ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΑΤΕ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟΧΩΡΟ ΜΟΥ

εδώ θα βρείτε χιούμορ , φαντασία, αγάπη για τη γνώση, και πάνω απ' όλα ALMA LIBRE





Παρασκευή, 23 Μαΐου 2014

ΓΕΦΥΡΕΣ 3,02

ΓΕΦΥΡΕΣ 3.02

Περπατούσε με γοργό βήμα προς τη στάση του λεωφορείου.  Ήταν τέλος του Μάη και στην πρωτεύουσα έκανε ήδη αρκετή ζέστη.  Φορούσε ένα μακρύ καλοκαιρινό φόρεμα με ανοιχτή την πλάτη και ο ήλιος έκαιε τους ώμους και τα μπράτσα της, το αεράκι όμως περνούσε μέσα από τα γυμνά της πόδια και την γαργαλούσε.  Στη στάση περίμεναν ένας αστυνομικός και μια νηπιαγωγός που έπαιρνε το λεωφορείο για Λεμεσό. Τα λεωφορεία περνούσαν πάντα με την ίδια σειρά…. Τελευταίο πάντα το δικό της.

Έκατσε στο αλουμίνιο κάθισμα της στάσης , αλλά ξανασηκώθηκε αμέσως γιατί έκαιγε τα πόδια της κάτω από το λεπτό ύφασμα του φορέματος. Στάθηκε στη σκιά. Φόρεσε τα ακουστικά στα αυτιά της και διάλεγε σταθμό όταν σταμάτησε ένα αυτοκίνητο μπροστά της. Ασυναίσθητα κοίταξε προς το μέρος του. Η καρδιά της σταμάτησε. Εκείνος την κοίταζε μέσα από τα μαύρα του γυαλιά. Δεν της έγνεψε να πάει. Απλά την κοίταζε. Εκείνη όμως πήγε.

Άνοιξε την πόρτα και κάθισε δίπλα του. Ξεκίνησε το αυτοκίνητο και προχώρησε. Άπλωσε το αριστερό του χέρι προς το μέρος της, έβαλε το χέρι του κάτω από το φόρεμα της και ανάμεσα στα πόδια της. Αναστέναξε , ένα ρίγος διαπέρασε το κορμί της στο άγγιγμα του. Γύρισε αριστερά ακουμπώντας το πρόσωπο της στο παράθυρο. Δεν ήθελε να δει τον πόθο της , τη συγκίνηση,  το θυμό της, τα δάκρυα της.  Ήθελε να του πει τόσα πολλά αλλά δεν είχε πια φωνή.

Οδήγησε έξω από την πόλη, έξω από τον κεντρικό δρόμο και σταμάτησε το αυτοκίνητο  κάτω από μια έρημη γέφυρα. 
Κατέβηκε από το αυτοκίνητο, έβγαλε το λευκό του μπλουζάκι, ξεκούμπωσε το τζιν, έμεινε με το εσώρουχο, άνοιξε την πόρτα της και της άπλωσε το χέρι .. 
  -  Σε μισώ, του είπε..
 - Το ξέρω, της απάντησε …. Έλα τώρα πίσω να μου δείξεις πόσο
Κάθισε δίπλα του στο πίσω κάθισμα με την πλάτη της ακουμπημένη στην κλειστή πόρτα.
-πες μου τώρα, της είπε, σηκώνοντας το φόρεμα της και ανοίγοντας τα πόδια της. Πες μου, πόσο με μισείς.
-Πολύ, αναστέναξε
-Πόσο πολύ; τη ξαναρώτησε βυθίζοντας το μεσαίο δάχτυλο του μέσα της.
-Πάρα πολύ, του είπε ξανά αναστενάζοντας με παράπονο
-Γιατί;
-Γι’ αυτό
-Ποιο; είπε ξανά εκείνος αναγκάζοντας την να ξαπλώσει
-Αυτό που μου κάνεις
-Τι;
-Αυτό διάβολε, αυτό! είπε ενώ τα δάχτυλα του μπαινόβγαιναν μέσα της κάνοντας την να παραληρεί.
-Να σταματήσω; είπε και την φίλησε βυθίζοντας τη γλώσσα του στο στόμα της.
-όχι, ψιθύρισε εκείνη
-Πες μου μωρό μου ότι με θέλεις. Της ψιθύρισε στο αυτί.
-όχι , αρνήθηκε εκείνη πεισματικά.  
-Εντάξει μωρό μου, είπε και τη φίλησε ξανά. Πες μου ότι με μισείς.
- Σε μισώ. του είπε ενώ εκείνος τη φιλούσε στο λαιμό.
-Κι άλλο μωρό μου.
-Σε μισώ. του είπε ενώ της έβγαζε το φόρεμα αφήνοντας την γυμνή.
-Έτσι μωρό μου. Κι άλλο.
-Σε μι…. αχ… μη με βασανίζεις άλλο είπε σφίγγοντας το κεφάλι του πάνω στο στήθος της.
-Τι μωρό μου; της είπε ενώ το χέρι του την χάιδευε ασταμάτητα.
-Σε παρακαλώ. του είπε σφίγγοντας τα μπράτσα του.
-Τι θες μωρό μου; της είπε κοιτώντας την με μια προσποιητή ψυχραιμία.
- Ξέρεις
- Όχι δεν ξέρω. το μόνο που ξέρω είναι ότι με μισείς.
- Ναι σε μισώ… του είπε και τον φίλησε στο στόμα. Δεν αντέχω άλλο.
-Πες μου το .
- Σε θέλω.
-Και τι άλλο;
-Κάνε μου έρωτα.
-Όχι έτσι .
-Πήδα με, σε παρακαλώ.
-Εντάξει μωρό μου, ότι θέλεις. της είπε και έκατσε τραβώντας την πάνω του.
έλα, κάθισε πάνω μου. Άνοιξε τα πόδια και τον καβάλησε. τα χέρια του έσφιγκαν τα πισινά της, η γλώσσα του πηγαινοερχόταν στα στήθη της και αυτός καρφωνόταν βαθιά μέσα της κάθε φορά ανεβοκατέβαινε πάνω του κάνοντας και τους δυο να βογκούν με ηδονή.
-Κουράστηκες, ξάπλωσε της είπε και εκείνη υπάκουσε. της άνοιξε και πάλι τα πόδια.
-Χαλάρωσε, της είπε και εκείνη ανέπνευσε βαθιά αφήνοντας τον να βυθιστεί πάλι μέσα της. Ήταν φωτιά που την έκαιγε και την παρέλυε και την έκανε να παραληρεί.
-Κοίταξε με και πες μου τώρα… την αλήθεια .. της είπε σφίγγοντας τα χέρια της στα δικά του.
-Την αλήθεια;
-Ναι την αλήθεια, μένοντας καρφωμένος και ακίνητος μέσα της. Πες μου το..
-Σε μισώ.
- Το ξέρω αγάπη μου ! Κι εγώ σε μισώ !  Πολύ !

ΜΣ ( μικρές ερωτικές ιστορίες)

Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

Οδυσσέα...

Πάντα σ' αρέσανε τα ταξίδια βασιλιά μου
της ψυχής και  του μυαλού
χωρίς αντίο να μπαρκάρεις
να σαλπάρεις για αλλού
θα γινόμουν ολόκληρη καράβι
να έχεις τα μαλλιά μου πανιά
να βρίσκεις στην αγκαλιά μου λιμάνι
πάντα  σε μένα να γυρίζεις βασιλιά
θα γινόμουν για σένα η Κίρκη
κοντά μου να μείνεις μια βραδιά
μια βραδιά που θα κρατούσε αιώνες
να σε μαγεύω με χάδια και φιλιά
θα γινόμουν για σένα σειρήνα
στα κύματα  να σου τραγουδώ
τη ψυχή για πάντα να σου κλέψω
μαζί μου να σε πάρω στο βυθό
μα είμαι για σένα Πηνελόπη
χρόνια μου λείπεις και σωπαίνω
με ελπίδες και όνειρα κάθε βράδυ
την επιστροφή σου βασιλιά μου υφαίνω
τριγύρω αντράκια μισά για μνηστήρες
κανένας δε μοιάζει σε σένα
κανένας δεν θα πάρει τη δική σου τη θέση
η καρδιά μου δεν θέλει κανένα
γύρισε γρήγορα πίσω βασιλιά μου
να ακούσω τα δικά σου τα βήματα
τσάκισα να κάνω έρωτα τα βράδια
σε αλμυρά δάκρυα και κύματα
γύρισε γρήγορα Οδυσσέα
να με κοιμίζεις τις νυχτιές
θάλασσα κάνε το κορμί μου
να ταξιδεύεις όσο θες

ΜΣ (μικρές ερωτικές ιστορίες)



Κυριακή, 18 Μαΐου 2014

ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ

Και μου αρέσει,  το ξέρεις,  έτσι που συνεχίζεις τη ζωή σου μακριά από το πιο σκληρό σου ναρκωτικό, αδιάφορα, σαν να μη συμβαίνει τίποτα, μα πάντα ήσουν δυνατός , σε παραδέχομαι..

Και σου αρέσει,  το ξέρω,  έτσι που συνεχίζω τη ζωή μου όμορφα και ανύποπτα, μακριά από τον πιο μεγάλο μου εθισμό, μα πάντα ήμουν δυνατή, παραδέξου με…..

Και μου αρέσει, το ξέρεις, έτσι όπως θα περνάνε οι μέρες και οι μήνες και τα χρόνια και θα προσποιούμαστε ότι δεν συνέβηκε ποτέ, πως δεν υπήρξαμε ένα ποτέ, και ότι δεν , δεν του δώσαμε όνομα ποτέ, αλλά θα είναι εκεί πάντα ριζωμένο ..…

Και σου αρέσει, το ξέρω, έτσι που με βλέπεις να ομορφαίνω, που λειαίνουν οι γραμμές,  και που στρέφουν όλα τα αρσενικά το βλέμμα στο πέρασμα μου, αλλά είμαι δοσμένη  ολότελα σε σένα….

Και μου αρέσει, το ξέρεις,  που κάτω από εκείνο το απλό φανελάκι, το μπλε τζιν και το χαμογελαστό σου πρόσωπο κρύβεται ο δικός μου εραστής και αντίπαλος και ένα κορμί που χαρτογράφησα εγώ...

Και σου αρέσει, το ξέρω, που καίγομαι για σένα, που είσαι χιλιόμετρα μακριά αλλά έχεις τον πόθο μου αναμμένο να στροφάρει με χίλια, όλη μέρα, κάθε μέρα, στην ίδια μοναδική μας συχνότητα..

Και μου αρέσει, το ξέρεις, να σκέφτομαι πως ίσως κάποια μέρα το πάθος  νικήσει τα πρέπει σου και κάνεις εκείνη τη στραβοτιμονιά  για να πάρεις το δρόμο που θα σε φέρει και πάλι σε μένα….

Και σου αρέσει που ξέρεις ότι θα έχω την πόρτα μισάνοιχτη, τη μουσική που σ' αρέσει, τα κεριά αναμμένα και το μόνο που θα περιμένω είναι να με τιμωρήσεις έτσι ακριβώς όπως μόνο εσύ ξέρεις...

Και μου αρέσει, το ξέρεις, η απειροελάχιστη πιθανότητα του τι μπορεί να συμβεί αν ξαναβρεθούμε οι δυο μας στην αρένα, αλλά και να μη συμβεί ....

..σου αρέσει, το ξέρω, που σε θέλω ακόμα παρανοϊκά και εγωιστικά, ηδονικά και βασανιστικά και που φτιάχνομαι ακόμα και στην ιδέα μιας απειροελάχιστης πιθανότητας…

Και το ξέρεις μου αρέσει που σου αρέσει… 

ΜΣ (μικρές ερωτικές ιστορίες)

Σάββατο, 17 Μαΐου 2014

ο αιώνιος Εραστής

Μηδενίζω την ύπαρξη μου
Σβήνω τον έξω κόσμο
χαμηλώνω τη μουσική
στις θολωμένες εικόνες του μυαλού μου ψάχνω
εσύ εκεί
εγώ εδώ
παίρνω βαθιά ανάσα
και πεθαίνω για λίγο
περιμένοντας εκείνη τη στιγμή
που μέσα μου θα μπεις
και εσύ χρόνια περίμενες
το ξέρω
Μηδενίζεις την ύπαρξη σου 
και ξεκινάμε μαζί 
μην βιαστείς
κλείνω τα μάτια
δεν αντέχω τόση αγάπη
κοίταζε μόνο εσύ
αιώνιε μου εραστή
γινόμαστε ένα και
ζούμε σε μια στιγμή 
ταξίδια αιώνων που ζήσαμε μαζί 
όπως εκείνη τη βραδιά στο κάστρο της Αλάμπρας
που πρώτη φορά μας όρκισαν ζευγάρι
ντυμένους στα λευκά σε μυστική τελετή
και αιώνες μετά κάποια μεσάνυχτα από ένα πορνείο της Πομπηίας
ήρθες κρυφά για να με σώσεις
από μαχαίρια κοφτερά
σε κάποια άλλη ζωή 
σε Φραγκισκανών μοναστήρι προσευχόσουν  με το ροζάριο στο χέρι
κι εγώ σου πρόσφερα του μόσχου την καρδιά
ορκίζοντας σε μόνο στον έρωτα να προσκυνάς
κι σαν ήρθα ξανά 
στο ναό παρθένα ιέρεια Αθηνά
εγώ σαν φίδι ξεγλιστρούσαν για να σε ψάξω στα δάση
να παραδοθώ ψυχή και σώμα σε σένα
στ' όνομα σου να με  βαφτίζεις  κάθε φορά 
στις θάλασσες βουλιάξαμε, στον έρωτα πνιγήκαμε
στη μέση της ερήμου, κάτω απ τον ήλιο τον καυτό αναγεννηθήκαμε
σε στέπες και απόμακρες σπηλιές,  εραστή μου σε φιλώ
πόσες ζωές πεπρωμένο σε κάνω κι άλλες τόσες που δεν θα σε βρω
ποτέ  κι αν δεν σε ξαναδώ , με μια μου λέξη σε φωνάζω κι είσαι εδώ
μόνο αγάπη μου Αιώνια 
μη βιαστείς  σε παρακαλώ
άσε με να σε κοιτάξω
άσε με να σε αναπνεύσω
άσε με να προσπαθήσω να αντέξω
εκείνη την στιγμή
που μέσα μου θα μπεις
είναι ασύλληπτο μα είναι αλήθεια
αιώνες περίμενα να ρθεις
ψυχή και σώμα να μου δοθείς
δεν είναι αγάπη
δεν είναι έρωτας
δεν έχει λέξεις
δεν έχει φωνή
δεν έχει ανθρώπινο τρόπο να περιγράψεις
δεν έχει σωστό και λάθος τρόπο να επιλέξεις
μόνο να αφεθείς στο πεπρωμένο
στην  έκρηξη
εκείνης  που γινόμαστε ένα
τη στιγμής
τα υπόλοιπα  
ασήμαντα
μικρά
μηδαμινά
αν θα ξαναβρεθούμε
δεν έχει καμιά σημασία
το μαζί ολοκληρώθηκε
στην δική μας μεταφυσική εμπειρία
μέσα σου μετάγγισα το κάθε κύτταρο μου
μέσα μου εμβόλισες την ευτυχία
οι ψυχές μας
για αιώνες συνευρίσκονται
έχουν εκατομμυρίων συμπάντων
κοινή  πορεία
στην επόμενη ζωή
και πάλι θα ‘σαι εσύ
και πάλι θα ‘μαι εγώ
και πάλι θα με ζητάς και θα σε ζητώ
και πάλι θα με βρεις ή θα σε βρω
για μια νύχτα ή για μια ζωή
θα είσαι ο αιώνιος μου
Εραστής

ΜΣ (μικρές ερωτικές ιστορίες) 

Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

Θυμωμένα.....

Θυμωμένα μ΄αγαπάς
στο κορμί μου ξεσπάς
στον καθρέφτη μετράω τα αποτυπώματα σου ένα ένα
βιαζόσουν να ξεκουμπώσεις της μοναξιάς μου τους μήνες
και εγώ ήρθα γυμνή
σαν έτοιμη από χρόνια για εκείνη τη στιγμή
άπλωσες  το μπλε σεντόνι ωκεανό
έκανες το σώμα μου Ισπανική γαλέρα,
κι έγινες καπετάνιος κονκεσταδόρ !
με ταξιδεύεις σε παραλλήλους αμαρτίας
φουρτουνιασμένα μ ‘αγαπάς
στα κύματα σου με χτυπάς τ΄αγριεμένα
χωρίς πυξίδα , χάρτες και προορισμό
χωρίς ρότα περιπλανιόμαστε
χτυπιόμαστε, βυθιζόμαστε
η αλμύρα το σκαρί μου λιώνει
εσύ πάνω μου γερνάς
μα δεν αφήνεις το τιμόνι
στη μέση ενός άγνωστου ωκεανού με οδηγάς
μ’ αγαπάς αγριεμένα
πάνω στο  δέρμα σου υφαίνεις τα πανιά μου ένα ένα
απελπισμένα με ζητάς
στα χείλη σου ακούω τ’ όνομα μου
στ΄αποκορύφωμα σου σπάει η καρδιά μου
όλα για εκείνο το χωρίς επιστροφή ταξίδι
μ’ αγαπάς κολασμένα
στα γόνατα με ρίχνεις, με πονάς
με καις, μ΄ανάβεις και με σβήνεις
άγρια με πολεμάς και με συντρίβεις
μα εγώ σε θέλω καπετάνιο μου
να νοιώθω να βυθίζεσαι επάνω μου
να μη βρίσκεις στεριά
ξανά ταξίδεψε με
ξανά αγάπησε με
θυμωμένα
φουρτουνιασμένα
αγριεμένα
κολασμένα


ΜΣ (μικρές ερωτικές ιστορίες)