Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Φεβρουάριος, 2012

κυπραίων παίδες

θυμάμαι τον εαυτό μου μικρή να με ρωτούν "ποιον αγαπάς περισσότερο την μαμά ή τον παπά" και ήταν η χειρότερη ερώτηση που μπορούσε να κάνει κάποιος άνθρωπος σε ένα παιδί.
επί την ευκαιρία σκέφτηκα ακόμα μια φορά κάποια πράγματα που με χαλούν σαν άνθρωπο και με κάνουν να ντρέπομαι κάποιες φορές να λέω πως είμαι κυπραία.
ότι οι κύπριοι αγαπούν τα παιδιά τους το ξέρουμε. από τη στιγμή που θα μείνει έγκυος η κυπραία θα πάει στις καλύτερες κλινικές, θα ετοιμάσει με ευλάβεια το παιδικό δωμάτιο και θα αγοράσει το πιο εργοδυναμικό καρότσι που υπάρχει στην αγορά. ρούχα απο τα πιο ακριβά και πάει λέγοντας. Θα στείλει το παιδί στο πιο High class νηπιαγωγείο, θα το σπουδάσει με δεκατρία δάνεια, θα του αγοράσει το πρώτο του αυτοκίνητο, θα κόψει το λαιμό της να του παίρνει το καλύτερο φαί ΑΝ πάει στρατό. θα περάσει από χίλια κόσκινα τη νύφη ή το γαμπρό και θα συνεισφέρει στο κτίσιμο του σπιτιού για να είναι σίγουρη ότι θα τους το φακκούν ώς που ζιουν. Εννοείται ότι θα θέλουν και το όνομα τ…

ΤΕΛΟΣ

τελικά από τότε που ο άνθρωπος ανακάλυψε τον εαυτό του βρίσκει όλο και περισσότερους τρόπους για να μισεί το είδος του.
Ανακάλυψε το θεό και μισεί οποιονδήποτε πιστεύει σε άλλο Θεό απ' τον δικό του.
Ανακάλυψε το χρώμα του και μισεί οποιονδήποτε έχει άλλο χρώμα απ' το δικό του.
Οι άντρας μίσησε τη γυναίκα και αποφάνθηκε ότι ο καλύτερος τρόπος για να την ελέγξει ήταν να την υποτιμήσει, μειώσει, ακρωτηριάσει και τις αφαιρέσει για αιώνες οποιαδήποτε δικαιώματα λόγου, έκφρασης, σεξουαλικότητας και προσωπικότητας. ίσως για πολλά χρόνια ένα καλό άλογο είχε πολλή περισσότερη αξία για έναν άντρα από μια γυναίκα.
και όμως η γυναίκα είναι η ίδια η ζωή και χωρίς τη γυναίκα δεν θα μπορούσε να συνεχιστεί το είδος γι' αυτό και η γυναίκα κυοφόρησε και γέννησε με πόνους και πολλούς φορές έχασε τη ζωή της φέρνοντας στον κόσμο ένα παιδί. βύζαξε και μεγάλωσε τα παιδιά της με πόνο και δάκρυ.
παιδιά που έφυγαν, που κλήθηκαν να πολεμήσουν σε πόλεμους με άλλα παιδιά, μιας άλλης μάνας, άλλου χρώμα…

ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΘΕΑΤΡΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ ΣΤΟ ΡΙΚ

Εικόνα

Ο ΠΟΝΤΙΚΟΛΕΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΦΛΟΥ

Ο ήλιος είχε μόλις δύσει και το Ένταμ ξυπνούσε σιγά σιγά.  Ο Λέων κοιμήθηκε όλη τη μέρα ήρεμος και άνοιξε το μάτια του ενώ τέντωνε χέρια, πόδια και ουρά για να ξεπιαστούν από τον πολύωρο ύπνο. Για πρώτη φορά στη ζωή του είχε κοιμηθεί τόσο ήσυχα, τόσο ατάραχα. Η νύχτα του φαινόταν πιο όμορφη και τ΄αστέρια πιο λαμπρά από ποτέ. Ήταν χαρούμενος, ναι, ήταν τόσο μα τόσο χαρούμενος.
            Οι υπόλοιποι στο σπίτι κοιμόνταν ακόμα, εκτός από το κατοικίδιο τους, έναν μικρό τριχωτό ψύλλο που τον φώναζαν Σναπς και ήταν πάντα σε εγρήγορση. Σηκώθηκε λοιπόν ο Λέων και με τον Σναπς να τον ακολουθεί επί ποδός προχώρησε στην κουζίνα. Εκεί βρήκε τον παππού του που βασανιζόταν ακόμα από τον λόξυγκα και προσπαθούσε με γαργάρες από χυμό μουχλοτσουκνίδας να λύσει το πρόβλημα του.
-Καληνύχτα, παππού, τι κάνεις εκεί πέρα; Ρώτησε ο Λέων.
Ο παππούς που δεν άκουσε τον Λέων να μπαίνει παραλίγο να πνιγεί και έχυσε το χυμό μουχλοτσουκνίδας λερώνοντας το πάτωμα.
-Κχχχχχ, κχχχχχ (έβηξε ξανά και ξανά …