Πέντε το πρωί, κάθομαι στη στην αυλή με ένα φλυτζάνι ζεστό καφέ, τα σκυλιά κοιμούνται στα πόδια μου, η υγρασία στάζει από τη γυρτη στέγη της αποθηκης, μια λεπτή φετουλα φεγγάρι ανάβει ακομα, η Κύπρος κοιμάται μέσα στα κλιματιστικα της και εγώ μαθαίνω την ομορφιά που έχει η στιγμή. Καλημέρα
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
the matrix
Εξομολογήσεις ενός άβαταρ Πάντα είχα αυτήν την φαντασίωση. Εκείνη την συνθήκη όπου ο άντρας είναι ένα προτατευτικό και φιλόξενο περιβάλλ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου