ΟΙ ΦΎΛΑΚΕΣ ΑΓΓΕΛΟΙ ΜΑΣ

μου λείπαν κάποια πράγματα αυτές τις μέρες, άρχισαν να λιγοστεύουν τα ξύλα έξω στη βεράντα και αγχώθηκα γιατί για να παραγγείλεις μια μεγάλη ποσότητα θέλεις εκατό ευρώ, επίσης είχα μόνο δύο τρία κρασιά και δεν είχα ούτε christmas cake για το τραπέζι αλλά λέω οκ θα περάσουμε. Λοιπόν σήμερα μου έφεραν ξύλα ο πατέρας μου, ο ξάδερφος μου, ο παππούς Δημήτρης και ο οικογενειακός μας φίλος ο Γιώργος και τώρα είναι μια ποσότητα στοιβαγμένη στη βεράντα που θα φτάσει μέχρι το Μάρτη. το πρωί ήρθε η κυρία Έλλη από απέναντι και μου έφερε υπέροχο christmas cake που έφτιαξε με τα χεράκια της και απο κρασιά γέμισε το τραπέζι. το είπα και το ξαναλέω, ότι μου λείπει έρχεται πάντα με έναν όμορφο μαγικό τρόπο, όπου υπάρχει κενό γεμίζει χωρίς κανέναν κόπο αλλά το κυριότερο γεμίζει η καρδιά μου από πεποίθηση ότι υπάρχει μια αόρατη δύναμη εκεί έξω που φροντίζει για μας, φτάνει να το πιστεύουμε. γεμίσαμε από όλα, οι δικοί μου άνθρωποι με τιμησαν, με γέμισαν αγάπη, και μπαμπάς μου έφερε το δώρο που του ζήτησα, τη δική μου προσωπική πένα Parker που θα ξέρω κάθε φορά που γράφω ότι είναι η πένα που μου χάρισε ο αγαπημένος μου πατέρας ! θέλω να γράψω , να γράψω πολύ και να τελειώσω το βιβλίο μου το 2014. ίσως η πένα αυτή να μου φέρει δύναμη ! τελικά το πιο σημαντικό στη ζωή είναι να έχεις γεμάτη καρδιά από αγάπη και γεμάτο το σπίτι από τους αγαπημένους σου, και το μυαλό γεμάτο όνειρα και φαντασία και ελπίδα!