Κυριακή μεσημέρι στο σινεμά Αττικόν για διπλή παράσταση μέχρι τις 6.
Ο πατέρας να μου βάζει την εφημερίδα μπροστά στα μάτια για να μη βλέπω τις επίμαχες σκηνές.
Η ζεστασιά της αίθουσας. Η μαγεία της μεγάλη οθόνης ....Τζειμς Μποντ, το νησί των θησαυρών και άλλα τόσα και τόσα που δεν θυμάμαι πια. Να βγαίνεις από την αίθουσα και να είναι βράδυ και κρύο και ο πατέρας να σε αγκαλιάζει να μην κρυώνεις. Και μετά να σε παίρνει σπίτι και να σε αποχαιρετά με ένα φιλί, μέχρι την επόμενη Κυριακή.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
το δώρο
Το χω πει πολλές φορές άμα αφεθείς η ζωή έχει τον τρόπο της να στο φέρει Εκεί που δεν το μελετάς εκεί που δεν το περιμένεις Και όταν στο φ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου