Μάνα μου πέρασε γλήορα ο τζιαιρός, φεύκουν οι μέρες λες τζ΄είναι χελιδόνια
Μάνα μου ασπρίσαν τα όμορφα, τα μαύρα σου μαλλιά, άσπρα εγινήκαν σιόνια
Μα το χαμόγελο σου εν γερνά, τζιαι πιο γλυτζίν ένει θαρρώ, ώσπου περνούν τα χρόννια.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
το δώρο
Το χω πει πολλές φορές άμα αφεθείς η ζωή έχει τον τρόπο της να στο φέρει Εκεί που δεν το μελετάς εκεί που δεν το περιμένεις Και όταν στο φ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου