Κι απόψε στις μια θα ξυπνήσεις, θα βγεις έξω για να καπνίσεις. Όχι ότι σου λείπει τόσο η νικοτίνη αλλά την ώρα εκείνη, που όλοι κοιμούνται, μένει λίγος χωρος σιωπής στο σύμπαν για όσους τη χρειάζονται. Κι απόψε στις μια, θα ξυπνήσει εκείνη, θα ανοίξει το παράθυρο και θα ξαναξαπλωσει στο σκοτάδι. Θα ψιθυρισει το όνομα σου, θα σου πει όλα όσα έμειναν ανείπωτα κι αν το σύμπαν κάνει ησυχία θα την ακούσεις που θα σου τραγουδά για να κοιμηθείς. ΜΣ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
August
Sunday aftenoon, in my little house in the Prairie. It has been more than a month to write and when it takes so long, it feels like a litt...
.jpeg)
-
Το Σάββατο το δείλις επήα στον συνοικισμό. Επαραγγείλαμε σουβλάκια που τη Φωτεινή, όπως τον παλιό τζιαιρό. Πότε ήταν ο παλιός τζιαρός; Τό...
-
Χτες ήταν μια μέρα συναισθηματικά αποπνικτική.. σχόλασα και πήγα σπίτι, ήμουν πτώμα από την κούραση και λιώμα από τη ζέστη. Αγόρασα φαί από...
-
20 Αυγούστου 2018 Σήμερα έβγαλα με τη τσιμπίδα δύο άσπρες τριχούλες από το αριστερό μου φρύδι και μια από το δεξί. Δεν ξέρω με τι ρυθ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου