Πέμπτη 9 Μαΐου 2019

ΜΗ ΜΙΛΉΣΕΙς

O ήλιος σε λίγο ανατέλλει…
Ένα απαλό γαλάζιο έχει απλωθεί στον ουρανό, πάνω από τη θάλασσα, πάνω από κοιμισμένα σπίτια και ανθρώπους, σπάνια βλέπω την ανατολή, όμως αυτήν έπρεπε να την δω για να ναι αυτή η μέρα που θα σου πω σε θέλω, κι ας μην το ξέρεις, κι ας μην το μάθεις ποτέ, ας μην σε φτάσει ποτέ αυτή η λέξη, φτάνει που με κράτησες όλο το βράδυ ξύπνια, να σε σκέφτομαι, να σε μυρίζομαι, να σε ζω και να σε δολοφονώ αργά αργά, δεμένο και λυτό, άγιο κι αμαρτωλό, να σε έχω όλο το βράδυ δεμένο και να μη σε αφήνω να με αγγίξεις γιατί θέλω αυτή η νύχτα να είναι μόνο δική μου και εσύ να είσαι μόνο για μένα, το κορμί σου, η ανάσα σου, οι παλμοί του κορμιού σου για μένα, μόνο για μένα, σκλάβος, ιππότης και βασιλιάς να βασιλεύεις μόνο για μένα. το κορμί σου δοσμένο μα εγώ θέλω τη ψυχή... γι αυτό θα σε μισήσω, γι αυτό θα είσαι πάντα μέσα μου σαν παιδική πληγή, αγιάτρευτος πόθος απελπισμένος, ανεκπλήρωτη παράνοια σκοτεινή. Ξημερώνει... μη μιλήσεις.. άσε με να σε θέλω.. έτσι όπως εγώ θέλω..
ΜΣ (μικρές ερωτικές ιστορίες)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ο άνθρωπος μου

  17 μάη 2026 Κυριακή στο μικρό μου σπίτι στο Λιβάδι, στο σαλόνι μου, τα πουλιά κελαηδούν έξω Άργησα να ξυπνήσω σήμερα, δεν κοιμήθηκα κα...