απόψε δάκρυα η γη μυρίζει

θρηνώ από τώρα
για όταν δε θα σαι πια εδώ
και δε θα δω πια τη δύναμη να γράψω
ούτε να κλάψω
ξέρω
θα’ ρθεί αυτή η ώρα
που δε θα σαι πια εδώ
θα ναι γλυκιά παρηγοριά
να σκέφτομαι
πως είσαι ένα απ τα παιδιά που γέννησα
και βύξαζα
κι ανάθρεψα
και τώρα μεγάλωσες
κι ανοίγεις τα φτερά σου
να σκέφτομαι
πως είσαι ο πατέρας
που με κράτησε
απ το χέρι
και με ανάστησε
με παραμύθια κι ιστορίες
και για κείνον έκλαιγα πάντα τα βράδια
να με ακούει ο θάνατος και να μην τον πάρει
γιατί ήταν αυτός η πρώτη μου αγάπη
Αγαπημένε
σαν πατέρας με γέννησες κι εσύ
ξέρω
όπου κι αν είσαι
η ψυχή σου θα μ' αγγίζει
απόψε δάκρυα η γη μυρίζει
ΜΣ (μικρές ερωτικές ιστορίες)

26 Μαΐ 2013, 9:28 μ.μ.