Αδύνατον να διαβάσει σε δημόσιο χώρο,γιατί είναι συγγραφέας και όχι αναγνώστης και ο συγγραφέας βλέπει και εν-τυπωνει εικόνες και μυρωδιές, την κυρία με τη μπλε φούστα που πέρνα κρατώντας τη μέση της, το νεαρο κορίτσι με το καρω μαντήλι στα μαλλιά, τη μυρωδια από φρεσκοψημενες κρέπες, τον ναυαγοσωστη με τα παράξενα γυαλιά που τον κάνουν να θυμίζει μύγα, και άλλες τέτοιες μπούρδες γραφει ο κάθε συγγραφέας για να ξεχνάει αυτήν που λείπει. Γιατί αν ήταν εδώ αυτή, τίποτα δε θα ήταν άξιο αναφοράς εκτός από τη μορφή του χαμόγελου του στα μάτια της. ΜΣ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
Χτες ήταν μια μέρα συναισθηματικά αποπνικτική.. σχόλασα και πήγα σπίτι, ήμουν πτώμα από την κούραση και λιώμα από τη ζέστη. Αγόρασα φαί από...
-
15 Φεβράρη καφέ νέρο 12.15 με ζεστό καφέ έφυγα από το γραφείο 11.15 , μισή μέρα άδεια, ήμουν στη φάση που δεν άντεχα άλλα τηλεφωνήμα... -
20 Αυγούστου 2018 Σήμερα έβγαλα με τη τσιμπίδα δύο άσπρες τριχούλες από το αριστερό μου φρύδι και μια από το δεξί. Δεν ξέρω με τι ρυθ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου