ΑΛΚΥΟΝΗ

Η ΑΛΚΥΟΝΗ

Μεσοπέλαγα το έρημο νησί δεσπόζει

Στη μέση μόνος στέκεται  ο φάρος

Και στη ακτή χιλιάδες γλάροι φασαριόζοι 

Στα κοφτερά βράχια κανείς δεν πλησιάζει

Στη μέση μόνη στέκει η Αλκυόνη

Που τη φωλιά της το άγριο κύμα σπάζει

Η Αλκυόνη στο νησί μονάχη της θα ζήσει

Μακριά απ΄τα άλλα τα πουλιά

Και στην αλμύρα τα αυγά της θα γεννήσει

Απ΄ των ανθρώπων τη συμφορά για να γλυτώσει

Και του ψαρά την άσπλαχνη παγίδα

Στα βράχια τα πουλάκια της κατάφερε να σώσει

Μεσοπέλαγα το έρημο νησί πάλι ξυπνάει

Στη μέση του Γενάρη ηλιόλουστες οι μέρες

Σ΄έρημο βράχο σήμερα η Αλκυόνη γεννάει