Σε περιμένω να ‘ρθεις
Όπως περιμένει το άνυδρο χώμα την πρωινή βροχή
Πρόσεξε όμως πώς παράξενα υγραίνονται τα χείλη
Πριν φιληθούν
Πώς μας βασανίζει ανελέητα
η μνήμη
Ο πόθος
Και κάτι παράξενες
αισθήσεις
*
τα μαύρα σου μάτια
γυρεύω
σε κάτι παλιές φωτογραφίες
τον τρόπο που πάντα με κοιτούσες
Το μελαγχολικό βλέμμα σου
ψάχνω
σε κάτι ξεθωριασμένες
αναμνήσεις
*
Το χαμόγελο σου
Που ομοιάζει
με φύλλο φθινοπωρινό
Που το γυρόφερν΄ ο αέρας
Και το ακούμπησε απαλά
στο πρόσωπο σου
*
Ποιος ξέρει αν είναι η αγάπη μια βαθύτερη ανάγκη
Ή η ανάμνηση από μια
πρότερη ζωή
Που σε τούτη
Αιώνια ψάχνουμε και αποζητούμε
Ποιος ξέρει αν σ΄αγαπάω πολύ και πάντα
Γιατί κάτι πολύ οικείο μου θυμίζεις
*
ΜΣ 6/12/22
