τα σαράντα μας χρόνια

Για χρόνια αναλωνόμαστε σε τσαλακωμένα σεντόνια
Στην άκρη ενός γκρεμού, πάνω σε στενά μπαλκόνια
Ψάχνοντας
Μια μόνο εποχή
Που θα ναι όλα καθάρια σαν μετά από βροχή
Κορμιά διψασμένα για κορμί
Χείλια διψασμένα για φιλί
Πρόσωπα αλλοιωμένα χωρίς μορφή

Αιώνες φαίνονται τα σαράντα μας χρόνια
Λευκά σάβανα τα καλοσιδερωμένα παντελόνια
Αναζητώντας
Μια μόνο περιοχή
Που θα ναι απελευθερωμένη από κάθε κατοχή
Ένα άνθρωπο που να σου μοιάζει
Μια πατρίδα που να σε αγκαλιάζει
Για να κουρνιάσει η δική σου ψυχή
ΜΣ

11 Οκτ 2013, 9:35 μ.μ.