Ένα μικρό κουτί ξεχειλισμένο με παλιοκαιρισμένες κάρτες και γράμματα…. Το άνοιξα και τις διάβασα μία μία, ευχές για γενέθλια που πέρασαν, ευχές για βίους ανθόσπαρτους σπαρμένους με αγκάθια, γράμματα από αγαπημένους που μας άφησαν, και χριστουγεννιάτικες κάρτες με ευχές για το νέο έτος, που τώρα έγινε παλιό, και πρωτοχρονιές που κλάψαμε στο 3,2,1…. και τα χαζά μηχανάκια ακόμα να βουίζουν πεισματικά το happy birthday to you…..περιγελώντας μας ! έψαξα αλλά δεν βρήκα τη δική σου, ξέρεις αυτή που έσχισα και εσύ την ξανακόλλησες προσεχτικά με σελοτειπ και μου την ξανάδωσες , λες κι ήξερες ότι θα ήταν το μόνο δικό σου που θα έμενε, μαζί με τις αναμνήσεις από εκείνο το καλοκαίρι που ήταν πάρα πολύ για να το αντέξουμε.....
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
το δώρο
Το χω πει πολλές φορές άμα αφεθείς η ζωή έχει τον τρόπο της να στο φέρει Εκεί που δεν το μελετάς εκεί που δεν το περιμένεις Και όταν στο φ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου