τα τρία Π

Τα τρία Π

Η αγάπη συχνά συγχέεται με την εξάρτηση.  Όμως το γεγονός είναι, ότι μπορείς μόνο να αγαπήσεις μόνο σε αναλογία της ικανότητας σου για ανεξαρτησία. 

Ρόλλο Μέι

Ξανάρχεται συχνά πυκνά στο νου μου η τηλεφωνική συζήτηση που είχαμε πριν καιρό όπου εκείνος επέμενε ότι τα συναισθήματα γεννιούνται από τις σκέψεις και εγώ ήμουν κάθετα αντίθετη και επέμενα γι αυτό.   Επιμένω και εμμένω και ξέρω πολύ καλά ότι δεν είναι άποψη αλλά γεγονός αν λάβουμε υπόψη ότι το συναίσθημα γεννήθηκε την ώρα που γεννήθηκε και ο άνθρωπος, ο πρωτόγονος άνθρωπος είχε συναισθήματα τα οποία βέβαια δεν είχε λέξεις να τα εκφράσει, όπως το παιδί τους πρώτους μήνες της ζωής του έχει συναισθήματα και τα βιώνει και πολύ αργότερα έρχεται η ικανότητα της ομιλίας και της έκφρασης τους.

Με τον ίδιο τρόπο νιώθουμε πρώτα και μετά έρχεται μια άλλη διεργασία η οποία ονομάζεται σκέψη, ανάλυση, λογική,  η οποία θα προσπαθήσει να βάλει το συναίσθημα σε ένα κανάλι, θα το τιθασεύσει, θα το εκλογικεύσει, θα επιλέξει  από ένα αρχείο τις λέξεις που ταιριάζουν για να μπορέσει να το φορμάρει και να το εκφράσει, να μπορέσει να το παρουσιάσει με τρόπο κατανοητό, να το συμπτύξει στα μέτρα του άλλου, για να μπορέσει ο άλλος να το αφομοιώσει, να το ανεχτεί, να το κατανοήσει, να μην τον πνίξει.

Οι λέξεις είναι τα κανάλια που συνδέουν δύο ωκεανούς και εγώ παίρνω ένα μέρος από τον δικό μου ωκεανό συναισθημάτων, το βάζω σε ένα μικρό κανάλι να έρθει να σε βρει και να χυθεί στον δικό σου ωκεανό συναισθημάτων.  Ναι καταλαβαίνω αυτό που ήθελες να πεις, το πώς η σκέψη, η εσωτερική μας φωνή, ειδικά η φωνή αρνητικότητας μέσα μας παράγει το αρνητικό συναίσθημα, αλλά αυτό που ήθελα να καταλάβεις και να συνειδητοποιήσεις είναι τα εξής :  πρώτον το συναίσθημα, είτε αρνητικό είτε θετικό, γεννήθηκε μέσα μας πριν γεννηθούν οι λέξεις που μπορούσαν να το εκφράσουν.  Δεύτερο υπάρχουν συναισθήματα που δεν βρήκαμε ακόμα λέξεις που θα τα εκφράσουν γιατί οι λέξεις δημιουργήθηκαν από τον άνθρωπο και ενώ οι εξελίξεις αλλάζουν δημιουργούνται νέες λέξεις και πιθανόν οι εξελίξεις και τα γεγονότα να μην μπορούν πλέον  να συμβαδίζουν πάντα με το μέσο που μπορεί να τα εκφράσει.  Τρίτο  μπορεί να νιώθεις συναισθήματα που να μην μπορείς να τα εκφράσεις γιατί οι λέξεις μας εκφράζουν σαν κοινωνικά όντα και βάση μιας ταμπέλας που μας χρέωσαν και αν εσύ είσαι άντρας και η κοινωνία σου έχει περάσει μέσα σου ότι δεν πρέπει να νιώθεις αυτό και εκείνο και εσύ τα νιώσεις ίσως να μην τα δεχτείς, να τα καταπιέσεις και να μην συνειδητοποιήσεις ποτέ τι είναι αυτό που νιώθεις.

Με λίγα λόγια και το πενιχρό αυτό μέσο που ονομάζεται γραπτή επικοινωνία αυτό που θέλω να σου μεταφέρω είναι ακριβώς ότι θα ζήσεις στιγμές που θα νιώσεις το συναίσθημα να σε πλημμυρίζει, θα νιώσεις ότι αυτό που σε πλημμυρίζει είναι μια ουσία που δεν έχεις όνομα να της δώσεις,  δεν ξέρεις πώς θα αντιδράσεις και το μόνο που θα μπορείς να κάνεις είναι να αφεθείς στην άγνωστη αυτή εμπειρία, όπως αφήνεσαι σε κάθε νέα και πρωτόγνωρη εμπειρία, με στωικότητα και υπομονή και μια περιέργεια για το ταξίδι αυτό.

Ας συγκεντρωθούμε λίγο στα συναισθήματα τα οποία εκφράζονται με εκατοντάδες λέξεις όμως χωρίζονται σε τρεις βασικές κατηγορίες, τις οποίες ονόμασα τα τρία Π. έχουμε λοιπόν τις τρεις λέξεις κλειδί Πεινώ, Πονώ και Πεθαίνω.

Η λέξη ΠΕΙΝΩ αντιπροσωπεύει τις πείνες μας ή για να το ονομάσω αλλιώς τις ανάγκες μας. Τις απλές ανάγκες μας , αυτές που βρίσκονται στο κάτω μέρος του πίνακα του Μάνσλοου, όπως να φάω, να πιω, να κοιμηθώ και τις άλλες, εξίσου σημαντικές ανάγκες μας, το να δώσω και να πάρω αγάπη, να νιώσω ότι είμαι σημαντικός (καριέρα, φιλικές και άλλες σχέσεις, αίσθηση νοήματος) Όλα αυτά τα βάζω στην ίδια κατηγορία, γι αυτή είναι μια πείνα που γεννιέται μέσα μας και όταν ικανοποιηθεί ο άνθρωπος ηρεμά και ησυχάζει, κάποτε για λίγο μόνο, γιατί στην φύση του το έχει να γεννηθεί μέσα του αμέσως μια καινούρια πείνα.

Η λέξη ΠΟΝΩ τόσο μικρή, τόσο περιεχτική, τόσο δυνατή και έντονη. Πόσα συναισθήματα δεν έχουν στο βάθος τους την λέξη αυτή. Ο πόνος της ματαίωσης, ο πόνος της απόρριψης, της ζήλειας, της αμφισβήτητης και ένας ατέλειωτος κατάλογος με αίτια που προκαλούν στον άνθρωπο πόνο.

Ο πόνος είναι συνοδοιπόρος με την απώλεια, γιατί όταν πονάς, είναι η στιγμή που απωλύεις κάτι (από το ρήμα απόλλυμαι (μέση-παθητική φωνή του ρήματος απόλλυμι) όπου στην αρχαία ελληνική σήμαινε καταστρέφομαι – αφανίζομαι – ερημώνω – χάνομαι). Η α-πώλεια λοιπόν είναι αυτή καθ΄αυτή το χάσιμο αλλά και ο πόνος που προκαλείται από το χάσιμο, γιατί δεν εννοείται α-πώλεια χωρίς πόνο αλλιώς θα ονομαζόταν ξεφόρτωμα ή απλά απαλλαγή.

ΠΟΝΩ λοιπόν λόγω α-πώλειας ανθρώπων και όταν μου λείπει κάποιος τον έχω α-πωλέσει και δεν μπορεί να μου λείπει αν δεν έχει προηγηθεί η μιια περίοδος κατά την οποία υπήρξε ένα μοτίβο σχέσης με το άτομο ή το αντικείμενο το οποίο ο ανθρώπινος εγκέφαλος είχε συνηθίσει σε σημείο που να του προκαλεί δυσανασχέτηση η διακοπή του μοτίβου αυτού. (προηγήθηκε όμως η χαρά / η ηδονή που μου έδωσε ο άνθρωπος, η συνήθεια, εκείνο που έζησα)    Πονώ με κάθε ματαίωση, κάθε φορά που κάνω ένα μικρό ή μεγάλο όνειρο, το χτίζω και το πλάθω στην φαντασία μου και μετά αντιλαμβάνομαι ότι δεν είναι πραγματοποιήσιμο (προηγήθηκε όμως η χαρά της γεύσης του ονείρου που έζησα για λίγο έστω στο μυαλό μου) Πονώ όταν πεθάνει κάποιος που αγάπησα πολύ (προηγήθηκε όμως η χαρά της παρουσίας του στη ζωή μου, προηγήθηκε η αγάπη και η φροντίδα που μου έδωσε) Πονώ όταν πουλήσω το σπίτι μου (προηγήθηκε όμως η χαρά των ετών που έζησα στο σπίτι μου) Πονώ όταν μεγαλώνω (επειδή ακριβώς προηγήθηκε η χαρά και η ανεμελιά των παιδικών μου χρόνων) πονώ όταν γερνώ (επειδή προηγείται η ηδονή και η ελευθερία της ζωής του ενήλικα) πονώ όταν βλέπω κάτι να τελειώνει (επειδή με έκανε χαρούμενο όσο διαρκούσε) καταλαβαίνεις λοιπόν ότι ο πόνος είναι απλά η σήμανση λήξης της χαράς που δεν μπορεί να διαρκεί αιώνια.

Και το τρίτο Π είναι το ΠΕΘΑΙΝΩ. ΠΕΘΑΙΝΩ λοιπόν, πεθαίνω από τη στιγμή που συνειδητοποιώ την θνητότητα μου, γύρω στην εφηβεία μου ή ακόμα και πιο πριν και από τη στιγμή εκείνη, η σκέψη αυτή επανέρχεται στο μυαλό μου ξανά και ξανά, άλλες φορές την διώχνω και άλλες φορές με παραλύει για λίγο, δεν παύει όμως να υπάρχει σαν ένα μεγάλο μαύρο σύννεφο στο βάθος της συνείδησης μου. Θα πεθάνω λοιπόν, οι γονείς μου θα πεθάνουν, όλοι όσοι γνώρισα ποτέ θα πεθάνουν, όλοι όσοι αγάπησα ποτέ θα πεθάνουν και όλα όσα έζησα θα χαθούν για πάντα. Γιατί ζω λοιπόν. Και αυτό το γιατί έχει γεννηθεί από τη στιγμή που συνειδητοποίησα την θνητότητα μου και με αυτό το γιατί παλεύω και έχω μπροστά μου μια ζυγαριά που άλλοτε γέρνει προς την πλευρά του είσαι ένας ασήμαντος που απλά θα περάσει και θα φύγει και άλλοτε γέρνει προς την άλλη πλευρά που λέει «ναι ρε μαλάκα, υπάρχει λόγος που ζεις» (με φωνή ενός νεαρού γιόγκι με ράστα μαλλιά) και κοίτα ένας καλός λόγος είναι να τα αναλύσεις με τον δικό σου τρόπο και να γράφεις άρθρα.

Τα τρία  Π λοιπόν είναι τα μπαγκάζια μας σε αυτή τη ζωή και χωρίς τα τρία Π ήμασταν νοήμονα όταν, δεν θα ήμασταν καν ζωντανοί θα ήμασταν αμοιβάδες και θα πολλαπλασιαζόμασταν με διαίρεση. Έχουμε όμως το πλεονέκτημα να είμαστε άνθρωποι και να είμαστε ένα από τα τρία είδη που έχουν οργασμό, αυτό και μόνο είναι ένας αρκετά καλός λόγος να αντέξεις την εξυπνάδα και την βλακεία του είδους.   

Ζω σημαίνω ότι συνεχώς θα πεινώ, θα πονώ και θα πεθαίνω στο μεταξύ όμως μάντεψε τι, εκείνο που έχω να κάνω , είναι να επιλέξω αν στο ενδιάμεσο θα ζω !! 

ΓΙΑΝΝΗΣ & ΜΑΡΙΑ * ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 9 * ΠΑΝΤΑ Η ΑΓΑΠΗ ΘΕΛΕΙ ΔΥΟ

ΓΙΑΝΗΣ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑ  * Κόψε κ μοίραζε στα δύο

-          Γιάννη

-          Μαρία

-          Πονώ

-          Που αγάπη μου;

-          Την κοιλιά μου

-          Γιατί αγάπη μου;

-          Ξέρεις

-          Μάνα μου το μωρό μου

-          Γιάννη,  ξέρεις πόσον ταλαιπωρούμαστεν οι γυναίκες;

-          Ξέρω αγάπη μου

-          Μια γυναίκα αδιαθετεί ένα μέσο όρο 450 φορές στη ζωή της για να κάνει ένα με δύο μωρά. Δηλαδή τις άλλες 448 φορές πονούμεν άδικα Γιάννη

-          Τζιαι ο άντρας αν άτυχος Μαρία μου

-          Γιατί Γιάννη;

-          E γιατί που τα δώδεκα του ως την ημέρα που εν πεθάνει ξυπνά κάθε πρωί με στύση.  Υπολόγισε τις ημέρες, τζιαι πόσες που τζείνες θα ..

-          Ούφφου ρε Γιάννη μια φορά δείξε μου συμπαράσταση.

-          Θέλεις σοκολάτες;

-          Ναι

-          Τι άλλο;

-          Αγκαλιά

-          Έλα να σε κάμω αγκαλιά

-          Οι πήαιννε πρώτα φέρε τη σιοκολάτα

Τζιαι ένα ποτήρι νερό

Τζιαι τα παυσίπονα

Άναψε μου τζιαι τον αεριστήρα

Φέρε μου το μαξιλαράκι που τον άλλο καναπέ

Οι λλίο πιο ψηλά

Τζιαμέ, θενκς

Τζιαι τωρά πιάσε με αγκαλιά.

-          Ε άτε Μαρία γιατί κλαίεις τωρά;

-          Δε με αγαπάς Γιάννη

-          Αγαπώ σε Μαρία μου, δε με, δαμέ είμαι.

-          Εν μου το δείχνεις

-          Να σου το δείξω Μαρία μου πε μου τον τρόπο

-          Πε μου μιαν ιστορία

-          Ποιαν ιστορία

-          Ξέρεις

-          Το λοιπόν, που ήμουν μιτσής στο χωρκό μας είχαμεν ένα παγωτάρη, που εκράτεν το ποδήλατο τζιαι επούλαν μπλε παγωτό. Δεν ξέρω πως το έκαμνε τζιαι τι έβαλλε μέσα στο παγωτό αλλά ούλλοι οι μιτσιοί εβουρούσαμεν τον που πίσω τζιαι ούλλοι εθέλαμεν το μπλε παγωτό.  Ούτε μας έκοφτε που την βανίλια τζιαι τη φράουλα.  Ετρώαμεν ούλλοι μπλε παγωτό τζιαι εγίνετουν η γλώσσα μας μπλε τζ εγέλουσαμε .

-          Τζιαι την άλλη

-          Μετά που εμεγάλωσα εγνώρισα μια κοπέλα, εν τη ξέρεις, τζιαι μόλις την είδα είπα, τούτη είναι η γυναίκα της ζωής μου τζιαι θέλω να την κάμω γυναίκα μου τζιαι να είμαστε πάντα μαζί . 

-          Γιατί;

-          Γιατί πάντα έθελα να είμαι τζείνος που εν να πηαίννω κάπου με τη γυναίκα μου τζιαι να είναι τόσο όμορφη που να λαλούν τζείνοι που μας θωρούν «μα ήντα μπου του ήβρεν  τούτη η κούκλα  τούτου τζ’ εν μαζί του;»

-          Τζαι ήταν κούκλα;

-          Τζαι είναι ακόμα.  Είσαι λλίο καλλύτερα αγάπη μου;

-          Ναι αλλά εζήλεψα που μου είπες για την άλλη.

-          Ρε φτανό εν για σένα που λαλώ

-          Ξέρω το, αλλά πάλε εζήλεψα. Αν ήταν άλλη ;

-          Εν ήταν άλλη όμως , εσύ ήσουν τζιαι εσύ θα είσαι πάντα

-          Γιατί;

-          Γιατί ποια άλλη θα εκάθετουν με ένα βλάκα σαν εμένα;

-          Οι τζιαι βλάκας Γιάννη, τούτο δεν το δέχομαι να μιλάς έτσι για τον εαυτό σου. Είσαι πανέξυπνος

-          Ναι, τζιαι που το συμπέρανες τούτο

-          E, αφού εθκιάλεξες εμένα.

-          Μαρία

-          Γιάννη

-          Εσύ που με είδες τι είπες;

-          Να σου πω την αλήθκεια εφάτσαρες μου νάκκον γκέι

-          Ντάξει Μαρία , φέρε τες σιοκολάτες πίσω, φέρε τζιαι το μαξιλαράκι, τζιαι πάω στο διπλανό τον καναπέ.

-          Οι οι Γιάνη Γιάννη πειράζω σε, αγάπη μου, είσαι μια κινητή αποθήκη τεστοστερόνης μωρό μου έλα πίσω, έλα πίσω τζιαι φέρε τες m & ms σε παρακαλώωωωωωωωωω

-          Δε θα τες φάεις ούλλες μόνη σου, θα τες μοιράσουμε για τιμωρία

-          Καλά αλλά θέλω τες κίτρινες και τις μπλε

-          Γιατί είσαι με το Αποέλ;

-          Τζείνες θέλω

-          Τζιαι μένα ποιες μου μινίσκουν;

-          Κότσινες τζιαι καφέ

-          Ελιά Λυθροδόντα

-          Μοίραζε

-          Τις m & ms  μοίρασε στα δύο, πάντα η αγάπη θέλει δύο..

ΓΙΑΝΝΗΣ & ΜΑΡΙΑ * ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 8 * ΤΑΙΝΙΕΣ ΧΧΧ

Γιάννης και Μαρία * ακατάλληλο για ανηλίκους

Είναι περασμένα μεσάνυχτα, η Μαρία ξυπνά και ο Γιάννης δεν είναι στο κρεβάτι. Κατεβαίνει και τον βρίσκει στο σαλόνι να παρακολουθεί τηλεόραση

-Γιάννη, τι βλέπεις τζιαμέ;

-Μα Μα Μαρία εγώ..

-Τι είναι τούτα Γιάννη;

-Tίποτε Μαρία έτο εν ταινία

-Τι ταινία Γιάννη; Εν γι αυτό που έθελες να βάλεις καλωδιακή τζιαι μίσιη μου ήταν για τες μάππες. 

Τζιαι λαλώ εγώ, εγίνηκεν της μάππας ο άντρας μου που την μια μέρα στην άλλη; Εν τούτες οι μάππες Γιάννη;

-Όι ρε Μαρία, καλωδιακή έθελα γιατί αρέσκουν μου τα ντοκυμαντέρ, το νάσιοναλ, το άνιμαλ πλάνετ.

-Ναι μάνα μου, ελλιώθηκες τα ζώα τζιαι την άγρια φύση. Τζιαι τούτον εν επεισόδιο που το άνιμαλ πλάνετ Γιάννη; με τίτλο πώς ξεσκίζεις τη λιονταρίνα;

-Άτε ρε Μαρία, έτο εθώρουν κάτι άλλο τζιαι εποτζοιμήθηκα ..

-Ναι τζιαι άλλαξεν μόνο του το κανάλι τζιαι εμπήκαν τούτοι οι θκυο που γ..

-Μαρία

-Γιάννη. Σύρε τζιει να κάτσω να δω, μα φαίνεται πολλά ενδιαφέρον το άνιμαλ πλάνετ χαρκούμαι.

-Οι εν να το σβύσω, εν κάμνει για σένα. Τζιαι που εν το παλιοριμόουτ άμα το γυρεύκεις; Φέρε δα το ρεμόουτ να το σβήσω.

-Όι εν θα το σβήσεις. Άφηστο, φαίνεται ενδιαφέρον. Μα άδε μου την άδε μου ούλλον άχχα τζαιαι ούχχου.

- Ναι άχχα ούχχου άλλο λλίο να μας πεις ότι είναι τζιαι γριππωμένη.

- Γιάννη, μα που είναι;

- E που είναι; Εν θωρείς, σε παραλία.

-Ποια παραλία ;

- Στην παραλία του Γιαννάκη στο Λατσί ρε Μαρία, που θέλεις να ξέρω σιόρ;

-Ε καλά ρε Γιάννη ρωτώ γιατί φαίνεται ωραία η άμμος.

- Οι μάνα μου θα μας πελλάνεις εσύ, φέρε δα να το κλείσω.

-Όι εν θα το σβήσεις, περίμενε. Πε μου, τζιαι ήνταλως τζιαι αφήννουν τους να φκάλλουν τα μάθκια τους πάνω στην παραλία, εν απαγορεύεται;

- Ρε Μαρία, εν τζιαι επήαν στες φοινικούδες μάνα μου μπροστά που το Σαν Χωλ, ε το πάν τζαι βρίσκουν μιαν ερημική παραλία τζιαι γυρίζουν την ταινία. Εν τζαι μόνοι τους που πάσιν, εν ολόκληρη παραγωγή, έσιει κάμεραμαν, σκηνοθέτη.

- Σιγά ρε Γιάννη την παραγωγή, τώρα να τους δώκουμε τζιαι χρυσό φοίνικα.

- Ε άτε φέρε το ρεμόουτ να το σβήσω λαλώ σου.

- Όι εν θα το σβήσεις, περίμενε.  Πε μου, τζιαι δεν αντρέπουνται να τους θωρεί τούτοι ούλλοι που λαλείς, ο κάμεραμαν, ο σκηνοθέτης, ο ένας τζαι ο άλλος;

- Ντρέπουνται αλλά προσπαθούν να το ξεπεράσουν.

- Αλήθκεια ;

-E όι ρε Μαρία αφού εν η δουλειά τους, τι να αντρέπουνται, συνηθίζουν.

-Εν η δουλειά τους ώστε ά; τζαι τι προσόντα πρέπει να σιεις για να κάμνεις τούτη τη δουλειά;

 - Βασικά πρέπει να ξέρεις δαχτυλογραφία, ξυλογλυπτική τζιαι νεοελληνική ιστορία.

- Νεοελληνική ιστορία γιατί;

- Για να είσαι καλός στο σιύψιμο. Το λοιπόν, φέρε το ρεμόουτ να την σβήσουμε τζιαι κανεί λαλώ σου.

- Ε πε μου τα προσόντα λαλώ σου. Για να παίζει ας πούμε σε έτσι ταινία πρέπει να είσαι έτσι ;

- Ήνταλως Μαρία;

- E ήνταλως εν τούτος;

-Ήνταλως Μαρία;

-Εν κινγκ σάιζ μάνα μου τούτος.

-Εν η δουλειά του Μαρία.

-Ε, τζιαι άμα προπονείται μιαλινίσκει Γιάννη;

-Εννοώ θκιαλέουν τους, διούν τους δυναμωτικά.

-Φύε να πιάω την φαρμακοποιό τηλέφωνο να δω ήταν δυναμωτικά εν τούτα.

- Κάτσε κόρη μου τζιαμέ που να πιάσεις τηλέφωνο τη φαρμακοποιό.

- Ε άτε ρε Γιάννη εσένα εν όπως το σκουλουκούι μπροστά του τζείνου.

- Άτε ρε Μαρία έκαμες μας χώμα. Κανεί, πάμε να ππέσουμε τζιαι ήβρα τον πελά μου.

- Όι εν πάω

- Τι εννοείς εν πάεις;

- Πήαιννε εσύ τζιαι θα μείνω να δω τζ άλλο άνιμαλ πλάνετ, εν πολλά ενδιαφέρον

- Σήκου κόρη μου να πάμε να ππέσουμε που μου εκαλόκατσες

- Εν πάω.

- Τώρα τζιαι σάζω σε, αύριο τηλεφωνώ στην εταιρία τζιαι ακυρώνω τα ούλλα τα κανάλια

- Μα γιατί, να χάνουμε το άνιμαλ πλάνετ, και μετά πώς θα επιμορφωνόμαστε Γιάννη μαι ντάρλιγκ;

- Τώρα κόρη τώρα.

-Γιάννη, πριν να πάεις πάνω να ππέσεις πήαιννε που την κουζίνα τζιαι φέρε μου ένα πακετούδι γαριδάκια του λαικού. Εν ξέρω γιατί, αθθυμήθηκα τα άξιππα.

- Ααααα;

- Μάλλον τωρά που το σκέφτουμαι φέρε μου θκυο, έναν εν να μμε με κανέσει. Τζιαι τούτη ήνταλως εν έτσι σιόρ, μά δε βυζιά, εν όπως την πουγιώττα την τρυπημένη της θκειας μου της Ελλούς. Πεεε δε τατουάζ, εν τόπος τζιαμέ να κάμεις τατουάζ σιόρ, καλά τζ εν πονούν, να τους τρυπούν οι βελόνες πάνω στα κωλομέρκια, όι, όι μάνα μου, εγώ τατουάζ δε θα κάμω ποττέ, μα δε, μα δε κατάσταση, τζιαι το ψηλοτάκουνο τι το θέλει πάνω στην παραλία σιόρ, όι μάνα μου, ενδυματολογικές επιλογές γιοκ, άσχετες μάνα μου, άσχετες, ότι να ναι, όπου να ναι, α, θενκ γιου αγάπη,καληνύχτα , καληνύχτα, ππεεεεε θα της τα φκάλεις ρε με της τα τραβάς , δεν θα της αφήσεις τρίχα, εν τζιαι εξτένσιονς εκτός που το πουλλί σου θα σου μείνει η ξαθθή η τούφα μέσα στο σιέρι, μα ήντα ξαθθό, εν τζει που το πλατινέ, εγώ τόσα χρόνια στην Θάλεια έτσι βαφή δεν εξανα είδα, άραγες σου να ήντα οξιζιενέ να βάλλει; όι μάνα μου να με πιερώνουν έτσι ξανθό εν τω κάμνω, τζιαι δεν ταιριάζουν τζιαι καθόλου σαν ζευγάρι ρε παιδί μου, μα πώς τους εθκιαλέξαν τζιαι εκάμαν έτσι κάστιγκ; Σαν να τζιαι θωρείς άππαρο με τσουρούα κακωνίωτη, τς τς …..

may it be

Πόσο λεπτή είναι η γραμμή μεταξύ του ζω και υπάρχω
πόσο εύθραυστη η ισορροπία μεταξύ του χαμογελά η ψυχή μου και του απλά τα χείλη μου σχηματίζουν μια καμπύλη που κλείνει προς τα άνω
πόση διαφορά έχει το μηδέν από το λίγο, το λίγο από το πολύ, το πολύ από το μηδέν
η κορφή από τη χαράδρα
η πτήση από τη πτώση
θυμήθηκα για λίγο σαν υποψία σαν όνειρο μιας προηγούμενης ζωής
το χαμόγελο, το όνειρο, τη χαρά την προσδοκία
θυμήθηκα ήταν όλα πάντα εκεί, είναι πάντα εύκολα προσβάσιμη η ανάμνηση της ευτυχίας
και έυκολα ο άνθρωπος αφήνεται όταν οι συνθήκες είναι ασφαλείς
ρωτάει το παιδί γιατί κλαίεις και εγώ της είπα ότι οι άνθρωποι σαν κορσέδες κρατούν τα σώματα μας και τα αισθήματα μας να μη διαλυθούν
σαν λευκά πανιά κλείνουν τις ανοιχτές πληγές μας να μην αιμορραγούν
οι καλημέρες τους οι καληνύχτες τους το ενδιαφέρον τους το νοιάξιμο τα χαμογελαστά μάτια τα χαμογελαστά χείλη οι χαμογελαστές ελπίδες η φλόγα που ξαναζωντανεύει στις ψυχές τους
με ρώτησε το παιδί γιατί κλαίω και εγώ της είπα ότι κλαίω για τη αδικία της πουτάνας της ζωής μας
ανάσα δάκρυ σιωπή να μιλώ λίγο πριν κλάψω
ανάσα δάκρυ σιωπή να κλάψω λίγο πριν μιλήσω
ανάσα να κατέβω στον ωκεανό μου  στην μαύρη σπηλιά των φόβων μου και εκεί θα σε βρω
λύπη ανάσα δάκρυ σιωπή
λύπη ανάσα ενοχή

Γιάννης & Μαρία * επεισόδιο 7 * στο φεστιβάλ πατάτας 2

-IN 2 KILOMETRES TURN LEFT

-άτε Μαρία μου εκοντέψαμε

- Μα που εκοντέψαμε Γιάννη μου εν μες τα ακάμωτα που μας έφερες, ούτε γήπεδο θωρώ ούτε αυκόρου

-δε τι λαλεί η ταμπέλα τζιαμέ;

-η ταμπέλα τζιαμέ λαλεί ΦΡΕΝΑΡΟΣ Γιάννη

- Φρέναρος;

-Ναι Φρέναρος , εσαντανώθηκεν η προκομμένη σου τζιαι πέμπει μας αλλού

- IΝ 1 KILOMETRE TURN LEFT

- μα ήντα λεφτ τζιαι λεφτ χαντακωμένη

-Περίμενε Μαρία να δούμε αφού ένα χιλιόμετρο έμεινε να δούμε που εν να πάμε

- μάλιστα άτε να δούμε

- you have reached your destination

-we have reached our destination Γιάννη ακούεις, τρίτη μάντρα αριστερά

- ρε παιδί μου μα τι εγίνηκε;

-τσέκαρε τι έβαλες στο gps

-κάτσε να δω, ού γαμώτο

-τι

-έβαλα του κοινοτικό γήπεδο Αυγόρου  ζιαι τζείνο εθκιάλεξε μόνο του κοινοτικό γήπεδο Φρενάρου

-Γιαννη

-ναι

-κερδίζεις ένα σιάμισιη , στράφου πίσω

-στρέφουμαι

- μερικές  φορές εν σε πιστεύκω ειλικρινά

- GO NORTH EAST, NORTH EAST

- αντάκωσε πάλε η σαντανωμένη

- GO NORTH EAST, NORTH EAST

- μα που north east να πάμε κόρη μου, εν τζιαι ξέρεις κρατούμε πυξίδα;

- κάλμαρε Μαρία ε το εφτάσαμε στο χωρκό

- σταμάτα δαμέ που εν ο καφενές να πιάσουμε οδηγίες με τον παραδοσιακό τρόπο τζιαι σβήσε την τζείνη να χαρείς ότι αγαπάς

-  έσβησα την

- Εξκιουσμι, μπορείτε να μας πείτε από πού πάμε προς το φεστιβάλ; Οου θενκ γιου. Γιάννη ολόισια είπε ο κύριος, προχώρα

…………………………..

-          Α μάνα μου μα δε ώσπου εν ππαρκαρισμένα τα αυτοκίνητα

-          Ε, Γιάννη είπαμεν μάνα μου αφού ο Κυπραίος είναι για τα παναήρκα

-          Ατε κατέβα να πάμε τζιαι καρτερά ο Πανίκκος

-          Ναι, παναγία μου να μεν έχουμε τον ύπατον αρμαστή να περιμένει, αχ Θεέ μου που με έφερες μέσα στες χωματσιές τζιαι σήμερα έκαμα πεντικούρ

-          Ε το ήρταμε Μαρία με μουρμουράς

-          Μα πόσα ήταν τα εισητήρια;

-          Πέντε ευρώ το ένα

-          Μια για να μπούμε μέσα στο γήπεδο με το χωριατο-συρροή;

-          Με το εισητήριο πιάννεις τζιαι φαί μια πατάτα οφτή ή ένα πιατάκι με διάφορα είδη πατάτας

-          Το άλλο που εφύτευκε τομάτες αλλά πατά τες ξέρεις το ;

-          A ε το τζιαι τον κουμπάρο

-          Α μάνα μου, μα πώς εντύθυκεν έτσι η όξινη σαν να τζαι εν να πάει στο Ρέμο στο Φιξ;

-          E Μαρία είπα σου σίλιες φορές μεν σχολιάζεις σιόρ

-          Μα Γιάννη εν τόπος δαμέ να βάλεις το δωδεκάποντο να καρφώνεται μέσα στα γρασίθκια, ίσσιαλλα να πιαστεί το τακκούνι να  μπρουμουττιστεί τζιαι να γίνει ένα με το χορτάρι

-          Ω γεια σου κουμπάρε, γεια σου κουμέρα

-          Γεια σας γεια σας αγαπημένοι μας , μα τι μας κάνετε, πώς είστε; Μα τι ωραίο το συνολάκι σου Σούλλα μου, φτουυυυυυυυυυυυ σου.

-          Πάμε να πάρουμε τις κυρίες μας να κάτσουν κουμπάρε τζιαι να πάμε να πιάσουμεν φαί;

-          Γιάννη, εγώ νομίζω να πάει ο κουμπάρος με τη Σούλλα να βρουν τραπέζι τζιαι να πάμε οι θκυο μας να φέρουμεν το φαί , το οφτό μου θέλω να το διαλέξω να είναι ψαχνό

………………….

-          Μαρία μα μόλις ήρταμεν αφήκαμεν τους τζιαι εφύαμεν πάλε ;

-          Αφού σου το ετόνισα να μη με αφήκεις μόνη μου μαζί της

-          Το λοιπόν πάμε να πιάσουμε το φαί

-          Τούτο τι είναι ;

-          Εδώσαν μου το μόλις εμπήκαμεν, είναι κουλλουρούδι τζιαι πατατοσαλάτα, έλα δοκίμασε

-          Απαναγία μου είναι πατουρωμένη στους σκόρτους

-          Ε καλά εν θα σε φιλήσω

-           

-          Ε πώς σου φάνηκε το φεστιβάλ;

-          Tραγικό όπως την ζωή μου

-          Γιατί Μαρία εν τραγική η ζωή σου;

-          Αχ

-          Πε μου Μαρία εν τραγική η ζωή σου;

-          Απλά θα επερνούσαμε πιο καλά αν δεν ήταν η όξινη να μας λαλεί ούλλη νύχτα για την κωλονοσκόπηση του άντρα της , το τελευταίο πράμα που ήθελα να κάμνω εικόνα Γιάννη την ώρα που απολάμβανα το οφτό μου ήταν τον Πανίκκο τρουμπωμένο

-          Χαχαχαχαχα

-          Εσκέφτηκες το;

-          Ναιιιιιιιι

-          Γιατρέ νάκκο σιγά τζιαι αύριο εν να χω να οδηγήσω τζιαι το Chevrolet τζιαι σούζει

-          Χαχαχαχαχαχα

-          Εσύ επέρασες καλά Γιάννη;

-          E κοίτα ο ένας ο αρφός Τρουλλιά έλειπε ο ένας , τον Μαργαρίτη δεν τον επρολάβαμεν, θα τον παρουσιάσουν μετά τα μεσάνυχτα, το οφτό μου ήταν ολόμιλλο, εμείναν μας τα τσιπς που μας εδώκαν μουχτι, πάμε έσσω τζιαι κανεί.

-          Εν να τα βρουμε να πάμε σπίτι μας αγάπη εν τζιαι να μα μάσιεται η κόττα ρεπάνα north east, north east,

-          Οι αγάπη, όπου τζιαι να μαστεν , στο πίσω πάντα βρίσκουμεν τα

-          Ούσσου ρε αγάπη τζιαι να σαι ακούσει ο μητροπολίτης τζιαι να χουμεν άλλα

-          Μαρία

-          Ναι Γιάννη

-          Μέσα του Αυγούστου εν τω φεστιβάλ των Λευκάρων

-          Γιάννη !!

-          Ναι Μαρία μου !!

-          Εν τζιαι θέλεις απάντηση για τούτον έν ναιν ;

……………………

ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΣΑΒΕΡΙΑΔΟΥ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΟ Γ ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΤΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΟΥ ΡΙΚ 2016