Ξύπνα

Μετά, ίσως μετά από μήνες προσπάθειας, ίσως μετά από χρόνια, ο εγκέφαλος ξυπνά. Και ο αγουροξυπνημένος εγκέφαλος λέει διστακτικά στην καρδιά. Υπάρχει περίπτωση, λέω τώρα, να μην κάνεις συνέχεια λάθος εσύ; Μήπως, λέω τώρα, συμβαίνει κάτι άλλο; και ξαναγυρίζει για ύπνο. Αλλά τα διστακτικά λόγια που ξεστόμισε πέφτουν σαν μικρά σποράκια αμφιβολίας στην καρδιά και εκεί τα μικρά σποράκια ποτίζονται ανελλιπώς από το παλλόμενο αίμα και σύντομα γίνονται μεγάλοι σπόροι που σπάζουν και βγάζουν βλαστάρια πράσινων καρπών αμφιβολίας που τυλίγονται γύρω απ’ την καρδιά και την σφίγγουν μέχρι που οι παλμοί της αδυνατούν. Τότε η καρδιά με έναν αναπάντεχο δυνατό παλμό κόβει τα βλαστάρια της αμφιβολίας που κόβονται σε μικρά μικρά φυλλαράκια σιγουριάς και ταξιδεύουν πίσω στο μυαλό ξυπνώντας το από τον μακάριο του ύπνο, φωνάζοντας του «Ξύπνα! Δεν είναι εσύ που κάνεις το λάθος, κοιμισμένο πλάσμα! Αυτός δε μπορεί να αγαπήσει

20/4/2012