Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Οκτώβριος, 2018

Isolation is the dream-killer, not your attitude | Barbara Sher | TEDxPr...

Εικόνα

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

Μετά τους επιτυχημένους διαγωνισμούς διηγήματος στο πλαίσιο των φεστιβάλ φαντασίας Fantasmagoria 2017 και 2018 και την έκδοση των συλλογικών βιβλίων «Το έπος της φαντασίας Ι & ΙΙ», η δημιουργική ομάδα του iWrite και η οργανωτική επιτροπή του Fantasmagoria από κοινού, προκηρύσσουν νέο διαγωνισμό διηγήματος! Προσκαλούμε λοιπόν όλους τους συγγραφείς, ανεξαρτήτως ηλικίας, να μας στείλουν ένα διήγημα φανταστικής λογοτεχνίας (έκτασης 1.000 με 2.500 λέξεις) με θέμα: Χρησμός. Η ιστορία μπορεί να εξελίσσεται σε οποιαδήποτε περιοχή (πραγματική ή φανταστική) και χρονική περίοδο (παρελθόν, παρόν ή μέλλον), καθώς και να αποτελεί ιστορία τρόμου, εποχής, μυστηρίου ή φαντασίας. Γενικά τα διηγήματα πρέπει να περιέχουν κάποιο φανταστικό στοιχείο που να τα κατατάσσουν στο είδος της λογοτεχνίας του φανταστικού. Η κριτική επιτροπή του διαγωνισμού αποτελείται από τη συγγραφέα Ευθυμία Δεσποτάκη, τον καθηγητή δημιουργικής γραφής – Gamecraft Αλέξανδρο Μυροφορίδη καθώς και τον διαχειριστή της ομάδας «Λογο…

τα μωρά μας ..

Έγινε εννιά τζαι κάτι να πάω στο δωμάτιο μου. Την βρήκα να κοιμάται στο κρεβάτι μου, στο δωμάτιο μου, με το κλιματιστικό αναμμένο, σκεπασμένη με το αθασί της παπλωματούι που δεν το αποχωρίζεται ούτε μέσα στον λάλλαρο. -Ξύπνα της λέω και εκείνη άνοιξε τα μάτια της που ήταν πρησμένα που τον ύπνο. -Εκαμα μουτζιέντρα, πεινάς; -Ναι, μάμα. -Μείνε εδώ, θα σου τη φέρω εδώ να φάεις, είναι πυρά κάτω στην κουζίνα. Πήγα της έβαλα ένα πιάτο από την μουτζέντρα, της δική τους , που τους φτιάχνω ξεχωριστά χωρίς κρεμμύδι γιατί τα κοπελλούθκια μου δεν τρώνε το κρεμμύδι μέσα στην μουτζιέντρα. Έφερα της το πιάτο της και μια ροζ πλαστική καρέκλα από το δωμάτιο της να βάλουμε το πιάτο πάνω. -Ευχαριστώ μάμα. Εκοίταξε με. Ένα ύφος απορίας στα μάτια της , τι έπαθεν τούτη τζαι με καλοκρατεί έτσι; Έκατσε που την μια πάντα του κρεβαθκιού τζείνη με την ροζ καρεκλούδα μπροστά της τζιαι που την άλλη πάντα του κρεβαθκιού εγώ, με τη ράσιη μου γυρισμένη, αμίλητη. Να σκέφτουμαι μόνο τζιαι να ακούω το κουτάλι να…

shah of iran amazing party , decadence and the downfall bbc must watch

Εικόνα

μια μέρα τη φορά ...

Κυριακή 10.14 καφέ νέρο με αμερικάνο ζεστό και απαλή μουσική
Ο καιρός είναι κατάλληλος για έξω, ούτε πολλή ζέστη, ούτε πολύ κρύο.
Ψες ήρτεν ο παπάς να μας δει, είχε πάει πριν να δει τη θεία τη Ν. Δεν τον αναγνώρισε είπε. Δυσκολεύομαι πάρα πολύ με τα οικονομικά αυτόν τον καιρό και αυτό μου ρίχνει και τη διάθεση αλλά προσπαθώ να μην το αφήσω να με ρίξει πολύ και να ζω και να περνώ με αυτά που έχω. Μέχρι το τέλος του Νιόβρη θα πάει αυτό το βιολί και μετά θα πάρουμε τον δέκατο τρίτο και θα πάρουμε μια ανάσα. Τουλάχιστον εγώ έχω ένα μισθό και ένα δέκατο τρίτο και μπορώ, έστω και με δυσκολία να τα βγάζω πέρα. Αύριο θα είμαι με άδεια, θα πάω στον ρευματολόγο να δει το θέμα μου με τον σπόνδυλο και να μου πει αν είναι ρευματοπάθεια. Περιμένω να δω τι θα γίνει με τη δουλειά, με την προαγωγή, γενικά είναι η περίοδος που προσπαθώ να βάλω όλα μου τα θέματα σε τάξη. Και η μοναξιά, να έρχεται και να χτυπά έτσι απρόοπτα και να φεύγει. Ήθελα να σταματήσω να νιώθω ότι είναι άδειο το σπίτι, θέλω …

Αόρατη

δεν υπάρχει παρελθόν ούτε μέλλον

μόνο διαπιστώσεις

η υπέροχη μουσική, τα μοναχικά δάκρυα, ήσουν όμορφη σήμερα, ποτέ όμως πιο όμορφη από τότε

περιμένω το τέλος που αργεί

θα ήταν τόσο απλό να είμαστε δύο αλλά είμαστε ένας

θα ήταν τόσο απλό να ευτυχήσουμε αλλά δεν μας χαρίζεται

περιμένω και είναι η αναμονή αφόρητη

θα προτιμούσα να ήμουν γριά και άσχημη και να περίμενα μόνο το θάνατο

μα είμαι ακόμα νέα και όμορφη και περιμένω τον έρωτα

και εκείνος πάντα με προσπερνά

είμαι νέα και όμορφη μα πέρασε ακόμα μια μέρα, ακόμα ένας μήνας, ακόμα ένας χρόνος

και αύριο θα ζήσω σου το ορκίζομαι, μόνο μη με ρωτήσεις αν θέλω ακόμα μια μέρα

και αυτά τα κωλοποιήματα μπάσταρδες κρυμμένες λέξεις του απαγορευμένου μου θανάτου

Πώς το έγραφε ρε διάολε η Σάρα Κέιν..  το θέλω της..πολύ έμοιαζε με το δικό μου

και εμένα ήταν κάπως σαν εκείνης

θέλω να με ξυπνάς με ένα μήνυμα και να με παίρνεις τηλέφωνο πριν σηκωθώ από το κρεβάτι και να έρχοναι λευκά τριαντάφυλλα στο γραφείο, και να καθόμαστε τα απογεύματα να πίνου…

η αντιβίωση

07 Οκτώβρη 2018 καφέ νερό Κυριακή πρωί με αμερικάνο έξτρα χοτ 9.41
¨Ηρθα πρωί πριν κατεβούν οι κυπραίοι με την ράτσα τους και τη γενιά τους γιατί σαββατοκυρίακα στο νέρο γίνεται ένας μικρός πανζουρλισμός. Ένα καφέ στα γρήγορα λοιπόν και όσο προλάβω και μετά πίσω στο σπίτι μπας και πίσω τον εαυτό μου να κάνει καμιά δουλειά.
Πάει μια βδομάδα να γράψω στο ημερολόγιο μου, από τα γενέθλια του μωρού. Ήταν μια βδομάδα σπαστική, κουραστική και επώδυνη. Αρρώστησα με ουρολοίμωξη και αντί να γιάνω στις τρεις με πέντες μέρες που έπρεπε έκαμα τα θάλασσα. Τι έκανα; τις μαλακίες που κάμνουμε συνήθως σε έτσι περιπτώσεις οι κυπραίοι. Σπίτι είχα κάτι χαππούθκια κίτρινα βασικά μου είχαν μείνει τρία χαππουθκια κίτρινα, τα οποία ονομάζονται gyrabloc και άρχισα μόλις με έπιασε ο πόνος να τα πίνω. Τούτο πριν δέκα μέρες, Μετά έπιασα τηλέφωνο τη μάνα μου και της είπα μάμμα πλις πήγαινε στο φαρμακείο και πάρε μου ακόμα ένα κουτί από αυτά τα χάπια και η μάνα μου φυσικά πήγε και ο φαρμακοποιός της τα έδωσε, χατη…

Μαρίνα Σαβεριάδου "H δημιουργία δεν έχει να κάνει ούτε με το που ζεις, ούτε κάτω από ποιες συνθήκες"

να με θυμάσαι

Το όνομα του ρόδου, τα κόκκινα πέταλα, οι φωνές των έκπτωτων αγγέλων, τα παιδιά σου, τα παιδιά σου μεγαλώνουν πρόωρα, ο θάνατος, ο θάνατος, το δάκρυ, το τύμπανο, τα δάκρυα μου, τα δάκρυα του, τα κενά, η αγάπη μου, η σονάτα του Μπετόβεν, το χέρι μου στο στήθος σου, το γυναικείο μου χέρι, το αντρικό σου στήθος, τα μάτια σου, τα μάτια σου, το τραγούδι του, ο ήχος του, το κλάμα του, εσύ παίζεις, εσύ κλαίεις, εκείνη δεν υπάρχει πια, εγώ γράφω, εγώ δεν έχω θέση, εγώ κοιτώ, εγώ κλαίω για κείνον, εκείνος κλαίει για εκείνην, εγώ κλαίω εκείνον που κλαίει για εκείνην, τα μαύρα του μάτια, το φίδι, το φίδι σερνόταν στο πλάι μου και εγώ το χαίδευα, και εσύ, εσύ δεν ήξερες πώς εκείνη ήταν εκείνη που δεν ήταν άλλου που ήταν κάποτε δική σου και εσύ, θάνατος, βάθος, ψυχή μου πεντακάθαρη, βαθιά μου πληγή, ψυχή μου, ψυχή μου, ανάσα βαθιά, γαλήνη, Μαρίνα, Μαρίνα σ αγαπώ και η Μαρίνα κοιτάει τα άστρα και ακούει σονάτες, κοιτάει τα άστρα και ακούει τα ταμπούρλα των μαθητών, κοιτάει τα κάστρα και ακούει τα …