Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Απρίλιος, 2013

Ασπρόμαυρη ταινία

Ασπρόμαυρη ταινία
Σε ασπρόμαυρη ταινία Οι δυο μας πρωταγωνιστές να επαναλαμβάνουμε τις τελευταίες δυο σκηνές
έρωτας απελπισμένος την τελευταία μας βραδιά χορεύουμε χωρίς κουβέντες πονάει τόσο η καρδιά
τελευταία σκηνή στο τρένο σε αποχαιρετώ μου λες αντίο με ένα δάκρυ δε θα σε ξαναδώ
έχει το τρένο ξεκινήσει μα δεν ανέβηκε κανείς Αγάπη μου σ’ έχω σκοτώσει το έργο τέλειωσε νωρίς
Σε ασπρόμαυρη ταινία Και πάλι πρωταγωνιστές Αύριο θα αγαπηθούμε στις τελευταίες δυο σκηνές
Θα ερωτευτούμε απελπισμένα Την τελευταία μας βραδιά Μα λίγο πριννα ξημερώσει αγάπη μου θα μ’ έχεις σκοτώσει

ΟΙ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ

Κατάρα στους Έρωτες

Κι ενόσω ο Κέρβερος κοιμόταν στο μουσείο της μακαριότητας
μικροί έρωτες ξεπετάχτηκαν μέσα από πίνακες της Αναγέννησης,
βούτηξαν τα βέλη τους στο μέλι και στο νέκταρ
τσίμπησαν τα στήθια των αλαβάστρινων αγαλμάτων
κι όλοι μαζί κίνησαν για την κόλαση

Σώπασαν τα κλάματα των κολασμένων
στον ήχο της άρπας και του ερώτων τις ψαλμωδίες
κανάτες δροσερό νερό ξεδίψασαν τα στεγνά από αιώνες χείλη

Τα καζάνια ανάβλυσαν ροδόσταγμα κι η πίσσα έγινε αμβροσία
μέθυσαν οι έρωτες κι σκόρπισαν παντού τα βέλη
Δίχως αντίσταση ερωτεύτηκαν οι κολασμένοι
τα Θεία κορμιά των αγαλμάτων

Σκόρπισαν φιλιά και πέταξαν τις αλυσίδες
αγαλλίασε η ψυχή με φως κι αλήθεια
οι έρωτες με  ένα άγγιγμα σαν άρπας χορδή
ανάστησαν τις ψυχές των κολασμένων

Μα ξύπνησε ο Κέρβερος μεγάλη συμφορά
σε φυγή τράπηκαν οι έρωτες
κι σφάλισαν οι πύλες μονομιάς

Έρεβος

Γονάτισαν απελπισμένα οι κολασμένοι κι έκλαψαν πικρά
Γιατί κανένα βασανιστήριο
καμιά πυρά, δεν είχε κάψει  τη ψυχή ποτέ,
όσο αυτή, η στέρηση της αγάπης
Αυτή η …

ΜΟΡΦΕΑΣ

Απόψε αργά μες το σκοτάδι, η αγάπη σου φως θα μου δώσει Θα με κρατήσει απ΄το χέρι, αγκαλιά θα με πάρει, τους φόβους για πάντα θα διώξει
Καταιγίδες θα περάσω, χωρίς να βραχώ, ξανά κοντά σου να βρεθώ Μονάχος πλαγιάζεις κι εγώ σιμά σου, Μορφέα μου να κοιμηθώ
Στ όνειρο σου θα μπω και ποτέ δε θα μάθεις Αφού τώρα κοιμάσαι, η καρδιά πως πονά Μα αυτό που τη μέρα, με τόσο κόπο σκοτώνεις Σαν Ερινύα κάθε βράδυ, θα σε κυνηγά
Το πρωί πλησιάζει κι απ τ’ όνειρο σου φεύγω Κι ένα μου δάκρυ στο στήθος σου κυλά Σαν η μέρα περάσει, η αγάπη σου και πάλι Θα με φέρει στην κάμαρα σου ξανά !

ο έρωτας της Σαύρας

Είχα κάποτε ερωτευτεί τη σκιά σου Περνούσε από πάνω μου για κάποια κλάσματα δευτερολέπτου Και με δρόσιζε από την κάψα του ήλιου Και τα πόδια μου που βούλιαζαν στην καυτή άμμο δεν έκαιγαν τόσο Και οι φολίδες μου αόρατα γίνονταν φτερά και ανυψωνόμουν
Είχα κάποτε ερωτευτεί τη σκιά σου Και το λίκνισμα των φτερών σου που άφηναν ένα ελαφρό αεράκι πίσω τους Έξω από τη σπηλιά σαν περνούσες κάθε που σουρούπωνε Για να πάεις ψηλά στη δική σου φωλιά Αχ πολύ μακριά
Είχα κάποτε ερωτευτεί τη σκιά σου Και έβγαλα λίγο το κεφάλι μου απ την σπηλιά για να σε δω Ναι ήσουν όπως σε είχα φανταστεί Τρομακτικός Φοβήθηκα και ένα δάκρυ έσταξε στην άμμο Μα ήταν ήδη πολύ αργά
Είχα κάποτε ερωτευτεί τη σκιά σου και σαν σουρούπωσε βγήκα απ τη σπηλιά Τα νύχια σου με κάρφωσαν, αλλά δεν πρόλαβα να πονέσω Ήμουν επιτέλους μαζί σου Τα φτερά σου με σήκωσαν ψηλά !

S.A.G.A.P.O.

S.A.G.A.P.O.
Αν αναζητούσες την τελειότητα στον έρωτα αυτό θα το έβρισκες στην μη πραγματοποίηση του, ή έστω στην μη ολοκλήρωση του. Ίσως είναι η μοναδική περίπτωση που υπάρχει η τελείωση αφήνοντας κάτι ατέλειωτο. Πράγμα παράδοξο όπως όλα τα παράδοξα που αφορούν τον έρωτα. Αυτή η πρώτη ματιά το πρώτο σταμάτημα της καρδιάς όταν η ενέργεια του εισβάλει χωρίς να πάρει άδεια στη δική σου πριν ακόμα μάθεις το όνομα του πριν ακόμα ακούσεις τη φωνή του όταν το μόνο που σας συνδέει είναι εκείνη η στιγμή, η πρώτη στιγμή που έχει κιόλας περάσει μακάρι να σταματούσε ο χρόνος σε τούτη την πρώτη στιγμή να μην μάθαινες ποτέ το όνομα του να μην άκουγες ποτέ τη φωνή του τώρα έχει χάσει ο έρωτας τη μαγεία αυτής της πρώτης στιγμής οι άνθρωποι γνωρίζονται υπερβολικά προτού συναντήσεις κάποιον τονξέρεις απ έξω κι ανακατωτά έχει δει τις φωτογραφίες του, ξέρεις τι βιβλία διαβάζει,αν διαβάζει, τι μουσική ακούει, τι έχει φάει ψες, δεν έχει μείνει τίποτα να ανακαλύψεις έχεις κιόλας βαρεθεί κι αυτή η πρ…

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ
Γύρισε στο σπίτι πολύ αργά. Τον βρήκε να κοιμάται μπρούμυτα στον καναπέ. Στάθηκε για λίγο να τον κοιτάζει. Λες και τον κοίταζε για πρώτη φορά. Η αναπνοή του μόλις που ακουγόταν. Η γάτα κοιμόταν δίπλα του όπως πάντα, προστατευτική.
Έλεγε πως δεν είχε πολιτικές φιλοδοξίες μα για αυτήν ήταν πιο σημαντικός από όλα τα αξιώματα του κόσμου.
Τον χαίδεψε απαλά και αυτός ξύπνησε. Της έκανε χώρο και αυτή κάθισε δίπλα του.
-Καλοσώρισες, της είπε. Έβλεπα ένα παράξενο όνειρο. Θέλεις να το ακούσεις;
Έγνεψε με το κεφάλι της ναι. Και έκλεισε τα μάτια να το ονειρευτούν μαζί.
-Λοιπόν .. ήμουν ναυτικός .. ζούσα στην Ιταλία …και μπάρκαρα για ένα νέο ταξίδι. Σ΄ένα καράβι χωρίς ναύτες , μόνο εγώ, η θάλασσα και το τιμόνι. Χιλιάδες λεύγες μακριά από την κακία των ανθρώπων. Ταξίδευα για μέρες. Ένα νησί με περίμενε στο τέρμα του ορίζοντα. Εκεί με περίμενες εσύ. Καθόσουν στην ακτή, σαν να περίμενες ακίνητη για αιώνες, γύρω σου χιλιάδες φίδια. Δεν σε άγγιζαν μα σε είχαν φυλακισμένη στην καυτή άμμο…

ΨΥΧΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Εικόνα
ΣΚΗΝΗ 1η
ΦΙΛΙΠΠΟΣ Καλημέρα, θες καφέ ; (ακούγεται ο καφές από το νερό του βραστήρα)

ΕΛΕΝΑ Άσε, θα τον πιω στο γραφείο. Με παίρνει χτες το απόγευμα μια πελάτισσα που θέλει επειγόντως ραντεβού. Της λέω είναι αδύνατον, δεν εχω κανένα κενό, αλλά αυτή, που να ακούσει; Αναγκάζομαι και εγώ, της κλείνω ραντεβού στις οκτώ και άντε τώρα να προλάβω. Τι ώρα είναι; Ωχ, έχει πάει κιόλας παρά τέταρτο; Έπρεπε να΄μαι κιόλας στο δρόμο..τρέχω τρέχω..γεια.

ΦΙΛΙΠΠΟΣ (με ύφος τραγικό) Έλενα…..

ΕΛΕΝΑ Ναι; Τι είναι παιδί μου (παύση σιωπής ) Λέγε και βιάζομαι ..

ΦΙΛΙΠΠΟΣ (μετανοιωμένος) Τίποτα, τίποτα , ξέχνα το.

ΕΛΕΝΑ Φίλιππε, συμβαίνει κάτι;

ΦΙΛΙΠΠΟΣ Όχι, τι να συμβαίνει; (αλλάζει θέμα) Τι ώρα θα γυρίσεις απόψε;

ΕΛΕΝΑ (εκνευρισμένα) Τι εννοείς τι ώρα θα γυρίσω; Τόσα χρόνια τώρα κάθε βράδυ τι ώρα γυρίζω; Στις εφτά δε γυρίζω;

ΦΙΛΙΠΠΟΣ Καλά,  δε χρειάζεται να εκνευρίζ