Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2019
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
August
Sunday aftenoon, in my little house in the Prairie. It has been more than a month to write and when it takes so long, it feels like a litt...
-
Το Σάββατο το δείλις επήα στον συνοικισμό. Επαραγγείλαμε σουβλάκια που τη Φωτεινή, όπως τον παλιό τζιαιρό. Πότε ήταν ο παλιός τζιαρός; Τό...
-
Χτες ήταν μια μέρα συναισθηματικά αποπνικτική.. σχόλασα και πήγα σπίτι, ήμουν πτώμα από την κούραση και λιώμα από τη ζέστη. Αγόρασα φαί από...
-
20 Αυγούστου 2018 Σήμερα έβγαλα με τη τσιμπίδα δύο άσπρες τριχούλες από το αριστερό μου φρύδι και μια από το δεξί. Δεν ξέρω με τι ρυθ...
Τόσο "ωμά" και τοσο παραστατικά περιγράφεται η κυπριακή κοινωνία. Μπράβο Μαρίνα μου
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ πολύ !!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜόνο σφίξιμο στο στηθος νοιώθω σαν την κραυγή που θέλει να βγει μα δεν μπορεί και πνίγεται. Όλα κρυφά γιατί έτσι. ..Πρέπει. Αυτό το πρέπει... Κοινωνία πολυποδας, βρογχος ,λέπρα που δεν επιτρέπεται να εμφανιστεί. Πόνος απόρριψης και κατά κρίσης της διαφορετικότητας. Πόση ανισότητα. .Και λεγότανε πολιτισμένοι...Μαρίνα η έκφραση σου αγγίζει, αφυπνίσει, αναστατώνει και το δίκαιο ζητά. Να είσαι πάντα αυθεντική. Ευχαριστώ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ πολύ !!
ΑπάντησηΔιαγραφή