Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοέμβριος, 2010

ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ

Ο ΑΝΤΡΑΣ ΔΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΖΩΗ ΚΑΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΞΑΝΑΔΙΝΕΙ ΠΙΣΩ

Η ΖΩΗ

Η ζωή δεν είναι πρόβα. Η κάθε μέρα είναι πρεμιέρα.

Κυριακάτικες νοσταλγίες

Κυριακή μεσημέρι στο σινεμά Αττικόν για διπλή παράσταση μέχρι τις 6.
Ο πατέρας να μου βάζει την εφημερίδα μπροστά στα μάτια για να μη βλέπω τις επίμαχες σκηνές.
Η ζεστασιά της αίθουσας. Η μαγεία της μεγάλη οθόνης ....Τζειμς Μποντ, το νησί των θησαυρών και άλλα τόσα και τόσα που δεν θυμάμαι πια.  Να βγαίνεις από την αίθουσα και να είναι βράδυ και κρύο και ο πατέρας να σε αγκαλιάζει να μην κρυώνεις. Και μετά να σε παίρνει σπίτι και να σε αποχαιρετά με ένα φιλί, μέχρι την επόμενη Κυριακή.

ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΙΣ

Και ξαφνικά, ενώ όλα βαίνουν καλώς και "εντός ελέγχου" κάτι συμβαίνει και απειλεί να διαταράξει την τόσο ήρεμη σου καθημερινότητα.
Ένας δικός σου άνθρωπος θα χαθεί σύντομα, μια μάνα, ένας πατέρας, ένα αγαπημένο πρόσωπο.
Και τότε σοκάρεσαι, ξυπνάς στη διαπίστωση του θανάτου.
Ενός θανάτου που ο άνθρωπος αρνείται να δεχτεί.
Κανείς δε θα ζήσει για πάντα, και όμως όταν βλέπω τα παιδιά μου δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό. Νοιώθω το παρόν να είναι η αιωνιότητα μου. Δεν θέλω να το σκεφτώ διαφορετικά, όμως αυτό που θέλω εγώ δεν έχει καμιά σημασία.
Δε θα το φιλοσοφήσω περισσότερο ούτε θα πω τα τετριμμένα, ζήσε τη στιγμή και μαλακίες.
Λίγους μήνες πριν η κόρη μου έκλαιε λίγο πριν κοιμηθεί. "δε θέλω να πεθάνω μου είπε" και τότε κατάλαβα πόσο απογοητευτικό είναι για ένα παιδί  να διαπιστώνει μεγαλώνοντας ότι κάποια μέρα δε θα υπάρχει πια. Και τι θα πεις σε αυτό το παιδί, και τι θα πεις στον γονιό σου όταν έρθει η ώρα να φύγει και του κρατάς το χέρι, και βλέπει στα μάτια του το …

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ

ΔΩΝ ΚΙΧΩΤΗΣ

1 Απόψε από τον πόνο η καρδιά μου δεν χτυπά Τ΄ αστέρια το φεγγάρι τώρα έσβυσαν κι΄αυτά Τον κόσμο αυτό βαρέθηκα και όλα τα στραβά Μοναχικός στρατιώτης
……………..
Τους δράκους πολεμάω που χτυπούν από ψηλά Με κούφια πανοπλία και με χάρτινα σπαθιά Και τώρα πια στη μάχη, μια ελπίδα με κρατά Στο πλάι μου ιππότης

R) Έλα Δων Κιχώτη, μόνο εσύ μπορείς Τέρατα και δράκους, στην πόλη αυτή να δεις Έλα και πολέμα, μαζί μου μια φορά Κι ας φαίνεται σαν ψέμα, τους βλέπω καθαρά

2) Με έχουν γονατίσει και το δέρμα μου πονάνε Και όλο μαύρη φλόγα απ΄το στόμα τους φυσάνε Σπασμένη η πανοπλία και στάχτη τα σπαθιά Μονάχα εσύ με σώζεις
………………………….

Τραγωδία ή κωμωδία τελικά ειν’ η ζωή Για πες μου εσύ που είσαι,στη ψυχή ένα παιδί Πολέμησε μαζί μου και θα δικαιωθείς Και ήρωας θα νοιώσεις

Ο ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ ΚΙ Η ΑΛΕΠΟΥ

PRINCE and FOX

1 The story of a young prince, not long ago I ver been told His planet was so far away, the name I don’t recall One day, on earth he landed, and met, a little fox


She asked him would you be my friend But he had never heard such word She took the boy in to her nest They played and loughed, forgot the rest

R) She said to him, I m gonna cry, when it’s time, for you to leave But still your friend, I want to be, and have you in my dreams When you ll be gone, and I am left alone, in those great big fields Your golden hair, I’ ll be remembering, shining next to me

2) The story ended sadly, the prince’s time run out His friend the fox, was left behind, unhappy with no doubt Each day, alone there crying, the poor, litlle fox



She asked him, tell me please my friend Will you be coming back again She asked but there was no reply the prince had left without goodbye

ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΥΠΡΙΕΣ ΜΑΝΕΣ

Μάνα μου πέρασε γλήορα ο τζιαιρός, φεύκουν οι μέρες λες τζ΄είναι χελιδόνια Μάνα μου ασπρίσαν τα όμορφα, τα μαύρα σου μαλλιά, άσπρα εγινήκαν σιόνια Μα το χαμόγελο σου εν γερνά, τζιαι πιο γλυτζίν ένει θαρρώ, ώσπου περνούν τα χρόννια.

ΙΤΑΛΙΚΗ ΠΑΡΟΙΜΙΑ

When the chess game is over, the pawns, rooks, kings and queens all go back into the same box.

ΠΕΡΙ ΕΡΩΤΟΣ

Είσαι ερωτευμένη ;
Ερώτηση απλή, μα την απάντηση την είχα ξεχάσει από καιρό Κι αν εσύ με οδήγησες στο σημείο αυτό, έλα τώρα βρες την απάντηση εσύ Πάρε της καρδιάς μου το κλειδί και άνοιξε να μπεις Δες τα σημάδια ένα ένα, αφούεγώ αρνούμαι να τα δω Ότι κάνεις να ναι κρυφά από μένα κι αν το μυστικό μουμάθεις , κράτα το για σένα σ' εκλιπαρώ
Είσαι ερωτευμένος ; ρωτάω κι εγώ
Ρώτα λοιπόν τον εαυτό σου κι εσύ την απάντηση νομίζω εύκολα θα βρεις αφουγκράσου τους χτύπους της καρδιάς σου, αν καλπάζουν και μόνο που θα την σκεφτείς αν η αναπνοή σου κόβεται στον ήχο της δικής της φωνής ρίξε και μια ματιά στην μέρα σου,  μέτρησε αν μπορείς  κάθε πόσο η σκέψη σου τρέχει να βρεθεί κοντά της
Κι αν είναι ο έρωτας, όπως συνηθίζουν να λένε να θέλω να σε δω 
να σε αγγίξω  να βρεθώ κοντά σου
να αναπνέω την αναπνοή σου και να ακούσω τη φωνή σου να σκέφτομαι εσένα , εσένα , εσένα και όλα να είσαι Εσύ θα σου φανεί υπερβολικό
μα τι άλλο θα μπορούσε να είναι ο Έρωτας
από μια υπερβολή;
Αν όλα τα συμπτώματα σου θυμίζουν κάτι παλι…

ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ 3

ΟΤΑΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΦΟΡΕΣΕ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ (Αριστοτέλης Ωνάσης)

ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ 2

ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΤΩΡΑ ΓΙ΄ΑΥΤΟ ΑΝΑΤΡΕΧΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ Η ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ

ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΤΩΡΑ ΓΙ΄ΑΥΤΟ ΑΝΑΤΡΕΧΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ Η ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

ΒΙΟΛΕΤΙ

ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ «ΒΙΟΛΕΤΙ» Πάντα η πρώτη νύχτα σε ένα νέο σπίτι είναι μια παράξενη εμπειρία, με ανάμιχτα συναισθήματα. Ένα νέο σπίτι σηματοδοτεί συνήθως μια νέα αρχή ,ένα γάμο, ή ένα τέλος, ένα χωρισμό. Η ιστορία μας έχει να κάνει με τη δεύτερη περίπτωση και την πρώτη νύχτα σε ένα μικρό διαμέρισμα, 75 τετραγωνικών. Ήταν περασμένα μεσάνυχτα και καθισμένη στο ξεθωριασμένο δερμάτινο σαλόνι, προσπαθούσε να χαλαρώσει μετά από μια κουραστική πρώτη μέρα μετακόμισης, παρέα με ένα φλιτζάνι τσάι και ένα βιβλίο για παρέα. Το παλιό βιτρώ φωτιστικό χρωμάτιζε τους τοίχους με μπλε , κόκκινες και κίτρινες αποχρώσεις και οι φλόγες δυο κεριών στο μικρό ξύλινο τραπεζάκι τρεμοπαίζανε σαν τις χάιδευε το νυχτερινό φθινοπωρινό αεράκι. Εγκατέλειψε τις προσπάθειες να διαβάσει αφού στάθηκε αδύνατον να συγκεντρωθεί, έκλεισε το βιβλίο και διπλώνοντας τα πόδια στο στήθος κουλουριάστηκε στη γωνιά του καναπέ, και ακούμπησε το κεφάλι της πλάι , κοιτάζοντας απέναντι το ανοικτόπαράθυρο που άνοιγε στη θάλασσα, που τώρ…

ΜΑΣΚΕΣ

ΜΑΣΚΕΣ
Στον γυάλινο καθρέφτη το πρόσωπο μου βλέπω Θυμωμένα κοιτάζουν τα μάτια, με τρομάζουν Ζαλίστηκα και πέταξε για λίγο η ψυχή μου Σ΄ωκεανούς και θάλασσες ταξίδεψε για λίγο
Στα μακρινά τα πέλαγα, κι’ άλλες ψυχές συνάντησε Ανθρώπων που δεν μπόρεσαν να μείνουνε στο λίγο και δυο φτερούγες έβγαλαν πετώντας πιο ψηλά Γιατί στη γη δεν άντεξαν το χώμα να τους καίει
Θαρρείς ψηλά στα ουράνια, όλοι αγγέλοι μοιάζουνε Ποτέ δε σ΄ ακουμπάει, ο πόνος κι΄η ασχήμια Και πίσω δεν γυρίζεις πια, μα πιο ψηλά πετάς Γιατί τη γη ρημάξανε, άνθρωποι αγρίμια
Δε θα μπορέσω στη σκιά, ποτέ μου εγώ να ζήσω Γιατί η καρδιά χρόννια ζητά, στο φως να λυτρωθεί Στο έργο αυτό δεν παίζω πια, φτασμένοι ηθοποιοί Μα εσείς το ρόλο σας καλά , φροντίσατε να παίξετε
Το πρόσωπο μου τώρα, κοιτάζω και μ΄αρέσει Γιατί από πάνω η μάσκα για πάντα έχει πέσει Δυστυχισμένοι θά στε στην όμορφη σας πλάνη Κορώνες στολισμένες φορώντας στο κεφάλι








Ο ΧΡΥΣΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ - ΚΥΠΡΙΩΤΙΚΟ ΣΚΕΤΣ - ΜΕΤΑΔΟΘΗΚΕ 10/2009

Εικόνα

ΜΑΡΙΝΑ ΣΑΒΕΡΙΑΔΟΥ ΟΝΟΥΦΡΙΟΥ - WRITER: ΤΟ ΧΩΡΑΦΙ ΤΟΥ ΓΕΡΟ-ΧΡΥΣΑΦΗ

ΜΑΡΙΝΑ ΣΑΒΕΡΙΑΔΟΥ ΟΝΟΥΦΡΙΟΥ - WRITER: ΤΟ ΧΩΡΑΦΙ ΤΟΥ ΓΕΡΟ-ΧΡΥΣΑΦΗ: "ΤΟ ΧΩΡΑΦΙ ΤΟΥ ΓΕΡΟ – ΧΡΥΣΑΦΗ Περπατούσα για ώρα όλο παραλία, περνώντας δίπλα από σκοινιές, σπαλαθκιές και αγριοκυκλάμινα. Το μάτι μου δε να ..."

