Κάθισα στον τελευταίο βράχο πριν τη θάλασσα και εκεί ορκίστηκα να μην την αφήσω να με αγκαλιάσει ξανά, ποτέ να μην βραχώ ξανά, παρά να μείνω εκεί δίπλα της με τα δάχτυλα απλωμένα εκατοστά μακριά από τον αφρό της, καταδικασμένη να μη μπορώ να την αγγίξω.
Ίσως και έτσι υπάρχει κάτι που θα με πονά σχεδόν όσο και η απουσία σου!
ΜΣ
Ίσως και έτσι υπάρχει κάτι που θα με πονά σχεδόν όσο και η απουσία σου!
ΜΣ
.jpeg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου