηρήσετε τον εγκέφαλο σας απενεργοποιημένο!

αδύνατον

να γράψεις ένα θέατρο, μια φανταστική ιστορία, χρειάζεται λίγο ταλέντο και πολλή φαντασία
να γράψεις ένα βιβλίο, χωρίς να βουτήξεις την πένα στο αίμα σου, αδύνατον !

ΦΟΒΟΥ

ΦΟΒΟΥ την κοστουμαρισμένη αναλγησία
ΦΟΒΟΥ την παντός είδους «δήθεν» ευαισθησία
ΦΟΒΟΥ την καθώς πρέπει καλοκρυμμένη ανωμαλία
ΦΟΒΟΥ τα ανθρωπάκια που μισούν τη φαντασία
ΦΟΒΟΥ τα στρατιωτάκια που προσκυνούν την ηγεσία
ΦΟΒΟΥ τα καραβάκια που πλέουν σταθερή πορεία
ΦΟΒΟΥ το ιερατείο που ναι πρώτο στην αμαρτία
ΦΟΒΟΥ τους κήρυκες που συντηρούν την ανομία
ΦΟΒΟΥ τους πλαστικοποιημένους έρωτες
ΦΟΒΟΥ τις σχέσεις τις ξενέρωτες
ΦΟΒΟΥ το γάμο που η γυνή φοβάται τον άντρα
ΦΟΒΟΥ το στεφάνι που έχει αγκάθια σαράντα
ΦΟΒΟΥ τις επιλεκτικές αναμνήσεις
ΦΟΒΟΥ τις παραισθήσεις και τις ψευδαισθήσεις
ΦΟΒΟΥ τους δολοφόνους ονείρων και ιδεών
ΦΟΒΟΥ του κάθε Χίτλερ τον προσωπικό «ΑΓΩΝ»
ΦΟΒΟΥ το ένστικτο που σε οδηγεί στο λάθος
ΦΟΒΟΥ τα ημίμετρα που σκοτώνουν το πάθος
Μα πάνω από όλα ΦΟΒΟΥ τον εαυτό σου
Και το τέρας που τρέφεις και βρίσκεται εντός σου

ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ

Εικόνα
Αν δεν είσαι εσύ  Δεν θα καταδεχτώ να ρίξω ένα βλέμμα Να ακούσω μία λέξη να διαβάσω μια αράδα που θα χει γραφτεί από έναν ακόμα ερωτοχτυπημένο ποιητή αν δεν είσαι εσύ ο έρωτας θα έχει αποτύχει παταγωδώς το βέλος του θα σπάσει αγγίζοντας το παγωμένο μου δέρμα αποτυχημένος θα δηλώσει και θα παραιτηθεί αν δεν είσαι εσύ το λιγότερο που μπορώ να νοιώσω είναι λύπη ή απέχθεια δεν ξέρω για όποιον τολμήσει να πιστέψει ότι έχει το δικαίωμα να είσαι εσύ γιατί δεν είσαι εσύ υπάρχει μια μικρή υποψία αλαζονείας κι αυτό μ αρέσει πιο πολύ εφόσον μου παραχωρήθηκε η γνώση της δικής σου εξουσίας και είναι όλα θέμα εξουσίας θα ναι όλα πλέον λίγο πιο μέτρια της ουσίας γιατί δεν θα είσαι εσύ δεν είναι καταδίκη ούτε δήλωση απαισιοδοξίας μάλλον μια ηδονιστική αίσθηση ελευθερίας γιατί υπήρξες εσύ

ΧΕΙΜΩΝΑΣ

Εικόνα
Φοβάμαι σου τ΄ομολογώ 
είναι χειμώνας, κάνει κρύο και ο φόβος πιο παγωμένος απ τη νύχτα κρυμμένος βαθιά στη δεξιά τσέπη του παλτού μου με συνοδεύει κάθε που ανοίγω την πόρτα για να βγω όμως να ξέρεις τον δρόμο θα τον περπατήσω δε βιάζομαι δεν γυρνάω πίσω το βουνό θα τ΄ανεβώ και εκείνο το σκοτεινό δάσος με τους λύκους μόνη θα το διασχίσω στο ξαναλέω δε γυρνάω πίσω που θα πάει θα φύγει ο Χειμώνας θα πετάξω τον φόβο, το παλτό και ένα Μάρτη ένα Απρίλη σαν πρωτάνθιστη αμυγδαλιά ζωή άνθισε σαν Άνοιξη αγάπη μου χτύπα την πόρτα να σας καλωσορίσω ΜΣ
23/12/2013

ΦΩΤΙΑ

Εικόνα
είναι αξιοθαύμαστο το πώς η κατάλληλη ποσότητα οξυγόνου καταφέρνει και διατηρεί αναμμένηι τη 
φλόγα, όταν στερείς το οξογόνο η φωτιά πνίγεται μέχρι που πεθαίνει !
23/12/2013

ΟΙ ΦΎΛΑΚΕΣ ΑΓΓΕΛΟΙ ΜΑΣ

μου λείπαν κάποια πράγματα αυτές τις μέρες, άρχισαν να λιγοστεύουν τα ξύλα έξω στη βεράντα και αγχώθηκα γιατί για να παραγγείλεις μια μεγάλη ποσότητα θέλεις εκατό ευρώ, επίσης είχα μόνο δύο τρία κρασιά και δεν είχα ούτε christmas cake για το τραπέζι αλλά λέω οκ θα περάσουμε. Λοιπόν σήμερα μου έφεραν ξύλα ο πατέρας μου, ο ξάδερφος μου, ο παππούς Δημήτρης και ο οικογενειακός μας φίλος ο Γιώργος και τώρα είναι μια ποσότητα στοιβαγμένη στη βεράντα που θα φτάσει μέχρι το Μάρτη. το πρωί ήρθε η κυρία Έλλη από απέναντι και μου έφερε υπέροχο christmas cake που έφτιαξε με τα χεράκια της και απο κρασιά γέμισε το τραπέζι. το είπα και το ξαναλέω, ότι μου λείπει έρχεται πάντα με έναν όμορφο μαγικό τρόπο, όπου υπάρχει κενό γεμίζει χωρίς κανέναν κόπο αλλά το κυριότερο γεμίζει η καρδιά μου από πεποίθηση ότι υπάρχει μια αόρατη δύναμη εκεί έξω που φροντίζει για μας, φτάνει να το πιστεύουμε. γεμίσαμε από όλα, οι δικοί μου άνθρωποι με τιμησαν, με γέμισαν αγάπη, και μπαμπάς μου έφερε το δώρο που του ζήτησα…

ΑΡΧΕΣ ΓΕΝΑΡΗ

Εικόνα
Τέλος Γενάρη είπαν
το πολύ αρχές Φεβράρη είπαν
θα χουν τελειώσει όλα
ξέρεις τελικά είναι κι αυτό
μια απλή διαδικασία
όπως όλα όσα χαρίσαμε έτσι αλόγιστα
λόγω οξείας αχαριστίας
λόγω βεβαρημένης μαλακίας
γράφουμε ένα τελικό Χ
σε κάθε τι που ζήσαμε
μου πήρε σχεδόν σαράντα χρόνια για να καταλάβω
ότι ένας μουγγός, ένας τυφλός και ένας κουφός
συννενοούνται καλύτερα
από αυτούς που ισχυρίζονται
ότι αγαπιούνται πολύ ΜΣ (τα κυνικά) 27/12/2013

άναψα φωτιά

Εικόνα
Αναψα φωτια,βαλε κρασι
Να σε καιω εγω να με μεθας εσυ
ΜΣ

αυτό που έχεις γίνει

Εικόνα
Και έρχεται εκείνη μέρα που αντιλαμβάνεσαι πλέον 
Αυτό που έχεις γίνει
Κάθε πόνο κάθε αίσθημα κάτι σταγόνα αίματος που στάζει 
Την παίρνεις και την ντύνεις με λέξεις και την κάνεις έργο
Αρπάζεις το στυλό για να γράψεις
Ή τα πινέλα για να ζωγραφίσεις
Και είσαι πια δύο οντότητες
Αυτός που κλαίει ή γελά ή ερωτεύεται ή πλέει σε πελάγη μοναξιάς
Και εκείνος ο άλλος που βλέπει την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί το έντονο συναίσθημα και να δημιουργήσει
Δεν ξέρω αν χαίρομαι ή αν λυπάμαι που θα το πω
Αλλά δεν ανήκει τίποτα πια σε σένα, καμιά στιγμή
Είναι όλα πόνος και χαρά πια συνυφασμένα
Αποστασιοποιημένα
Και κάθε άνθρωπος γύρω σου
Είναι ένας μεγάλος ή μικρός ρόλος ενός από τα προηγούμενα ή επόμενα έργα σου
Πολυπόθητες μούσες
Παθιασμένοι εραστές
Στιγμές που τις έχεις προσεχτικά ονειρευτεί, μετουσιώνονται σε πράξη
Στιγμές που τις έχεις πραγματικά ζήσει, έμπνευση για την επόμενη σου παράσταση
Δεν ξέρω αν χαίρομαι ή αν λυπάμαι που θα το πω
Αλλά δεν ανήκει τίποτα πια σε Σένα, καμιά στιγμή
Και δεν ανήκεις πια σε κανένα
Εφόσο…

ένας άντρας - μια γυναίκα

Εικόνα
Ένας Άντρας
Μια Γυναίκα
Ένα αξύριστο αντρικό μάγουλο
Ένα γυμνό γυναικείο στήθος
Ένα τραχύ αντρικό χέρι
Ένα απαλό γυναικείο χάδι
Μια βαθιά αντρική φωνή
Ένας παρακλητικός γυναικείος αναστεναγμός
Ένα εξουσιαστικό αντρικό βλέμμα
Δύο μισάνοιχτα γυναικεία βλέφαρα
Μια αντρική προσταγή
Μια γυναικεία άνευ όρων υποταγή
Μια αντρική κατά σώμα επίθεση
Μια γυναικεία υποδοχή
-------------------------------------------------------
Μια Γυναίκα
Ένας άντρας
Ένα απαλό γυναικείο μάγουλο
Ένα τριχωτό αντρικό στήθος
Γυναικεία πυρακτωμένα δάχτυλα
Μια Αντρική χαρακωμένη πλάτη
Μια θελκτική γυναικεία φωνή
Ένας αντρικός επώδυνος αναστεναγμός
Ένα εξουσιαστικό γυναικείο βλέμμα
Δύο μισάνοιχτα ανδρικά χείλη
Μια γυναικεία διαταγή
Μια αντρική πιστή εκτέλεση
Μια γυναικεία ερωτική εισροή
Μια αντρική εξιλέωση ΜΣ ( μικρές ερωτικές ιστορίες)