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ

"ΤΙΤΛΟΣ: Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ http://marinasaveriadouwriter.blogspot.com/2010/11/blog-post_05.html

ΤΟ ΧΩΡΑΦΙ ΤΟΥ ΓΕΡΟ-ΧΡΥΣΑΦΗ

ΤΟ ΧΩΡΑΦΙ ΤΟΥ ΓΕΡΟ – ΧΡΥΣΑΦΗ
Περπατούσα για ώρα όλο παραλία, περνώντας δίπλα από σκοινιές, σπαλαθκιές και αγριοκυκλάμινα. Το μάτι μου δε να μη χορταίνει τις ανεπανάληπτες ομορφιές της περιοχής.
Δεξιά μου η γαλάζια θάλασσα, με το κύμα να χαιδεύει απαλά την άμμο. Αριστερά μου η οροσειρά του Πενταδακτύλου, με τα πεύκα του και στο βάθος μπροστά η πολυφίλητη Κερύνεια μας.
Ο Αυγουστιάτικος ήλιος κόντευε στη δύση του και θυμόμουνα με νοσταλγία πόσες φορές καθόμουνα σε κάποιον βράχο δίπλα στο κύμα περιμένοντας τον ήλιο να βουτήξει πέρα μακριά πίσω από τη θάλασσα.
Πως πέρασαν άραγε τρεις ολόκληρες δεκαετίες στην προσφυγιά;
Που καιρός που πηδούσα σ΄αυτούς εδώ τους βράχους σαν αγριοκάτσικο;
Τα άψυχα ο χρόνος δεν τα έχει αγγίξει , εμείς όμως γεράσαμε, βαρύναμε. Όσον δε για τους παλαιότερους «αιωνία τους η μνήμη».
Ξαφνικά εκεί που τα σκεφτόμουνα όλα αυτά, άκουσα πάνω στο ύψωμα πίσω από κάτι καλαμιές, ομιλίες , μια γυναικεία και μια αντρική και μάλιστα στα Ελληνικά. Πλησίασα περισσότερο, τους χαιρέτησα …

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ

ΤΙΤΛΟΣ: Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ
ΤΟ Θεατρικό μου "Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ" έλαβε μέρος σε διαγωνισμό του ΡΙΚ και μεταθόθηκε τον Ιούλιο του 2010

Μεταξύ άλλων έλαβαν μέρος
Νεοκλής Νεοκλέους, βασιλιάς
Ανδρέας Μουσουλιώτης 
Έλλη Κυριακίδου, μάγισσα της Κηρύνειας και άλλοι

Πρόσωπα
Μιχαήλ (Βασιλιάς - το βασίλειο βρίσκεται στη Λήδρα- Λευκωσία -Κύπρος) Νεοκλής Νεοκλέους
Ελένη (βασίλισσα)
Δράκος (Αντώνης Λαπηθιώτης)
Αφροδίτη
Μπαιμπάρς
Σαλίνα
Ιερέας (Αντρέας Μουσουλιώτης)
Mάγισσα (Έλλη Κυριακίδου) 

Εισαγωγικό σημείωμα
Το έργο διαδραματίζεται στη Μεσαιωνική Κύπρο και συγκεκριμένα το 1271. Τη συγκεκριμένη χρονιά βασιλιάς της Κύπρου ήταν ο Ούγος Γ. Ο Ούγος Γ΄της Κύπρου κέρδισε και το θρόνο των Ιεροσολύμων, προβάλλοντας τον εαυτό του ως νόμιμο κληρονόμο, εξ΄ου και ο τίτλος του έργου. Ο βασιλιάς στο έργο είναι ο Μιχαήλ, ένας βασιλιάς που βασίζεται τόσο στον Ούγο Γ΄ όσο και στη φαντασία του συγγραφέα.
Πλοκή
Ο κακός του έργου, ο Δράκος, κλέβει τη βασίλισσα και ο βασιλιάς ξεκ…