Η μάνα μου μεγαλωσε διαβάζοντας με μια λάμπα πετρελαίου Σεφέρη και Καβάφη. Τη θυμάμαι να παίζει πιάνο, μιλάει Αγγλικά, Γαλλικά και Ρωσσικα. Δεν της άρεσε ποτέ να μαγειρεύει και δεν ήταν η παραδοσιακή μάνα με την πόδια και τις δουλειές του σπιτιού. Ήταν και παραμένει μια ψυχή σε λάθος τόπο σε λάθος εποχή με λάθος ανθρώπους. Δε με έμαθε ποτέ να ειμαι σε τάξη με άφηνε ελεύθερη από παιδί να κάνω ότι θέλω να ζωγραφίζω στους τοίχους του δωματίου μου δράκους και σκορπιους και τη σβάστικα που τότε μου φαινόταν πολύ ενδιαφέρον σχήμα. Δε με έμαθε πως να ειμαι καλή οικοκυρα και να κεντω. Προσπάθησε ανεπιτυχώς να μου μάθει σαβουαρ βιβρ, αλλά κατάφερε να μου μάθει να σκέφτομαι έξω από τους κανόνες και να έχω ελεύθερη ψυχή. Κι αν η μισή Μαρίνα είναι ο συγκροτημενος, δυναμικός και καλλιτέχνης Ρομπέρτος η άλλη μισή μοιάζει σε αυτό το ελεύθερο, ανυποταχτο και ευαίσθητο πλάσμα που λένε Μαρια.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
Χτες ήταν μια μέρα συναισθηματικά αποπνικτική.. σχόλασα και πήγα σπίτι, ήμουν πτώμα από την κούραση και λιώμα από τη ζέστη. Αγόρασα φαί από...
-
15 Φεβράρη καφέ νέρο 12.15 με ζεστό καφέ έφυγα από το γραφείο 11.15 , μισή μέρα άδεια, ήμουν στη φάση που δεν άντεχα άλλα τηλεφωνήμα... -
20 Αυγούστου 2018 Σήμερα έβγαλα με τη τσιμπίδα δύο άσπρες τριχούλες από το αριστερό μου φρύδι και μια από το δεξί. Δεν ξέρω με τι ρυθ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου