Μάνα μου πέρασε γλήορα ο τζιαιρός, φεύκουν οι μέρες λες τζ΄είναι χελιδόνια
Μάνα μου ασπρίσαν τα όμορφα, τα μαύρα σου μαλλιά, άσπρα εγινήκαν σιόνια
Μα το χαμόγελο σου εν γερνά, τζιαι πιο γλυτζίν ένει θαρρώ, ώσπου περνούν τα χρόννια.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
August
Sunday aftenoon, in my little house in the Prairie. It has been more than a month to write and when it takes so long, it feels like a litt...
.jpeg)
-
Το Σάββατο το δείλις επήα στον συνοικισμό. Επαραγγείλαμε σουβλάκια που τη Φωτεινή, όπως τον παλιό τζιαιρό. Πότε ήταν ο παλιός τζιαρός; Τό...
-
Χτες ήταν μια μέρα συναισθηματικά αποπνικτική.. σχόλασα και πήγα σπίτι, ήμουν πτώμα από την κούραση και λιώμα από τη ζέστη. Αγόρασα φαί από...
-
20 Αυγούστου 2018 Σήμερα έβγαλα με τη τσιμπίδα δύο άσπρες τριχούλες από το αριστερό μου φρύδι και μια από το δεξί. Δεν ξέρω με τι ρυθ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου