Αδύνατον να διαβάσει σε δημόσιο χώρο,γιατί είναι συγγραφέας και όχι αναγνώστης και ο συγγραφέας βλέπει και εν-τυπωνει εικόνες και μυρωδιές, την κυρία με τη μπλε φούστα που πέρνα κρατώντας τη μέση της, το νεαρο κορίτσι με το καρω μαντήλι στα μαλλιά, τη μυρωδια από φρεσκοψημενες κρέπες, τον ναυαγοσωστη με τα παράξενα γυαλιά που τον κάνουν να θυμίζει μύγα, και άλλες τέτοιες μπούρδες γραφει ο κάθε συγγραφέας για να ξεχνάει αυτήν που λείπει. Γιατί αν ήταν εδώ αυτή, τίποτα δε θα ήταν άξιο αναφοράς εκτός από τη μορφή του χαμόγελου του στα μάτια της. ΜΣ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
August
Sunday aftenoon, in my little house in the Prairie. It has been more than a month to write and when it takes so long, it feels like a litt...
.jpeg)
-
Το Σάββατο το δείλις επήα στον συνοικισμό. Επαραγγείλαμε σουβλάκια που τη Φωτεινή, όπως τον παλιό τζιαιρό. Πότε ήταν ο παλιός τζιαρός; Τό...
-
Χτες ήταν μια μέρα συναισθηματικά αποπνικτική.. σχόλασα και πήγα σπίτι, ήμουν πτώμα από την κούραση και λιώμα από τη ζέστη. Αγόρασα φαί από...
-
20 Αυγούστου 2018 Σήμερα έβγαλα με τη τσιμπίδα δύο άσπρες τριχούλες από το αριστερό μου φρύδι και μια από το δεξί. Δεν ξέρω με τι ρυθ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου