Το μασάζ ως θεραπευτική ολιστική προσέγγιση

Ο σωματικός πόνος δεν εκδηλώνεται πάντα ως συνέπεια της εντατικής δραστηριότητας ή κούρασης. Πολλές φορές είναι παρουσιάζεται ως σύμπτωμα μια ψυχοσωματικής ασθένειας.  Οι περισσότεροι άνθρωποι ενεργούν κατά τη διάρκεια της ημέρας σαν κουρδισμένες μηχανές και τους βρίσκει το τέλος της ημέρας εξαντλημένους αλλά και θλιμμένους.   Θλίψη νιώθεις όταν κάνεις μόνο όσα πρέπει και δεν βρίσκεις χρόνο να κάνεις κάτι για σένα, κάτι που σε κάνει να νιώθεις όμορφα, δεν βρίσκεις χρόνο να ηρεμήσεις, να χαλαρώσεις να αναπνεύσεις.

Το μασάζ είναι ίσως η μόνη ανθρώπινη δραστηριότητα στην οποία  ο θεραπευόμενος θα εξ-αναγκαστεί να χαλαρώσει, να αναπνεύσει, να χαμηλώσει τους καρδιακούς του παλμούς και να μείνει αμίλητος, ακίνητος για μια ώρα.  Για πολλούς ακόμα και αυτό είναι δύσκολο. Έχουν συνηθίσει να δρουν σε τόσο έντονους ρυθμούς που πραγματικά τους είναι αδύνατον να μείνουν ακίνητοι, αμίλητοι και χαλαροί για μια ώρα. 

Είμαστε πολίτες του 21^ου πρώτου αιώνα και ζούμε σε έντονους και γρήγορους ρυθμούς. H τεχνολογία μας επιτρέπει να κάνουμε τα πάντα σε χρόνο ρεκόρ, να επικοινωνούμε με εμαιλ, με sms, να κάνουμε συναντήσεις με zoom και να βλέπουμε σε μια οθόνη ανθρώπους που ζουν χιλιόμετρα μακριά.  Ίσως γι αυτό ακριβώς τον λόγο να χρειάζεται περισσότερο από ποτέ, να απομακρύνεσαι για λίγο, να βρίσκεις λίγο χρόνο για τον εαυτό σου, για μια αποτοξίνωση από όλη αυτήν την τοξική έντονη δραστηριότητα και να επανέρχεσαι στη βάση σου, στον πυρήνα σου, αυτό που ονομάζεται γαλήνη και ηρεμία της ψυχής.

Υπάρχουν αρκετοί τρόποι. Υπάρχει η γιόγκα, το πιλάτες, ο διαλογισμός, υπάρχουν και πιο απλοί τρόποι όπως να κολυμπήσεις ήρεμα, να πάς για ένα περίπατο στη φύση, να κλείσεις τα μάτια και να ακούσεις μουσική. Υπάρχει και το μασάζ. Η διαφορά με το μασάζ όσον αφορά την θεραπευτική προσέγγιση είναι στην ευθύνη που έχει ο / η μασέρ απέναντι στον θεραπευόμενο. Η ευθύνη του / της είναι να έχει ο / η ίδια φτάνει σε ένα ψυχικό /ενεργειακό επίπεδο γαλήνης και ψυχικής ηρεμίας.  Η ευθύνη του είναι την μία ώρα που θα βρίσκεται υπό την φροντίδα του ο οποιοσδήποτε άνθρωπος ο ίδιος να μπορέσει να του μεταδώσει μέσω του αγγίγματος θετική ενέργεια, αγάπη, φροντίδα και θαλπωρή.

Για να είσαι καλός μασέρ προϋποθέτει όχι μόνο να κατέχεις την τεχνική του μασάζ όπως την διδάχτηκες αλλά κυρίως να είσαι άνθρωπος ψυχικά ώριμος και συναισθηματικά συνειδητοποιημένος. Να αντιληφθείς τον λόγο για τον οποίο έρχεται κοντά σου ένας άνθρωπος. Να είναι προετοιμασμένος σωστά, και ο χώρος σου αλλά και το σώμα σου έτσι ώστε να μπορείς να προσφέρεις στον  φιλοξενούμενο σου τα μέγιστα αποτελέσματα στην ώρα που θα σου χαρίσει από τη ζωή του για να δουλέψεις εσύ πάνω στο σώμα του.

Για να γίνεις καλός μασέρ πρέπει όχι μόνο να αγαπάς τον άνθρωπο αλλά πρέπει να έχεις ήδη αποβάλει εσύ από μέσα σου οποιαδήποτε αρνητικά ή τοξικά συναισθήματα, πρέπει να είσαι ενεργειακά καθαρός, ήρεμος , και  ισορροπημένος.  Τα χέρια σου να είναι καθαρά και δεν εννοώ μόνο να τα έχεις αποστειρώσει από πριν. Εννοώ ότι τα καθαρά χέρια είναι η επέκταση μιας καθαρής ύπαρξης που θα μεταφέρει μια καθαρή ενέργεια από το ένα σώμα στο άλλο.  

 

 

 

 

 

 

 

happy birthday to my Bmf

22/111 * our guardian angels and our soul tribes*

Σίγουρα θα έχεις ακούσει τον όρο soul mate. Τον άκουσα και εγώ, διάβασα γι αυτόν τον όρο και επίσης για τον όρο soul tribe. Soul mate ή αλλιώς ψυχικός σύντροφος είναι ένας άνθρωπος που θα συναντήσεις στη ζωή σου και θα σου προσφέρει ένα σημαντικό μάθημα. Αυτός ο άνθρωπος μπορεί να είναι άντρας ή γυναίκα, μπορεί να είναι στη ζωή σου είτε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα είτε για πολλά χρόνια και δεν χρειάζεται απαραίτητα η σχέση να είναι ρομαντικής φύσης.  Soul tribe είναι η ομάδα των ανθρώπων που σε περιβάλλουν, νιώθεις μια ιδιαίτερη σχέση μαζί τους, νιώθεις ότι έχετε κάποια κοινά χαραχτηριστικά ως προς την προσωπικότητα, τον τρόπο δράσης και σκοπό ζωής και υπάρχει μια ωφέλιμη αλληλεπίδραση μεταξύ σας αλλά και η μεταξύ σας σχέση είτε δύο ατόμων είτε μιας ομάδας δημιουργεί ένα θετικό αποτέλεσμα προς την κοινωνία.

Σήμερα η μέρα είναι αφιερωμένη σε έναν guardian angel μου, έναν soul mate μου, ένα σημαντικό μέλος του δικού μου soul tribe. My bmf (όχι bff) Αντρέας.  Δεν είναι τυχαίο που είναι φίλος μου και όχι μόνο αλλά τον θαυμάζω, τον εκτιμώ και τον σέβομαι απεριόριστα.

Τον θαυμάζω γιατί.

Είναι αυτοδημιούργητος.  Βρίσκεται εκεί που βρίσκεται μετά από σκληρή δουλειά, θέληση και πειθαρχία. Χρησιμοποίησε το μυαλό του και απέκτησε μια σημαντική θέση στην εργασία του, έχτισε μια σημαντική και αξιοθαύμαστη καριέρα, μια θέση όπου τον σέβονται όλοι γύρω του, για το ήθος του και την ακεραιότητα του. Αγαπά τη δουλειά του και όταν αγαπάς αυτό που κάνεις το κάνεις και σωστά αλλά και μεταφέρεις την αγάπη σου και στους άλλους.

Η ύπαρξη του όλη είναι αφιερωμένη στην αγάπη του για τον συνάνθρωπο του. Και αυτό φαίνεται από το επάγγελμα που έχει επιλέξει να κάνει με τόση αγάπη αλλά και όλες τις άλλες δραστηριότητες στις οποίες αφιερώνει τον προσωπικό του χρόνο.  Έχει δημιουργήσει εθελοντική ομάδα, την KORCY, που είναι αφιερωμένη στην καθαριότητα του περιβάλλοντος και άλλες εθελοντικές δράσεις και έχει συσπειρώσει και επιτάξει συγγενείς και φίλους και έγινε το παράδειγμα για όλους μας ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι και εμείς, όπως και όποτε μπορούμε. 

Είναι ανήσυχος και θέλει συνεχώς να επιμορφώνεται, να αναπτύσσει το πνεύμα του και να κάνει κάτι περισσότερο, κάτι καινούργιο. Με την δράση του, γίνεται συνδετικός κρίκος και φέρνει ανθρώπους κοντά, γίνεται εκείνος η αιτία να έρθουν άλλοι άνθρωποι πιο κοντά και στηρίζει έμπρακτα το κοινωνικό σύνολο.

Τον θαυμάζω γιατί νοιάζεται. Νοιάζεται για τους πελάτες τους, για τους συγγενείς του, για τους φίλους του. Νοιάζεται και δεν απογοήτευσε ποτέ κανένα γιατί είναι ότι χρειαστούμε είναι εκεί.

Τον θαυμάζω γιατί μας στηρίζει. Όταν η μια του φίλη έχει παρουσίαση λέει στους άλλους δέκα, και όταν εγώ είχα την έκδοση του βιβλίου μου, πήρε για να το πάρει δώρο σε κάποιους άλλους, και όταν η άλλη του φίλη είχε εγκαίνια για το κατάστημα ρούχων της, πάλι ενημερώνει όλους τους υπόλοιπους και κάπως έτσι στηρίζει μια τον ένα και μια τον άλλο αλλά και μας διδάσκει το ένας για όλους και όλοι για έναν.

Τον θαυμάζω γιατί είναι θετικός, δεν παραπονιέται και έχει πάντα κάτι καλό να πει. Είναι η όμορφη πλευρά του νομίσματος της ανθρωπότητας. Είναι εκείνος που παρακολουθώντας τον να ζει, να υπάρχει και να δημιουργεί  σκέφτεσαι ότι ναι, υπάρχει ελπίδα και καλοσύνη.

Τον θαυμάζω και τον αγαπώ. Γιατί είναι πάνω από όλα ο εαυτός του. Γιατί την πρώτη φορά που γνωριστήκαμε, πίνοντας τον πρώτο μας καφέ στα Λιβάδια, φεύγοντας μου είπε πάμε στο αυτοκίνητο να σου δώσω τα μέσπιλα που σου έφερα.  Λίγα χρόνια μετά, εν καιρώ καραντίνας ήμασταν κλεισμένοι με την Κατερίνα στο σπίτι. Ενα άσπρο αυτοκίνητο σταμάτησε έξω από το σπίτι μας, ένας άντρας πλησίασε το παράθυρο, και άφησε μια τσάντα πάνω στο περβάζι, μπήκε στο αυτοκίνητο και έφυγε.  Βγήκα έξω, και βρήκα μια τσάντα μέσπιλα πάνω στο παράθυρο. Εξ αποστάσεως μεν αλλά τα μέσπιλα μέσπιλα.  Είναι αυτά τα μικρά, τα σημαντικά. 

Είναι από τους λίγους άντρες που ξέρω, που είναι τόσο καλά με τον εαυτό του, που η αυτοπεποίθηση του σε κάνει να νιώθεις τόσο άνετα όταν είσαι κοντά του. Δεν τον νοιάζει να εντυπωσιάσει, δεν προσποιείται ποτέ, δεν θα σου πει ποτέ τίποτε ψεύτικο και υπερβολικό για να κερδίσει εντυπώσεις.

Μου πήρε πολλούς μήνες ίσως και κανένα δυο χρόνια να τον εμπιστευτώ. Όχι γιατί έκανε κάτι λάθος εκείνος αλλά επειδή εγώ, βγήκα μετά από ένα διαζύγιο, προβληματική και προβληματισμένη έξω στον κόσμο και έβλεπα τα πάντα και τους πάντες με σκεπτικισμό  και μου ήταν δύσκολο να πιστέψω ότι ένας άντρας σου προσφέρει την φιλία του γιατί έχει καλή καρδιά και δεν θέλει κάτι για αντάλλαγμα.  Το να αφεθώ και να εμπιστεύομαι και πάλι ήταν κάτι που μου το δίδαξε αυτό το πλάσμα.

Μου δίδαξε πώς η πραγματική φιλία χτίζεται με υπομονή και ότι ο άντρας που αγαπά και θαυμάζει μια γυναίκα, δεν φεύγει τόσο εύκολα. Και ο Ανδρέας δεν έφευγε. Δεν ξέρω πόσες φορές κακοφανίστηκα για βλακείες και πόσες φορές του «την είπα» και όντως κακοφανιζόμουν για βλακείες και γιατί ο Αντρέας δεν απάντησε στο μεσσεντζερ σήμερα και απάντησε την επόμενη μέρα και γιατί πήγε να δει το Χόμπιτ μόνος του και για να τον εκδικηθώ πήγα και εγώ και είδα μια ταινία που είπαμε ότι θα πάμε μαζί να την δούμε, μόνη μου και πολλά άλλα. Με πείραζε, κρατούσα μούτρα, του έκαμνα παράπονα, του έλεγα θέλω λίγη απόσταση και μου απαντούσε οκ όπως νιώθεις και μετά από λίγες μέρες ερχόταν το μήνυμα του.  Μαρινάκι μου είσαι καλά; και με έλιωνε και ένιωθα τύψεις που ήμουν έτσι και εκείνος έδειχνε ανωτερότητα και τα ξεχνούσαμε όλα και δεν εγκαταλείψαμε κανένας μας αυτή τη σχέση και  σιγά σιγά έμαθα κάποια πράγματα που δεν καταλάβαινα πριν.

Ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι το ίδιο και τα μικρά τετράγωνα κουτάκια που είχα στο μυαλό μου και οι κανόνες για το πώς θα πρέπει να συμπεριφέρονται οι άνθρωποι είναι δικοί μου κανόνες, αλλά ο κάθε άνθρωπος έχει τους δικούς του κανόνες και τον δικό του τρόπο συμπεριφοράς, τον δικό του τρόπο ζωής, τον δικό του τρόπο που θα σε αγαπήσει. με δίδαξε να σέβομαι τον χρόνο του άλλου και τον τρόπο του, ότι δεν είναι απαραίτητο να γίνονται όλα με τον τρόπο που θα σκέφτομαι εγώ. Mε δίδαξε να μην συμπεριφέρομαι σαν κακομαθημένο και να μην περιμένω ο άλλος να μαντέψει τι σκέφτομαι και πώς νιώθω και απλά να μάθω να επικοινωνώ σωστα και να εκφράζω τα θέλω μου. 

Το πιο σημαντικό  όπως που με δίδαξε ήταν ότι εκείνος που θα σε αγαπήσει, δε θα εγκαταλείψει με την πρώτη ευκαιρία, ότι και να πεις εσύ, όσες ανασφάλειες και αν έχεις,  όσες άμυνες και αν έχεις, όσο και αν κλωτσάς, θα κάτσει εκεί, θα επιμένει, μέχρι που σιγά σιγά, θα διαλύσει και την δυσπιστία σου και τις ανασφάλειες σου και θα σε πείσει ότι ναι, υπάρχουν άντρες που μπορούν να σε αγαπούν χωρίς να ζητούν τίποτε άλλο από την αγάπη και τη φιλία σου.

Αυτό ήταν το μεγαλύτερο μάθημα που με δίδαξε και είμαι ευγνώμων γι αυτό.

Αν ήταν αδερφός μου θα ήμουν πολύ περήφανη να λέω ότι είναι αδερφός μου.  Δεν είναι αδερφός μου αλλά είναι ο bmf μου, είναι ο άνθρωπος που από την μέρα που γνωριστήκαμε δεν έχασε θεατρική παράσταση της κόρης μου, που με συνόδευσε σε σημαντικές εκδηλώσεις όταν χρειαζόμουν συνοδό και οδηγό. Που δεν μου χάλασε ποτέ χατήρι. Έχει ένα γέλιο που γελάς απλά γιατί τον ακούεις να γελά, δεν σταματά να κρατά το κινητό στο bowling και πάντα κοιμάται όταν έχουμε movie night αλλά οκ λαλούμεν του τι έγινε όταν τελειώσει η ταινία. είναι η υπηρεσία πληροφοριών για ότι χρειαστώ, από μηχανικό μέχρι φυσιοθεραπευτή και το πιο σημαντικό στις κρίσιμες στιγμές είναι πάντα δίπλα μου. 

Αντρέα my dear friend σήμερα κλείνεις 30 και σαν μεγαλύτερη έχω να σου πω πολλά πολλά μπράβο για ότι κατάφερες μέχρι σήμερα και να σου δώσω μια μόνο μικρή συμβουλή. Εκτός από την αγάπη σου και την φροντίδα σου για όλους εμάς κράτα και λίγη ενέργεια για τον εαυτό σου. Κάνε πράγματα και αφιέρωνε ώρες και μέρες αποκλειστικά για σένα και όχι μόνο για τους άλλους.  Οι άλλοι στην τελική έχουν την ευθύνη της ζωής τους και θα κάνουν τις επιλογές τους και η ευθύνη σου είναι πρώτα απέναντι στον εαυτό σου και στη δική σου ζωή.  Φρόντισε να δίνεις και σε σένα όσα δίνεις σε εμάς. 

Love u lots thank you for everything Thank you for teaching me friendship 

 

 

 

 

Αγάπη σημαίνει νοιάζομαι

 Tι είναι η αγάπη αν δεν είναι να νοιάζομαι;

και έχει πολλές έγνοιες το να νοιάζεσαι γιατί νοιάζεσαι για αυτόν που αγαπάς περισσότερο από όσο νοιάζεται ο ίδιος ή ή ίδια.
Γιατί νοιάζομαι είναι η βαθιά επιθυμία να είναι ο δικός σου άνθρωπος καλά, είτε είναι γονιός σου είτε παιδί, είτε ο καλός σου φίλος είτε ο σύντροφος σου.
Και νοιάζεσαι αν έφαγε κι αν ήπιε σήμερα νερό ή μόνο καφέδες.
Και νοιάζεσαι αν είναι καλά ή αν είναι στενοχωρημένος και τα μάτια σου σκανάρουν την σιωπή σαν αχτινογραφία και ξέρεις πότε είναι καλά και πότε όχι.
Αν είναι χάλια θα ρωτήσεις τι έχει κι αν δεν θέλει να μιλήσει απλά θα κάνεις μια αγκαλιά μέχρι να περάσει. Και μου αρέσει που βλέπω ανθρώπους που είναι χρόνια μαζί και νοιάζονται, και συγκινούμαι όταν βλέπω τον γέρο άντρα να κρατά τρυφερά την γριούλα του από το χέρι και να την παίρνει στο γιατρό. Συγκινούμαι όταν βλέπω τα παιδιά να φροντίζουν τους γονείς τους, συγκινούμαι όταν ο γονιός δεν είναι καλά και βλέπεις το μικρό παιδάκι ανήσυχο να τρέχει να φέρει το θερμόμετρο ή ένα ποτήρι νερό. Συγκινούμαι όταν η φίλη παρηγορεί την φίλη που κλαίει στο τηλέφωνο και της μιλά με λόγια παρήγορα και της λέει θα πάνε όλα καλά. Θα σε πάρω και μετά να δω αν είσαι πιο καλά. Και παίρνει μετά να βεβαιωθεί. Συγκινούμαι όταν μένει κάποιος απένταρος και ο φίλος ανοίγει το πορτοφόλι να του δώσει 10 ή είκοσι ευρώ ενώ είναι και ο φίλος απένταρος. Νοιάζομαι σημαίνει θέλω να ξέρω ότι είσαι καλά, κι αν δεν είσαι θα κάνω τα πάντα για να είσαι καλά και θα μείνω δίπλα σου μέχρι να γίνεις. Θα σκουπίσω τα δάκρυα σου, θα ακούσω τα παράπονα σου, θα σε αφήσω να μου τα πεις και να ξεσπάσεις μέχρι να περάσει η καταιγίδα. Να νοιάζεσαι είναι ο μόνος τρόπος να αγαπάς.
Αγάπη δεν είναι να σε θαυμάζω και να σου λέω ψεύτικα και όμορφα λόγια για να σου τονώνω το Εγώ και να σε καμαρώνω σαν όμορφο μπιμπελό. Αγάπη είναι να σου θυμώνω όταν κάνεις κακό στον εαυτό σου και όταν παρεκτρέπεσαι, να σου μουρμουρώ για να κάνεις τις αναλύσεις σου και να μην καπνίζεις, να σε σηκώνω από τον καναπέ για να πάμε να περπατήσουμε, να σου λέω μην τρώς βλακείες φάε σαλάτες, πρόσεξε το βάρος σου, φρόντιζε τον εαυτό σου, να σου κάνω παρατήρηση όταν πιστεύω ότι κάνεις κάτι λάθος, να θυμώνω και να μη δέχομαι να μειώνεις τον εαυτό σου γιατί εγώ σε έχω ψηλά. Και εκεί ψηλά σε θέλω.
Αν νοιάζομαι είμαι κάποτε αυστηρή και κάποτε λέω αλήθειες που πονάνε και αν αδικείς τον εαυτό σου θα τον υπερασπιστώ εγώ, αν γίνεις αλάζονας θα σε προσγειώσω εγώ και πάλι.
Νοιάζομαι σημαίνει φροντίδα, περιποίηση, υπηρεσία, Απλά πράγματα και όμως τόσο ουσιώδη. Τόσο απαραίτητα όσο ένα δείπνο που έφτιαξες για να φάτε όλοι μαζί, όσο ένας καφές που τον σερβίρεις με τόση αγάπη, όσο ένα χάδι και ένα μασάζ σε ένα κουρασμένο κορμί που δούλευε ώρες για ένα μεροκάματο.
Τόσο απλά και απαραίτητα όπως το βούρτσισε τα δόντια σου πριν κοιμηθείς και να έρθω να σου δώσω ένα φιλί, να διαβάσουμε ένα παραμύθι και να σε σκεπάσω πριν πάω για ύπνο. Και μετά πριν κοιμηθώ θα ξαναπεράσω για να δω μήπως ξεσκεπάστηκες.

Δεν χρειάζονται πολλά για να αγαπάς, απλά να νοιάζεσαι ♥

#αγάπη #άρθρα #συναισθήματα 

my True north

ανατρεξα πριν μέρες το πιο κάτω κείμενο και βρήκα και μια φωτογραφία με μια πυξίδα για να ταιριάζει με την τελευταία πρόταση του κειμένου που λέει ότι ο άνθρωπος σου είναι η πυξίδα σου. Ψες , πήγα στον φούρνο για γάλα και μπρστά μου (στα δυο μέτρα απόσταση εγώ, κανονικά) ένα παληκάρι, με ένα απρόμαυρο τατουάζ στο πίσω μέρος της γάμπας του, ένα τατουάζ με μια πυξίδα ίδια με την φωτογραφία του κειμένου.. στις πυξίδες μας λοιπόν 

Οι μεγάλοι έρωτες δεν κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι, έτσι λένε οι σοφοί.

Εγώ θα το αντιστρέψω και θα πω έτσι λένε οι δειλοί.
Αυτοί που κρύβονται πίσω από σοφίες και λογάκια για να δικαιολογήσουν την απραξία.
Μεγάλοι έρωτες δεν είναι αυτοί που δεν κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι.
Αυτοί είναι απωθημένα και πηδηματάκια για να χεις να κοιμίζεις την δειλία σου.
Ο μεγάλος έρωτας θέλει χρόνο να ωριμάσει, έτσι όπως ωριμάζει στα σκοτεινά κελάρια, στα ξύλινα βαρέλια το κρασί. Θέλει σκοτάδι, σιωπή, στιγμές οικειότητας.
Ο μεγάλος έρωτας θέλει υπομονή. Υπομονή και χρόνο να γίνουν τα δειλά χάδια υποδόρια αγγίγματα, θέλει να μαθητεύσεις δίπλα του και να ανακαλύψεις εκατοστό εκατοστό που και πώς και πόσο..και πάνω απ όλα θέλει να θέλεις γιατί αν δεν θέλεις, κανέναν κόπο δεν θα κάνεις για να ανακαλύψεις τίποτε. Αν δεν θέλεις εκείνον και μόνον εκείνον, δεν θα είναι έρωτας αλλά μια ακόμα ναρκισσιστική μαλακία.
Ο μεγάλος έρωτας θέλει τείχη ψηλά. Να κλείνεις τον κόσμο όλο απ΄έξω και να είσαι εσύ και εκείνος ένας κόσμος μέσα.
Ο μεγάλος έρωτας θέλει δύο. Και να θέλουν το ίδιο, το ίδιο ποσοτικά, το ίδιο χρονικά, το ίδιο παράλογα και οι δύο.
Ο μεγάλος έρωτας θέλει στρατηγική. Για να μπεις όμως στον κόπο να θέλεις να κατακτήσεις, πρέπει να ξέρεις βαθιά μέσα σου ότι αυτός είναι αυτός που θα κινήσεις γη και ουρανό για να τον φέρεις στο κρεβάτι σου, αυτός που θέλεις να ξυπνάς κάθε μέρα μαζί του για να τον βλέπεις δίπλα σου, αυτός που θα πιεις μαζί του τον πρώτο σου καφέ, αυτός που θα πάρεις δέκα φορές τη μέρα τηλέφωνο για να δεις αν είναι καλά.
Ο μεγάλος έρωτας έχει δοκιμασίες. Δεν είναι μια τέλεια φαντασίωση που παραμένει μια τέλεια φαντασίωση για το πώς θα μπορούσε να είναι και την κουβαλάς μαζί σου γιατί δεν έχει από κάπου αλλού να κρατηθείς. Ξέχνα το. Αυτό δεν ήταν έρωτας. Ήταν παρολίγον έρωτας. 

Ο έρωτας έχει δοκιμασίες και αν δεν τον δοκιμάσεις δεν ξέρεις. Έχει νεύρα, έχει ζήλεια, έχει τσακωμούς, έχει γέλιο, έχει δάκρυ, έχει πάθος και αυτό είναι το μόνο που τον συντηρεί.
Ο μεγάλος έρωτας έχει πόνο.
Όχι τον πόνο "εκείνου" που νόμιζες ότι ήταν μεγάλος έρωτας επειδή έμεινε ανεκπλήρωτος.
Όχι, πόνο όπως πόνο αληθινό όταν ο άνθρωπος σου καταρρέει, ή πονά, ή υποφέρει, ή γονατίζει και έχει μόνο το δικό σου χέρι να πιαστεί. 
Αυτός που θέλεις δίπλα σου, να κρατηθείτε χέρι με χέρι και να ανεβείτε μαζί την ανηφόρα που λέγεται ζωή. Αυτός που ότι φάτσα κι αν έχει για σένα είναι ο πιο όμορφος στον κόσμο. 

Αυτός που θα κοιμίσεις στην αγκαλιά σου και θα ξυπνήσεις στη δική του. ¨
Ερωτας είναι αυτός που για χάρη του θα παλέψεις τη ρουτίνα, τα προβλήματα, τη συνήθεια για να παραμείνει ο σημαντικός, πολύτιμος ένας και μοναδικός σου έρωτας
Θέλεις να μιλήσουμε για μεγάλους έρωτες λοιπόν;
Παρατήστε μας με τις ανεκπλήρωτες φαντασιώσεις των μοναχικών σας οργασμών και για κείνους που ήρθαν και έφυγαν. 

Αν έφυγε δεν ήταν και τόσο "μεγάλος" τελικά έτσι; 

Ο "μεγάλος" μένει, γαντζώνεται και δε σε αφήνει για τίποτε και για κανέναν άλλον, γιατί σε θέλει δικό του.. θα κάτσει εκεί, θα το παλέψει, το πολεμήσει, αλλά δε θα φύγει, γιατί ξέρει ότι είσαι ότι καλύτερο του έτυχε και αυτό είναι το μόνο κριτήριο να μείνει ζωντανός ο έρωτας. Να βλέπεις τον άλλο και να σκέφτεσαι αυτός είναι. Τέλος ! η αναζήτηση τελειωσε εδώ. 

Αν είσαι δίπλα σε κάποιον και κοιτάζεις δεξιά και αριστερά προβληματισμένος αν μπορούσες να βρεις κάτι καλύτερο, ξέχνα το φίλε, άφησε το και πήγαινε πάρε παγωτό. Θα δυστυχείς και εσύ και ο άλλος.

Για να ναι ο έρωτας σου, σταματά το βλέμμα σε εκείνον, σταματά ο χρόνος, τα πάντα και αν δεν το νιώσεις αυτό προχώρα, φύγε.
Ο μεγάλος έρωτας θέλει να σαι παρών. Θέλει να είσαι εκεί από την αρχή μέχρι το τέλος και να έχεις την όρεξη και το πάθος, τον ίδιο άνθρωπο αυτό να τον ερωτεύεσαι κάθε μέρα από την αρχή, κάθε μέρα ξανά, και να κάνεις έρωτα με τον ίδιο άνθρωπο με χίλιους διαφορετικούς τρόπους και να σαι εκεί, μέχρι τις ύστερες ημέρες που δεν θα κάνετε έρωτα, θα κρατάτε μόνο χέρια και αυτό θα ναι έρωτας πάλι.

Ο έρωτας είναι μια πυξίδα, μια πυξίδα με έναν σταθερό και ακλόνητο δείχτη που όπου και αν βρίσκεσαι ότι και αν κάνεις θα δείχνει πάντα προς το μέρος του και μιαν αγωνία που ησυχάζει μόνο όταν βρεθείς στην αγκαλιά του.

Marina S. 

30 Μαΐ 2018, 9:05 π.μ.

Fidelio

 Η πίστη...

..η πίστη δεν είναι θέμα επιλογής ούτε κάτι το οποίο μπορεί να επιβάλει κάποιος στον εαυτό του..

Η πίστη , η αγαπη, ο πόθος, η αφοσίωση είναι απόλυτα συναισθήματα που δεν επιδέχονται συμβιβασμό, μόνα τους γεννιούνται μέσα μας και μας πλημμυρίζουν, εκείνα μας επιβάλλονται και όχι το αντίθετο, κανένας ποτέ δεν μπόρεσε ούτε θα μπορέσει να επιβάλει στον εαυτό του είτε να ποθήσει, είτε να αγαπήσει κάποιον.

Αν νιώσεις έλξη πόθο, και αν αυτά εξελιγκτούν σε κάτι δυνατότερο απλά θα συμβεί, χωρίς να το έχεις επιλέξει, με πλήρη ισχύ και δεν μπορεις να κανεις τιποτα γι αυτό

Κάπως έτσι η αγαπη σε διδάσκει την εξουσία της

Δε σε κάνει πιστό όταν δεν επιλέγεις κάποιαν άλλη

Αλλα όταν δεν μπορεις να διανοηθεις κάποιον άλλη να παίρνει τη θέση της, θεωρείς ανίερο και αηδιαζεις στη σκέψη ενός ξένου αγγιγματος, δε σε αφορά το τι περνα μπροστά σου, δε σε εντυπωσιάζει καμια , δεν μπορεις καν να φανταστείς άλλη ακόμα κι όταν εισαι μόνος

ούτε πιστή είσαι γιατί κοιμάσαι δίπλα του

πιστή είσαι όταν είτε κοιμάσαι είτε δεν κοιμάσαι δίπλα του, δεν μπορείς να κοιμηθείς δίπλα σε άλλον
όταν δεν μπορείς να ανεχτείς στη σκέψη κάποιου άλλου να σε αγγίζει, κάποιον άλλο να σε φιλά, έστω να σε φλερτάρει, ο οποιοσδήποτε άλλος σου φαίνεται αστείος, ασήμαντος, μηδαμινός

Ολα αυτα η τα νοιώθεις η δεν τα νοιώθεις γι αυτό μην το ψάχνεις πολυ

Δεν εχει ουτε πως, ούτε γιατί, ούτε για ποσο , η πίστη είναι μια αορίστου χρόνου καταδίκη που αυτοεπιβαλλεται, αν η καρδιά σου είναι αφοσιωμένη σε έναν και μόνον άνθρωπο, τότε έτσι θα είναι και μόνον η καρδιά σου ξέρει το γιατί και για πόσο. Όταν πάψει να υφίσταται θα εισαι ο πρώτος που θα το ξέρεις η η πρώτη και υπάρχει και η πιθανότητα να έχουν αλλάξει τα δικά σου συναισθήματα και να μην το αντιλαμβάνεσαι καν και αντί αυτού να νομίζεις ότι είναι τα συναισθήματα του άλλου που έχουν αλλάξει, γιατί είναι πιο εύκολο να κατηγορείς εκείνον/ην από το να παραδεχτείς ότι είναι μέσα σου το θέμα..

Πόσες φορές δεν στάθηκες απέναντι σε κάποιον και τον κατηγορείς "δε μ' αγαπάς πια" και μετά όταν μένεις μόνος σου σε κοιτάζει η αλήθεια κατάματα. Εσύ είσαι αυτός που δεν αγαπάς πια.

Θα είναι τότε που θα κλείνεις τα μάτια και θα αρχίζει η φαντασία να κανει δοκιμές σε αλλα πρόσωπα μέχρι να βρει το καταλληλο για να λειτουργησεις.

Στην πορεία της ζωής μας θα αρέσουμε και θα μας αρέσουν, όπως θα απορρίψουμε και θα μας απορρίψουν. Είναι η φυσική πορεία της ζωής, Και όσο πιο νωρίς καταλάβεις ότι δεν κάνουν όλοι για όλους, τόσο ευκολότερα προχωράς με τη ζωή σου.

Να είσαι επιεικής με τους ανθρώπους, γιατί οι άνθρωποι είναι συναισθήματα και τα συναισθήματα είναι ένας βυθός που δεν θα μπορέσουμε να εξερευνήσουμε ποτέ ούτε και στον ίδιο μας τον εαυτό

Που ξεκινα η αγαπη; που ξεκινα η πίστη; μέσα μας .. και μόνο μέσα μας , γι αυτό μην ορκιζεσαι για το που θα ρέει αύριο το νερό.

Και ο άλλος ; μπορεί να ζει στον δικο του βυθό.

Γι αυτό από τους ανθρώπους δεν μπορείς να απαιτείς το "πάντα", ούτε και από τον εαυτό σου.

Σε αυτό στο οποίο μπορείς να δεσμευτείς απέναντι στον εαυτό σου και απέναντι στον σύντροφο σου, είναι να είσαι αληθινός, αυτό και μόνο, τόσο αληθινός τόσο την ώρα που τελειώνει όσο και την ώρα που άρχιζε και όταν θα τελειώσει αυτό που νομιζες πως θα κρατούσε για πάντα, να χεις τα μάτια να το δεις, τα θάρρος να το παραδεχτείς και τη δύναμη ψυχής να απελευθερώσεις και να απελευθερωθείς.

Σε αυτό στο οποίο μπορείς να προσβλέπεις στη σχέση σου από το σύντροφο σου είναι στην κοινή πρόθεση. Πρόθεση, διάθεση και αφοσίωση να κάνει ο ένας τον άλλο ευτυχισμένο.

Και πρόθεση για ειλικρίνεια και να έχει την ίδια δύναμη όπως όταν σου έλεγε το σ' αγαπώ να σου το πει και αν πάψει να το νιώθει.

Η πίστη δεν είναι όρκος μονογαμίας ούτε συναισθηματικής δέσμευσης.

Είναι η ηθική δέσμευση να είμαι αληθινός απέναντι στον άλλο για ότι συμβεί στην μεταξύ μας σχέση.

Να μην υποκρίνομαι και να μην υποκρίνεσαι ποτέ και για τίποτε.

να έρχεσαι με αξιοπρέπεια και αν έρθει η ώρα να φύγεις να φεύγεις με αξιοπρέπεια και σεβασμό για ότι έζησες και ένα από καρδιάς ευχαριστώ, για όλες τις όμορφες αληθινές στιγμές,  πάντα με αγάπη ♥

MS 16 Ιουλ 2018, 9:15 π.μ.

φωτό Ξωκλήσι Προφήτη Ηλία στα Νέα Δήμματα, Πάφος Αύγουστος 2020

a small reference to "Love and Will" by Rollo May

Μέρα Δευτέρα στο μικρό μου σπίτι στα Λιβάδια, με την Αρίθα Φράκλιν να τραγουδά "a change is gonna come" και τον Σκάμπι το κουνόσκυλλο στρογγυλοκαθισμένο στον καναπέ πίσω μου. Αν και ακούγοντας τη φωνή της Αρίθα μου έρχεται να κλείσω μάτια και φώτα και απλά να ξαπλώσω και να την ακούω, θα αντισταθώ στην ιδέα και θα γράψω.

Τον Σκάμπι τον κούρεψα έχει λίγες μέρες και όπως λέει η bff μου έπιασε προαγωγή, έγινε το παραχαιδεμένο του σπιτιού, κοιμάται μέσα, απλώνει κανονικά σε όλους ανεξαίρετα τους καναπέδες, τον σκεπάζουμε με τις κουβέρτες και έχει το κουίλτ του στον καναπέ της κουζίνας και γενικά ζει μια παραδεισένια ζωή. 

Πριν το κούρεμα του κοιμόταν έξω και γενικά ήταν σε μαύρο χάλι και δεν του δίναμε καμιά σημασία. Ήμασταν αδιάφοροι μαζί του και ειδικά εγώ που τον έβλεπα και νευρίαζα μερικές φορές και σκεφτόμουν ότι δεν τον θέλω πια. Το παραδέχομαι έτσι ένιωθα και ο λόγος που ένιωθα έτσι ήταν γιατί τον Αύγουστο που μας πέρασε πέθανε το άλλο μου σκυλάκι, η Μπέλλα μου και μετά τον θάνατο της Μπέλλας ένιωσα απέχθεια για τον καημένο τον Σκάμπι..τελοσπάντων  μου πέρασε και αναπληρώνω τις μέρες της αδιαφορίας με έξτρα περιποίηση και αγάπη, επίσης τον αφήνουμε να γλύφει το κουππούδι του παγωτού κάθε Πέμπτη.

Τις συναισθηματικές αντιδράσεις μου σε διάφορα γεγονότα τις εξετάζω συχνά και πολλές είναι οι φορές που αντιλαμβάνομαι μεταχρονολογημένα τα κίνητρα μου.  Δηλαδή πρώτα νιώθω, δρω ή αντοδρώ και αργότερα κάθομαι να εξετάσω τον λόγο, λίγο ή πολύ καιρό μετά, όμως την ώρα που δρω βασίζομαι στο ένστικτο μου και συνήθως οι επεξηγήσεις που δίνω στο μέλλον, επαρκούν για να δικαιολογήσουν την πρώτερη μου πράξη. 

Και φυσικά κάποια στιγμή έκατσα και εξέτασα και τα κίνητρα μου για την συμπεριφορά μου απέναντι στον Σκάμπι. 

Αν αφήσεις ένα σκύλο έξω στην βεράντα μόνο του, παραμελημένο, ακούρευτο για μήνες και το μόνο που κάνεις είναι να του βάζεις φαΐ και νερό μια φορά την ημέρα παίρνει μήνες να καταλάβεις ότι αυτό που έκανες στην ουσία ήταν να δημιουργείς μια απόσταση μεταξύ εσένα και του σκύλου, πως  τον αφήνεις να ασχημίσει και να βρωμεί για να μη σε πλησιάζει, για να τον βλέπεις και να νιώθεις αηδία για να μην έχεις καμιά διάθεση να τον αγκαλιάσεις και να τον αγαπάς λιγότερο, γιατί όταν αγαπάς λιγότερο, πονάς λιγότερο  όταν θα έρθει η ώρα που θα τον χάσεις ή θα πεθάνει, ή φτάνεις στα άλλα άκρα που εύχεσαι κρυφά μέσα σου να τον χάσεις ή παρακαλάς κάποιον να τον πιάσει και να φύγει.

Παίρνει καιρό να καταλάβουμε τι κάνουμε, να καταλάβουμε τα κίνητρα μας, και να καταλάβουμε ότι ο φόβος, ο φόβος της απώλειας, είναι εκείνος ο μεγάλος τοίχος που μας κρατά πίσω από το να συνδεθούμε με άλλα όντα, ανθρώπινα και μη. Υπάρχει εκείνο το όριο που βάζεις στον εαυτό σου για να μη συνδεθείς πολύ και να μην πονέσεις. Το βλέπουμε συχνά σε περιπτώσεις όπου χάνεται ένα μέλος της οικογένειας πχ ένα παιδί οι γονείς αμέσως μετά δημιουργούν ψυχική και συναισθηματική απόσταση από τα υπόλοιπα παιδιά, βυθισμένοι στην θλίψη τους αλλά και αρνούμενοι να επανέλθουν στην πραγματικότητα που λέει ότι παραμένουν γονείς και παραμένουν άλλα παιδιά εν ζωή που τους χρειάζονται. 

Όσον αφορά τους ανθρώπους πάλι έχω μια βαθιά επιθυμία και δίψα για σύνδεση, για βαθιά και ουσιαστική επικοινωνία, για συζητήσεις τύπου ψυχανάλυσης, λατρεύω να καταδύομαι στα βαθιά νερά του ψυχισμού των ανθρώπων, ίσως και αυτός να είναι ένας λόγος που κάποιοι κάνουν μεταβολή γιατί έχουν μάθει να περιορίζονται σε επιφανειακές συζητήσεις και αποφεύγουν οτιδήποτε προσωπικό για να μη φανούν για οποιοδήποτε λόγο ευάλωτοι, αλλά είναι και κάποιοι άλλοι, που με την πρώτη φορά που θα με συναντήσουν, θα μου πουν την ιστορία της ζωής τους και τους φαίνεται παράξενη η ανάγκη  που τους γεννήθηκε άμεσα αλλά και η άνεση να μιλήσουν και να πουν προσωπικά θέματα σε μένα. 

Και ακριβώς αυτή η δίψα μου για σύνδεση με κάνει αλλεργική σε επιφανειακές συζητήσεις και δε θα με βρεις σε καφέ να μιλώ για τα νύχια μου και να ανταλλάζω συνταγές. Μπαίνουν για λίγο άνθρωποι στη ζωή μου και δεν στεριώνουν ακριβώς αν δεν εντοπίσω αυτή τη σύνδεση μεταξύ μας σε κάποιο άλλο επίπεδο και ουδέποτε είχα την ικανότητα να διατηρήσω επικοινωνία με άτομα για τα οποία δεν είχα γνήσιο και βαθύ ενδιαφέρον ή να αισθανθώ ότι έχουν εκείνοι για μένα. Το θεωρώ χάσιμο πολύτιμου χρόνου 

Είναι ένα επίπεδο πέραν του λεκτικού, όχι απαραίτητα σωματικού, ένα επίπεδο που αφορά την επικοινωνία με λίγα ή καθόλου λόγια, υπάρχει η άνεση να μιλήσεις ή να μη μιλήσεις και ποτέ δεν υπάρχει καμιά ανάγκη να πείσεις.

Εδώ και λίγες μέρες ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο του Rollo May "love and Will"  γράφω τον πρωτότυπο τίτλο γιατί στα ελληνικά η μετάφραση ήταν χάλια και υποβιβάζει το θέμα του βιβλίου που είναι επιστημονικό. Τον Rollo May μου τον σύστησε ο Ίρβιν Γιάλομ στην αυτοβιογραφία του. Ο Γιάλομ, σπουδαίος ψυχοθεραπευτής και πολύ καλός συγγραφέας, από τους αγαπημένους μου, γράφει για τους ψυχολόγους που θαύμαζε και ένας από αυτούς ήταν και ο ΄Ρόλλο Μέι. Εχοντας εμπιστοσύνη στην κρίση του Γιάλομ είπα να δω ποιος είναι αυτός ο Ρόλλο Μέι και γιατί τον θαύμαζε τόσο πολύ. Πήγα και πήρα το βιβλίο το Love and Will και διαβάζω τα αποτελέσματα ερευνών και μελετών της δεκαετίας του 50-60 που αντικατοπρίζουν με απίστευτη ακρίβεια την εποχή μας.

Απόσπασμα από το βιβλίο σελ. 93
τώρα το πρόβλημα δεν είναι καθαυτή η επιθυμία και η ανάγκη ικανοποίησης του συντρόφου, αλλά το γεγονός ότι η ανάγκη ερμηνεύεται από τα πρόσωπα της ερωτικής συνεύρεσης μόνο τεχνικά - ανάγκη για φυσικό αισθησιασμό. 

Αυτό που παραλείπεται, ακόμη και από το ίδιο μας το λεξιλόγιο είναι η εμπειρία του να προσφέρεις συναισθήματα, να μοιράζεσαι φαντασιώσεις, να χαρίζεις τον εσωτερικό σου ψυχικό πλούτο, πράγματα που φυσιολογικά παίρνουν κάποιο χρόνο και βοηθούν την αίσθηση να υπερβεί τον εαυτό της και να γίνει συγκίνηση, και την συγκίνηση να γίνει αυτουπέρβαση γινόμενη τρυφερότητα και κάποτε αγάπη. 

Ο Ρόλλο Μέι έγραψε τα πιο πάνω το 1965, πριν ακόμα μπει στη ζωή μας για τα καλά το ίντερνετ, τα κοινωνικά δίχτυα κλπ. Που να ήξερε ότι σε πενήντα χρόνια η κατάσταση θα ήταν ακριβώς όπως την περιέγραφε.

Αυτό που με τόση ακρίβεια περιγράφει στο βιβλίο του ο κ. Μέι είναι ότι από τη στιγμή που ο άνθρωπος απελευθερώθηκε σεξουαλικά έκλεισε κάθε συναισθηματική θυρίδα  Θεωρείται απόλυτα φυσιολογικό ο σύγχρονος άνθρωπος να πηδηχτεί με οποιονδήποτε, οποιαδήποτε στιγμή, επώνυμα ή ανώνυμα, να παραγγείλει από το κινητό του, την με ή χωρίς πληρωμή αρσενική ή θηλυκή πόρνη, με ένα πάτημα ενός κουμπιού και μετά από δύο ώρες να την στείλει στο σπίτι της και να παραγγείλει φαστ φουντ  γιατί πείνασε,  περνώντας από την  μια εμπορική συναλλαγή στην άλλη χωρίς κανένα συναισθηματικό κόστος.

Αυτό που βιώνεται ως μια επαναληπτική μουνο-πεο-συλλεξία για επιβεβαίωση, και ονομάζεται με πολλούς μοντέρνους  τίτλους, friends with benefits και fuckbuddies, one night stands και ξεπέτες αλλά προς Θεού μη συνδεθούμε ανεπανόρθωτα. Μια συναλλαγή που πολλές φορές δεν εμπεριέχει προσωπική επαφή, μια μαλακία με τη βοήθεια της οθόνης της τηλεόρασης σου ή του κινητού σου με παρτενέρ μια δυστυχισμένη και απελπισμένη ύπαρξη στην άλλη άκρη της γραμμής, πίσω από μια άλλη οθόνη, σε μια άλλη χώρα, σε μια άλλη ήπειρο, όσο πιο μακριά, τόσο το καλύτερο, όσο πιο μακριά, τόσο λιγότερες η πιθανότητες να συναντηθείς από κοντά, αυτό είναι το μόνο ασφαλές σεξ, εκείνο που ο εγκέφαλος αποφασίζει σε ποιον θα δώσει το γεννητικό όργανο, παρακάμπτοντας την καρδιά, παρακάμπτοντας τον κόπο, την προσπάθεια, και την όποια μαγεία!

Αυτή η αφθονία σεξουαλικών συντρόφων, αυτή η εύκολη πρόσβαση ανά πάσα στιγμή σε ένα ακόμα διαθέσιμο σώμα, έχει υποβιβάσει τον άνθρωπο σε ένα αντικείμενο χρήσης και ο σκοπός που είναι η "επιβεβαίωση" στην ουσία δεν επιτυγχάνεται για τον εξής λόγο.  Βαθιά μέσα σου αμέσως μετά από έναν ακόμα σωματικό άδειασμα, χάσκει μέσα σου το υπαρξιακό σου κενό.  

Αντιλαμβάνεσαι ότι δεν "επιλέγηκες" συνειδητά αλλά "έτυχες" γιατί ήσουν ο άμεσα διαθέσιμος την παρούσα στιγμή που ο άλλος ήθελε να εκτονωθεί.  Αυτό που νιώθεις είναι ότι είσαι απλά ένας από τη μάζα, μια σάρκα προς μαζική κατανάλωση και προς βορά.  Ενώ θυμάσαι την ικανοποίηση που προσφέρει στον ανθρώπινη ματαιοδοξία να ξέρεις ότι "επιλέγηκες" και θέλεις να ξέρεις το γιατί, και ακόμα μεγαλύτερη ικανοποίηση νιώθεις όταν δημιουγείται ένα σταθερό μοτίβο επανα-επιλογής που σου δίνει μια υπαρξιακή αξία. Παρόλα αυτού του είδους η συν-αλλαγή εμπεριέχει ρίσκα, και επιπλέον χρειάζεται χρόνο και προσήλωση κάτι που ο σύγχρονος άνθρωπος, με την διαταραχή ελλειματικής προσοχής, δεν διαθέτει.  Τα παλιά στερότυπα έχουν καταρρεύσει και πλέον είναι πιο εύκολο να αλλάξεις σύντροφο από το δουλέψεις στην σχέση σου με τον δικό σου σύντροφο. 

Συνηγορούν πολλά σε αυτό. Η ποικιλία προσφέρει μια σχετική παρηγοριά και ανακούφιση. Γνωρίζεις ότι υπάρχουν πολλοί εκεί έξω και μπορείς ανά πάσα στιγμή να επιλέξεις τον επόμενο και αυτό βολεύει μια χαρά γιατί στο πίσω μέρος του μυαλού σου υπάρχει η δικλείδα ασφαλείας ότι αν στραβώσει κάτι με αυτόν πάντα θα υπάρξει ο επόμενος άμεσα διαθέσιμος. 

Η αυτοματοποίηση που μας κάνει να θέλουμε όσο περισσότερα με τον λιγότερο κόπο και το μικρότερο κόστος . Είναι πολλοί εκεί έξω και συνειδητά ή ασυνείδητα αποφεύγεις να συνδεθείς με οποιονδήποτε, γιατί αν συνδεθείς με αυτόν ή αυτήν και έρθει κάτι καλύτερο πιο μετά θα νιώθεις βλάκας που συμβιβάστηκες τη στιγμή που υπάρχει πάντα μια ομορφότερη, μια που δε γεύτηκες ακόμα, μια που θα χει ένα application που δεν το έχει το παλαιότερο μοντέλο, στην τελική όμως το νέο μοντέλο γυναίκας ακριβώς όπως και το νέο σου μοντέλο κινητού δεν θα το αγαπήσεις ποτέ όσο περιμένεις να βγει κάτι καινούριο.

Σωματα κενά και ποτέ θα δε ζήσουν την ηδονή του να κάνεις έρωτα με έναν άνθρωπο που ήδη έχεις αγαπήσει τόσο που φοβάσαι μην τον χάσεις αλλά  επιλέγεις να τον αγαπήσεις και να του δοθείς , υπερβαίνοντας τον φόβο. 

Και μπορείς με την βοήθεια του μπλε χαπιού να πηδάς μέχρι τα βαθιά γεράματα αλλά χάπι τη συναισθηματικη ανικανοτητα δεν θα βγάλει ποτέ καμιά φαρμακοβιομηχανία.  

Ο Ρόλλο Μέι μιλά και για αυτούς που θα μείνουν έξω από αυτό το σύγχρονο σεξουαλικό πάρε-δώσε, αυτούς που θα είναι απροσάρμοστοι  σε αυτήν την αρρωστημένη εποχή της απάθειας και όσα αυτή συνεπάγεται, που δεν θα μπορούν να λειτουργήσουν με τα στάνταρτς της εποχής και θα είναι εκτός του σωματικού πάρε δώσε. Αυτοί θα υποφέρουν περιμένοντας να ζήσουν με ιδεώδη και αξίες φθαρμένες μιας άλλης εποχής που δεν ισχύουν πλέον.

ο Σκάμπι κοιμάται δίπλα μου  και οι r.e.m τραγουδούν everybody hurts ...

Αγάπη σημαίνει να ανοίγουμε τους εαυτούς μας στα αρνητικά, όσο και στα θετικά 

στη θλίψη, στην λύπη, στην απογοήτευση, οπως και στην χαρά, στην ολοκλήρωση

και μια ένταση στην συνειδητότητα που δεν γνωρίζαμε ότι ήταν πιθανή πρωτίτερα ! 

Ρόλλο Μέι 

το πείραμα του ανέκφραστου πρόσωπου

 Το πείραμα του ανέκφραστου προσώπου (the still face experiment) διεξήχθη το 1975 από τον τότε διευθυντή του τμήματος ανάπτυξης παιδιού του Πανεπιστημίου του Harvant, Edward Tronick και τους συνεργάτες του.

Στόχος του πειράματος ήταν να αποδειχθεί η αλληλεπίδραση μητέρας-βρέφους στα πρώτα χρόνια της ζωής.

Στο πείραμα συμμετείχαν μία μαμά με το ενός έτους μωράκι της. Όπως θα δείτε και από το βίντεο, στη αρχή μαμά και μωρό «αλληλεπιδρούσαν» παίζοντας, κάνοντας γκριμάτσες και γελώντας. Μέχρι εκεί όλα καλά.

Τι συμβαίνει όμως όταν ξαφνικά η μαμά είναι ανέκφραστη; Πως αντιδρά το μωρό της;

Το μωρό στην αρχή δεν καταλαβαίνει τι έχει συμβεί και συνεχίζει τα παιχνίδια με την μαμά του. Παρατηρεί την αλλαγή της αλλά συνεχίζει να προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή της… της γελάει, βγάζει κραυγές προσπαθώντας να επικοινωνήσει μαζί της, απλώνει τα χεράκια του… Όταν αντιλαμβάνεται ότι η μαμά δεν συμμετέχει και δεν ανταποκρίνεται στο «κάλεσμά» του απογοητεύεται και κλαίει.

Όταν η μαμά αποκτά πάλι το παιχνιδιάρικο ύφος της, το μωρό ανταποκρίνεται αμέσως, σταματάει το κλάμα και συνεχίζει το παιχνίδι μαζί της.

Σύμφωνα με τον Edward Tronick, το συναισθηματικό «πάρε δώσε», η ψυχική αλληλεπίδραση ξεκινάει από την πρώτη ανάσα, το πρώτο βλέμμα της ζωής, τα πρώτα βρεφικά σκιρτήματα. Η φύση της ανθρώπινης ψυχής μαρτυρά από την νεογνική ακόμα ηλικία την ανάγκη της για επαφή, για ανταλλαγή συναισθημάτων, για αγάπη, χαρά και τρυφερότητα. Και αυτό που είναι σίγουρο, αυταπόδεικτο και αναμφισβήτητο είναι πως όσο πιο ζεστή κι αληθινή είναι η ανθρώπινη επικοινωνία τόσο πιο ωφέλιμη, ευεργετική και χρήσιμη είναι, ενώ η απουσία της όπως και η κακοπροαίρετα εκφρασμένη εκδοχή της, δημιουργεί δυσαρμονικές κι επώδυνες καταστάσεις με βλαπτικές και πολλές φορές μη αναστρέψιμες συνέπειες για το παιδί.

Αν το πάρουμε τώρα αυτό και το εφαρμόσουμε στην ενήλικη ζωή θα καταλάβουμε πώς ο άνθρωπος χτίζει τις μόνιμες σχέσεις του με τους άλλους ανθρώπους βάση προσδοκιών δοσίματος και ανταπόδωσης, έστω αυτό γίνεται συνειδητά ή ασυνείδητα

Έστω ότι γνωρίζεις έναν άνθρωπο και τον ερωτεύεσαι.
Τον ερωτεύεσαι κυρίως για την συμπεριφορά του απέναντι σου. Ακριβώς όπως το βρέφος συνηθίζεις στον ήχο της φωνής, στο χαμόγελο του όταν θα σε πλησιάσει, στην λάμψη που έχουν τα μάτια του όταν σε κοιτάζει, στην χαρά του που διαχέεται γύρω του κατά την παρουσία σου, στην προσδοκία του να σε δει, στην ανάγκη του να είναι κοντά σου.

Και μετά ξαφνικά ο άνθρωπος σου γίνεται ανέκφραστος; Πως αντιδράς εσύ, ο ενήλικας ;

Ακριβώς όπως το βρέφος στο πείραμα

Στην αρχή δεν καταλαβαίνεις τι έχει συμβεί και συνεχίζει τα παιχνίδια. Παρατηρείς την αλλαγή αλλά συνεχίζεις να προσπαθεί να τραβήξεις την προσοχή του… γελάς, βγάζεις κραυγές προσπαθώντας να επικοινωνήσεις μαζί του, απλώνεις τα χέρια σου… Όταν αντιλαμβάνεσαι ότι ο άλλος δεν συμμετέχει και δεν ανταποκρίνεται στο «κάλεσμά» του απογοητεύεσαι και κλαίεις. Μόνο που αυτή τη φορά δεν είναι πείραμα !

Δεν είναι ο άνθρωπος που σου λείπει, είναι εκείνος που ήταν, εκείνο που αντιπροσώπευε !

Αυτό που θέλουν είναι εκείνο που πρωτοένιωσαν για τον άνθρωπο, εκείνο που έζησαν με εκείνον τον άνθρωπο.. την θετική αλληλεπίδραση που είχε ο ένας για τον άλλο
και όταν εκείνο φύγει, εκείνοι θρηνούν ακόμα κι αν ο άνθρωπος είναι εκεί..
στη μια γωνία ο ίδιος άνθρωπος αλλά όχι εκείνος ..στην άλλη εσύ αλλα όχι εσύ ...

γι αυτό ο διακόπτης πέφτει και για τους δύο μόλις πέσει για τον ένα

http://www.imommy.gr/vrefos/anaptiksi/article/4441/binteo-eseis-gnwrizete-to-peirama-toy-anekfrastoy-proswpoy/

ΜΣ

published on FB 18 Ιουλ 2018, 10:45 π.μ.

Γάμος χωρίς σεξ = Ερωτική λιμοκτονία = Συναισθηματική κακοποίηση

Γάμος χωρίς σεξ = Ερωτική λιμοκτονία = Συναισθηματική Κακοποίηση

Το πιο κάτω άρθρο αφορά πολλούς , ένα θέμα ταμπού για την κοινωνία, ένα θέμα για το οποίο άνθρωποι υποφέρουν σιωπηλά, ένα θέμα που καταλύει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια όταν ο άνθρωπος με τον οποίο έχεις ορκιστεί αιώνια αγάπη αρνείται να σε αγγίξει. Πολλοί μπορεί να είναι οι λόγοι, εάν οι λόγοι αφορούν θέματα υγείας τότε υπάρχουν πολλά προϊόντα στο εμπόριο, ή σεξολόγοι που μπορούν να βοηθήσουν ενεργά και να επιλυθεί το πρόβλημα. Σε αυτές τις περιπτώσεις που ένα ζευγάρι απολαμβάνει την σεξουαλική του ζωή θα φροντίσει να λύσει το όποιο πρόβλημα προκύψει το συντομότερο. Όταν οι λόγοι είναι συναισθηματικοί τότε το πρόβλημα γίνεται εντονότερο γιατί συνήθως το άτομο που αρνείται προβάλλει διάφορους λόγους, συχνά επιρρίπτει την ευθύνη στον σύντροφο του, ενώ στην ουσία ασκεί, συνειδητά ή ασυνείδητα , την τιμωρία του συντρόφου του αποστερώντας του την ικανοποίηση που μόνο ο ίδιος μπορεί να προσφέρει. Με λίγα λόγια τον λιμοκτονεί ερωτικά. Το σεξ είναι μια φυσική σωματική πρώτα ανάγκη και σε συνέχεια συναισθηματική. Τα συμπτώματα του ανθρώπου που θέλει και δεν μπορεί να εκφραστεί ερωτικά θα εκδηλωθούν κάποια στιγμή και σωματικά, όπως σε έναν άνθρωπο που πεινά ή διψά και δεν μπορεί να φάει. Θα προσπαθήσει να υποκαταστήσει το σεξ είτε τρώγοντας περισσότερο είτε με άλλες δραστηριότητες αλλά η ανάγκη σε έναν υγιή ενήλικα δε θα εξαλειφθεί. Οι δε επιπτώσεις στη ψυχολογία και τα συναισθήματα είναι τεράστιες, ουσιαστικά κατατροπώνεται το Εγώ του ατόμου, δημιουργούνται αισθήματα κατωτερότητας μέχρι σημείου αμφισβήτησης του ίδιου του φύλου. Όσοι άνθρωποι βιώνουν την ερωτική άρνηση στο γάμο είναι δυστυχισμένοι, και πάνω από όλα συγχισμένοι γιατί ο αρνητής δεν απαρνιέται τον σύντροφο σαν άτομο αλλά τον σύντροφο σαν εραστή, προβάλλοντας ταυτόχρονα αισθήματα αγάπης, κτητικότητας ακόμα και ζήλειας. Στην ουσία είναι μια εγκλωβιστική εξουσία που ενώ ο αρνητής δεν θέλει να αγγίξει τον σύντροφο σου, είτε γιατί δε τον ελκύει ή γιατί τον έχει απορρίψει σαν Αντρα/ Γυναίκα εραστή, είτε γιατί ο ίδιος διεγείρεται περισσότερο με το να στερεί από τον σύντροφο του την απόλαυση παρά να του την προσφέρει, ταυτόχρονα δεν θέλει να τον αγγίξει και κανένας άλλος. Ένα καθαρά νοσηρό, εγωιστικό και ιδιοκτησιακό σ΄αγαπώ, η επιτομή της κατάχρησης εξουσίας στα πλαίσια του γάμου!!

Ακολουθεί η πραγματική ιστορία της / του γράφει με το ψευδώνυμο isleoflove και δε διευκρινίζει αλλά δεν έχει σημασία κιόλας το φύλο.

Ζώντας σε έναν λευκό γάμο (μια πραγματική ιστορία) από άρθρο
Η στέρηση του σεξ σε μια σχέση «αγάπης» είναι η πιο ύπουλη και αόρατης μορφής συναισθηματική κακοποίηση. Η άρνηση στο σύντροφο του δεσμού που καλλιεργεί την εγγύτητα και την οικειότητα μεταξύ των δύο συνιστά συναισθηματική κακοποίηση. Είτε η άρνηση τους οφείλεται σε κάποια ψυχολογική ασθένεια, σε παθητικό/επιθετικό θυμό ή θέματα ελέγχου το οποίο ίσως και να μη συνειδητοποιούν, η επιλογή του να μην προσπαθούν καν να διορθώσουν το λάθος είναι συναισθηματική κακοποίηση. Το σεξ είναι ο συνδετικός κρίκος που κρατά δύο ανθρώπους σε ένα γάμο/σχέση μαζί. Είναι η μοναδική πράξη που διαφοροποιεί τη σχέση δύο ανθρώπων από το να ονομάζονται απλά φίλοι ή συγκάτοικοι. Το να αρνείται ο ένας σύντροφος το σεξ και την ερωτική οικειότητα είναι συναισθηματική κακοποίηση γιατί κάνει τον σύντροφο του να νοιώθει ότι δεν τον θέλει, είναι ανεπιθύμητος, ανάξιος, μη ελκυστικός, δυστυχισμένος και ανεκπλήρωτος. Δεν είναι δίκαιο. Δεν είναι γι’ αυτό για το οποίο δεσμεύτηκες. Και δεν θα έπρεπε να είναι αποδεχτό. Εάν ο σύντροφος που αρνείται δεν προσπαθεί να αντιμετωπίσει τους λόγους για τους οποίους προκαλεί αυτό το καταστροφικό χτύπημα στον ψυχισμό του συντρόφου του, στην αυτοεκτίμηση του και στην αίσθηση προσωπικής αξίας, τότε αυτό είναι καθαρά σκληρό και εγωιστικό. Κάνει τον σύντροφο του να αμφισβητεί την ίδια του την αξία, μπορεί να του προκαλέσει αισθήματα θλίψης, άγχους, υψηλή πίεση, να μειώσει την ικανότητα του για λογική σκέψη, του δημιουργεί αισθήματα απελπισίας και συνεχούς ανησυχίας. Είναι ακρωτηριαστικό. Είναι συναισθηματικά επώδυνο. Πονάει πραγματικά. Σε αποστερεί από ενέργεια, σε κάνει να νοιώθεις ότι παλεύεις μια χαμένη μάχη, και σε κάποια φάση αρχίζεις να διερωτάσαι για τη δική σου λογικότητα. Και πάλι, αυτό δεν είναι αποδεχτό. Πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος. Αυτός που του αρνούνται δεν το έχει προκαλέσει για να τιμωρείται με αυτόν τον τρόπο. Ακόμα και αν τον έχουν προκαλέσει δεν μπορείς να διορθώσεις εάν ο αρνητής δεν μπαίνει καν στη διαδικασία να συζητήσει το θέμα. Ο αρνητής αποστερεί το σεξ και αυτό όχι μόνο δεν είναι δίκαιο αλλά είναι ένα λάθος, μεγάλο λάθος. Εάν υπάρχει πρόβλημα, είτε ψυχολογικής είτε σωματικής φύσης ή προσωπικός λόγος, πρέπει να το αντιμετωπίσουν καταπρόσωπο και να το συζητήσουν ανοιχτά. Το να αποφεύγεις την άμεση αντιμετώπιση κάνει τα πράγματα μόνο χειρότερα και προσθέτει επιπλέον προβλήματα. Αντιλαμβάνομαι και εκτιμώ ότι κάθε σχέση είναι διαφορετική και έχει τις δικές τις δυναμικές , αλλά η πραγματικότητα είναι ότι η άρνηση στον εαυτό σου και στον σύντροφο σου της απόλαυσης, του πάθους, της χαράς και συναισθηματικής πληρότητας που προσφέρει η ερωτική οικειότητα είναι μια μορφή συναισθηματικής κακοποίησης και δεν είναι αποδεχτή. Η δική εμπειρία μου έδειξε ότι ο ένας μπορεί να δίνει και να δίνει περισσότερα και να προσπαθεί να κάνει την κατάσταση λειτουργήσιμη αλλά είναι μια μάχη που δεν κερδίζεται εφόσον είναι ο μόνος σύντροφος που προσπαθεί. Και τελικά έρχεται η μέρα που συνειδητοποιείς ότι δεν έχεις τίποτα άλλο πια να δώσεις και τίποτα άλλο για να συμβιβαστείς. Έχεις δώσεις όλα όσα μπορούσες και έχεις ήδη συμβιβαστείς πέρα από τα όρια σου. Εάν κάποιος το συνειδητοποιήσει αυτό και δει την κατάσταση όπως πραγματικά είναι, θα το νοιώσει στα σωθικά του, θα ξέρει ότι αρκετά είναι αρκετά και κινηθεί έξω από τη νοσηρή κατάσταση και να συνεχίσει τη ζωή του όσο έχει ακόμα αγάπη για τον εαυτό του. Γιατί γάμος χωρίς σεξ είναι πραγματικά μια νοσηρή κατάσταση. Είναι μια μορφή συναισθηματικής κακοποίηση που πληγώνει τόσο το ρόλο του φύλου όσο και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια ανεπανόρθωτα. ευτυχώς υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που επιβίωσαν την εμπειρία και πέρασαν στην απέναντι πλευρά και ένοιωσαν την πραγματική ευτυχία μέσα σε μια υγιή σχέση με έρωτα, χαρά, τρυφερότητα και σεβασμό. Έχω υπάρξει εκεί που είσαι. Κατανοώ τον πόνο και την απογοήτευση σου. Δεν είσαι μόνος/μόνη. Καλή τύχη σε όποιον έχει βιώσει ή βιώνει τώρα τέτοια κατάσταση. Ελπίζω τα πράγματα να καλυτερεύσουν, αλλά αν δεν καλυτερεύσουν, εύχομαι να βρεις το κουράγιο και την εσωτερική δύναμη να φροντίσεις τον εαυτό σου.

Η ζωή είναι πολύ σύντομη για να συμβιβάζεσαι με κάτι λιγότερο.

από το άρθρο http://www.experienceproject.com/…/Live-In-A-Sexles…/1116207